cabana
(
-
s
f
Construción simple, de dimensións reducidas e que adopta formas diversas, cun só cercado e edificada a base de materiais lixeiros entrelazados, tales como pólas ou troncos, recubertos de palla, cortizas, peles, ou tamén terra e lama. É unha das construcións máis antigas e primitivas, empregada polos pastores para refuxiarse das inclemencias meteorolóxicas.
Ex: A cabana da serra está caendo, haina que reparar.
Sinónimos: barraca, bodego, cacharufo, casopa, chabola, choupana, choza. -
s
f
Construción rústica, adxacente á casa, empregada para pechar o gando, gardar os instrumentos de traballo ou os produtos da colleita.
Ex: Gardou o carro e os aveños do campo na cabana.
Sinónimos: alboio, alpendre, cabanel, cabanón, chapitel, combarizo, pendello. -
s
f
Hórreo para gardar e almacenar cereais, especialmente o millo, construído con ramas ou materiais naturais sobre uns pés e con teito de palla. OBS: Tamén se emprega, nalgunhas zonas de Galicia, como denominación xeral de hórreo.
Ex: Meteu o millo na cabana.
-
s
f
Casa pequena e ruín construída con madeiras e teito de palla.
Ex: Vivían todos xuntos nunha cabana.
Sinónimos: casopa, chabola, choupana. -
s
f
Canas de millo agrupadas formando un palleiro.
Ex: Había unha cabana no medio da leira.