"Boo" (Contén)

PERSOEIRO

Nobre mourisco granadino. Participou activamente na insurrección dos mouriscos de Granada (1568). Proclamouse Rei dos andaluces (1569) despois de derrocar o seu curmán Aben Humeya. Algúns dos seus homes, que se venderan aos cristiáns, asasinárono logo de máis dun ano de rebelión. O seu cadáver foi esnaquizado e a súa cabeza expúxose publicamente en Granada dentro dunha gaiola de ferro. O seu nome cristián era Diego López.

PERSOEIRO

Xornalista. Doutor en Ciencias da Información. Foi subdelegado de La Voz de Galicia en Santiago, presidente da Asociación de la Prensa de Santiago, fundador da Federación de Asociaciones de la Prensa de Galicia, director de Diario 16 de Galicia e do semanario Metrópolis. Dirixiu as revistas Xóvenes Agricultores e Territorios. Escribiu Libertade de comunicación, comunicación en libertade e é o responsable da Biblioteca de Autores Galegos editada polo Consello da Cultura Galega. Dende 2009 é xefe de prensa da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria. 

GALICIA

Actor. Incorporouse ao mundo do cine a mediados da década dos 60. Especialista e dobre de actores nos seus comezos, a súa vida interpretativa estivo relacionada coas películas de coprodución rodadas no sur de España. O seu corpo musculoso e o rostro ameazador, encadrárono en papeis de vaqueiro malo en numerosos spagetti-western e convertérono, na década dos 70, nun dos actores preferidos polo director Jesús Franco para os seus filmes de pseudo-terror como Drácula contra Frankenstein (1972), La noche de los asesinos (1974) e Sangre (1976). No estranxeiro traballou con Charlton Heston en Marco Antonio e Cleopatra (1971) e con John Milius en El viento y el león (1975) e Conan, el bárbaro (1982). Participou ademais en varias series televisivas tanto en España (Verano azul ou Cervantes) como en Inglaterra (The Protectors) e Alemaña (Zun Kleinen Fisch ou Sargent Berry). Coa participación...

GALICIA

Arquitecto e profesor universitario. En 1957 principiou a súa actividade profesional en Vigo, onde desenvolveu a súa carreira. Marcado pola súa concepción ética da arquitectura ao servizo da sociedade, converteuse nun dos referentes da arquitectura contemporánea galega. A súa primeira obra, o edificio da rúa Marqués de Valladares 35 de Vigo, manifesta unha gran madurez e un coñecemento profundo dos recursos da arquitectura contemporánea. Nese edificio, que axiña foi considerado pola crítica especializada como unha das obras máis logradas da arquitectura galega do s XX, expresa un gran funcionalismo, tanto pola pureza e sinxeleza do deseño como polos materiais que se empregan (poucos e con predominio do ferro e do vidro). Posteriormente, evolucionou na procura de expresividade e organicidade da súa linguaxe arquitectónica e “localidade” na utilización dos materiais (granito, madeira, etc). Este proceso móstrase nos seguintes traballos: chalé de Coruxo, edificio da rúa das Camelias de Vigo,...

1. Apelido que ten a súa orixe nun alcume, que facía referencia ao carácter bondadoso da persoa a quen se lle aplicaba. Esta forma xa se usaba como cognome na onomástica latina, aínda que se fixo moi frecuente no período medieval funcionando como prenome e como alcume. Unha variante deste apelido é Bon. Na época medieval tamén se atesta a forma feminina aplicada a mulleres.

2. Liñaxe castelá, procedente do lugar de Boo, no municipio santanderino de Astillero, de onde tomou o nome. A rama que pasou a Galicia asentouse en Ribadeo. As súas armas levan, en campo de sinople, unha muralla de prata rota por dúas partes, e superada dunha aguia de ouro, coroada do mesmo metal e picada de sable.

1. Estilo pianístico para interpretar o blues. Caracterízase polas figuras repetitivas executadas pola man esquerda, baseadas na progresión de acordes do blues. Despois da Primeira Guerra Mundial, Detroit e Chicago acolleron a gran parte dos pianistas deste estilo.

2. Xénero de baile de movemento rápido.

PERSOEIRO

Pedagogo e psicólogo norteamericano. Estudiou os problemas didácticos na educación dende o punto de vista psicolóxico. Considérase o continuador de E. Thorndike no estudo da psicoloxía da aprendizaxe. Escribiu Economy and Technique of Learning (Economía e técnica da aprendizaxe, 1931).

PERSOEIRO

Matemático e lóxico inglés. Autodidacta, estudiou as obras de Lagrange e Laplace. Catedrático do Queen’s College de Corcaigh (Cork), realizou importantes traballos sobre a análise matemática e contribuíu á fixación do concepto de invariancia. No ano 1854 publicou a súa obra mestra, An Investigation into the Laws of Thought, on which are Founded the Mathematical Theories of Logic and Probabilities (Unha investigación sobre as leis do pensamento, nas que se fundamentan as teorías da lóxica matemática e as probabilidades). Estableceu a base para os fundadores do Loxicismo, e foi o iniciador da Lóxica simbólica. Formalizou un conxunto de regras alxebraicas para a transformación das proposicións lóxicas, ás que chamou leis do pensamento e que se coñecen ademais co nome de álxebra de Boole.

1. Relativo ou pertencente a Georges Boole ou á súa álxebra.

2. Aplícase ao sistema de busca de textos nun ordenador ou nunha rede informática empregando unha aplicación na que se combinan termos como AND, OR e NOT, cos que se indican coa máxima precisión posible que é o que desexamos atopar, limitando os resultados a aqueles que teñan máis posibilidades de achegarse ao obxecto da busca.

1. Incremento ou prosperidade repentina e pouco estable.

2. Máximo dun ciclo económico, é dicir, culminación dunha fase expansiva na actividade económica, cando esta se atopa en situación de plena ocupación dos recursos producidos, manifestada nunha alza xeral dos índices económicos.

PERSOEIRO

Escritor flamengo. Da súa obra cómpre destacar: Mijn kleine oorlog (A miña pequena guerra), De Kapellekensbaan (A avenida da capeliña), Menuet (Minueto, 1955) e Het Geuzenboek (O libro dos pillabáns).

PERSOEIRO

Colonizador e aventureiro. Explorou as rexións dos actuais estados de Kentucky, onde fundou a cidade de Boonesborough (1775), e Missouri. A súa figura foi exaltada pola literatura e o cine norteamericanos.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico inglés. Comezou como crítico de cine aos dezasete anos. Trasladouse aos EE UU, onde realizou algúns filmes de acción e de xénero fantástico. A súa primeira película foi Catch us if you can (Cóllenos se podes, 1965). Traballou tamén para a televisión realizando documentais. Excalibur (1981), o seu mellor filme, é unha compilación ampla e barroca das lendas arturianas, acompañado da impoñente obra titulada Carmina Burana de Carl Orff. Despois realizou, entre outras, The Emerald Forest (O bosque esmeralda, 1985), Where the Heart is? (Onde está o corazón?, 1991) e Beyond Rangoon (Moito máis alá de Rangún, 1995).