fixar
(< fixo)
-
v t
Asegurar ou suxeitar unha cousa a outra.
Ex: Inda que estaba prohibido fixaron os carteis na parede.
Confrontacións: apegar, chantar, cravar, espetar, pegar, pegar. -
v t
-
Facer que algo sexa estable ou inalterable.
Ex: Fixáronme o peiteado coa laca. Claudia fixa os seus debuxos de carbón cun líquido fixador.
-
Facer que algo sexa duradeiro ou definitivo.
Ex: Fixaron o seu domicilio en Vigo. Fixou para sempre aquela imaxe na súa retina.
-
-
v t
Determinar algo de forma exacta e precisa.
Ex: Esta semana fixaron a data do exame. Aínda non están fixadas todas as normas desa lingua.
Confrontacións: definir, establecer. -
v t
[CONSTR]
Introducir morteiro nas xuntas das pedras, cando estas están calzadas, formando así un paramento.
-
v t
[CONSTR]
Colocar as bisagras e axustar as portas e ventás aos marcos xa fixados ao muro nos seus vans.
-
v pron
Centrar a atención ou a mirada en algo ou alguén.
Ex: Ó pasar pola ponte de Rande sempre me fixo nas cores do mar. Fixouse nesa moza desde que a coñeceu.
Confrontacións: observar, reparar, atender.
Indicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixo
fixas
fixa
fixamos
fixades
fixan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixaba
fixabas
fixaba
fixabamos
fixabades
fixaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixei
fixaches
fixou
fixamos
fixastes
fixaron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixara
fixaras
fixara
fixaramos
fixarades
fixaran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixarei
fixarás
fixará
fixaremos
fixaredes
fixarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixaría
fixarías
fixaría
fixariamos
fixariades
fixarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixe
fixes
fixe
fixemos
fixedes
fixen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixase
fixases
fixase
fixasemos
fixasedes
fixasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixar
fixares
fixar
fixarmos
fixardes
fixaren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
fixa
-
-
fixade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fixar
fixares
fixar
fixarmos
fixardes
fixaren
fixada/fixa
fixados/fixos
fixadas/fixas