descansar

Escoitar

(< des- + cansar)

v i
Interromper unha actividade para facer desaparecer o cansazo. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ás veces descansar non é o mesmo que folgar. O que quere descansar ten que saber o que é traballar. Que lle imos facer? Descansar e volver beber”.

Ex: Se non descansas de vez en cando, mañá terás maniotas.
Sinónimos: acougar, repousar. Confrontacións: pousar.
v i
Estar sen traballar.

Ex: Os bombeiros traballan dous días e descansan tres.
Confrontacións: folgar.
v i
Permanecer en estado de repouso e sen consciencia.

Ex: Gústalle descansar media hora despois do xantar.
Sinónimos: durmir.
v i
Xacer no sepulcro.

Ex: O defunto descansa xa no cemiterio da súa terra natal.
Sinónimos: repousar.
v i
Recuperarse a terra durante o tempo que non se traballa.

Ex: Vale a pena deixar que descansen as leiras para logo ter mellores colleitas.
v i
Deixar de estar atormentado por unha dor ou preocupación.

Ex: Só descansei cando paguei todas as miñas débedas.
Confrontacións: acougar.
v i
1. Ter algo a base nalgún lugar que serve de apoio.
  
  Ex: A bóveda descansa en dúas columnas.
  Sinónimos: asentar.
2. Ter o seu fundamento algo inmaterial noutra cousa.
  
  Ex: A súa teoría descansa sobre coñecementos sólidos.
  Sinónimos: asentar, basear, fundar.
v i
Estar algo parado e sen utilizar nalgún lugar.

Ex: O carro descansaba na eira dende que morrera o amo. Os libros descansan hai tempo nun dos andeis da biblioteca.
Confrontacións: repousar.
v t
Facer algo que desapareza o cansazo do corpo ou dunha parte del.

Ex: Esas gafas descánsanlle a vista. OBS: Nalgúns contextos omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Un baño descansa moito.
Confrontacións: aliviar.
v t
Deixar de facer traballar un membro do corpo ou unha máquina.

Ex: Descansa de vez en cando o brazo se queres que che cure.
Confrontacións: repousar.
v t
Contar penas ou preocupacións a alguén. Sempre descansa en min todas as súas ansiedades. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto.

Ex: De todos os irmáns a súa nai sempre descansa nel.
Sinónimos: desabafar, confiar.
v t
Delegar traballos ou obrigacións en alguén.

Ex: Descansa no fillo parte do seu traballo.
v t
Apoiar algo sobre unha cousa que o sosteña.

Ex: Descansa un pouco a escaleira na parede. Descansou a cabeza na man.
v t
Axudar a alguén quitándolle traballo.

Ex: Ten un secretario que o descansa moito.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO descansar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descanso
descansas
descansa
descansamos
descansades
descansan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansaba
descansabas
descansaba
descansabamos
descansabades
descansaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansei
descansaches
descansou
descansamos
descansastes
descansaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansara
descansaras
descansara
descansaramos
descansarades
descansaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansarei
descansarás
descansará
descansaremos
descansaredes
descansarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansaría
descansarías
descansaría
descansariamos
descansariades
descansarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descanse
descanses
descanse
descansemos
descansedes
descansen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansase
descansases
descansase
descansasemos
descansasedes
descansasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansar
descansares
descansar
descansarmos
descansardes
descansaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
descansa
-
-
descansade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descansar
descansares
descansar
descansarmos
descansardes
descansaren

Xerundio descansando

Participio descansado
descansada
descansados
descansadas

Idiomas