ira

1. s f [PSIC]

   Emoción básica que adoita manifestarse cunha forte descarga do sistema nervioso autónomo, a miúdo acompañada de actividades somáticas agresivas (inxurias, castigos, vinganzas, etc) e normalmente provocada por ofensas ou restricións reais ou imaxinarias.

   Sinónimos: cólera, furia, furor. Confrontacións: carraxe.
2. s f

   iolencia con que presentan os elementos da natureza.

   Ex: A ira do vento destruíu as casas.

Refráns

• Asáñanse as comadres porque lles din as verdades.
• Can danado non coñece o amo.
• Cando a cólera sae da nai, non ten a lingua pai.
• Endexamais a cólera fixo causa boa.
• Eu te castigaría, se non estivese cheo de ira.
• Ira de irmaus, ira de marraus.
• O sangue ferve sen fogo.
• O sangue sen lume ferve e arde.
• Para a ira de Deus non hai casa forte.
• Vivirás boa vida, se contés a túa ira.
• ¡Da ira do señor e da tirria dos pobos Deus nos libre a todos!