calma
calma
(
-
s
f
Estado da atmosfera ou do mar cando non hai perturbacións.
Ex: Tivemos que acender o motor porque había calma e non avanzabamos coas velas.
Sinónimos: bonanza. Antónimos: tempestade. Confrontacións: calmazo, calmeiro. -
s
f
Falta de ruído, axitación ou movemento nalgún lugar.
Ex: Durante o adestramento reinou a calma no estadio.
Sinónimos: tranquilidade. Confrontacións: quietude. -
s
f
-
Comportamento da persoa que está tranquila, sen nervios e sen preocupacións.
Ex: É abraiante a calma que tes antes dos exames.
Sinónimos: quietude, serenidade, tranquilidade. -
Estado de quen non está excitado nin demostra enfado.
Ex: A súa faciana sempre transmite unha sensación de calma.
Sinónimos: acomodo, acougo, paz, quietude, serenidade, sosego, tranquilidade. -
Resignación ante feitos adversos.
Ex: Cando nos deron o golpe no coche, tomouno con moita calma.
-
Calidade que ten unha persoa para esperar por algo ou alguén.
Ex: Sempre espera con calma o autobús.
Sinónimos: tranquilidade. Confrontacións: flegma.
-
Refráns
- Acabouse a calma e acabouse a présa.
- Comer, durmir e cagar piden vagar.
- Logo é feito o que é hen feito.
- Máis vale un bo vagar ca un bo traballar.
- O comer e o beber non queren présa.
- O que non é o día de santa Lucía é para outro día.
- O que non se fai pola santa Lucía, faise ao outro día.
- O viño, bebelo a modiño: gotiño a gotiño.
- Quen vén non tarda.
- Rai que dar tempo ao tempo, para que as cousas veñan con tento.
- Se non tes moito vagar, algo compre facer para descansar.
- Sen pensar veñen as cousas polo seu lugar.