"Sánchez" (Contén)

GALICIA

Xornalista. Xefe de relacións institucionais do Grupo Correo Gallego. Foi delegado de Faro de Vigo en Santiago de Compostela, redactor xefe de Radio Noroeste, xefe de prensa da Caja de Ahorros de Santiago, xefe de prensa da Consellería de Sanidade, director da cadea COPE en Santiago de Compostela e A Coruña, director rexional de Radio España en Galicia e coordinador en Galicia da Federación Nacional de Asociaciones de Radio y Televisión. Escribiu La radio: un medio de comunicación rural y urbano, La radio del cambio, Los mass media como soporte de produtos e La radio que viene, un nuevo siglo. Obtivo o premio de xornalismo de FEXDEGA e o Premio Minerva.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Realizou as comedias críticas El love feroz (1973) e Colorín Colorado (1976), amais de Divinas Palabras (1987), La noche más larga (1991) e Tirano Banderas (1992). Obtivo o Golden Bär en Berlín por Las truchas (1978).

PERSOEIRO

Trobador e crego portugués. Entre 1214 e 1219 estivo posiblemente exiliado na corte de Afonso IX de León. Casou con Maria Garcia de Sousa, filla de Garcia Mendiz d’Eixo, un dos primeiros trobadores en cultivar a lírica medieval galego-portuguesa. O Cancioneiro da Bilioteca Nacional de Lisboa conserva da súa autoría a cantiga de amor, “Tu, que ora vëes de Monte-mayor”, unha das composicións máis antigas dos cancioneiros.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Coñecido como Manuel Gutiérrez Aragón, estudiou dirección na Escuela Oficial de Cinematografía. Debutou como realizador da man do produtor Elías Querejeta co filme Habla, mudita (1973). Escribiu todos os guións das súas películas e colaborou en moitos outros. En 1993 foi elixido presidente da Sociedad General de Autores de España. Dentro da súa filmografía destacan as películas Camada negra (1977), Sonámbulos (1978), El corazón del bosque (1978), Maravillas (1980), Demonios en el jardín (1982), La mitad del cielo (1986), Cosas que dejé en La Habana (1997), Visionarios (2001) e La vida que te espera (2004).

PERSOEIRO

Escultor. Traballou en Madrid, Salamanca e París (1913). Cun estilo sobrio, tallou en pedra obras realistas, inspiradas na arte exipcia antiga, cunha temática animalista e bustos, nús e retratos. Legou a maior parte da súa obra ao Estado español.

PERSOEIRO

Filósofo. Catedrático da Ciencia na Universidade Autónoma de Madrid, centrou os seus estudios en temas de semiótica, de lingüística e de epistemoloxía da linguaxe, para despois elaborar unha teoría filosófica do significado, o que implicou tratar o problema das relacións que ten a linguaxe coa lóxica, coa realidade e co suxeito falante. Ocupouse dos problemas das relacións entre a ideoloxía e a linguaxe. Explicou que é posible chegar a modificar as reglas do sistema da fala, semánticas, sintácticas ou morfofonémicas, por medio dunha práctica desviada suficientemente prolongada. Escribiu Problemas del análisis del lenguaje moral (1970), Principios de Filosofía del Lenguaje (1986) e Siginificado y verdad: ensayos de semántica filosófica (1990).

GALICIA

Actor teatral e cinematográfico. Coñecido como Tacholas, desenvolveu a súa traxectoria en Arxentina, país ao que emigrou cando tiña vinte anos. Alí participou en diversos espectáculos realizados por agrupacións escénicas afeccionadas. En 1935 uniuse á compañía de Maruxa Villanueva, e participou en diversos espectáculos creados e dirixidos por Manuel Daniel Varela Buxán e na estrea de Os vellos non deben de namorarse (1941), baixo a supervisión do propio Castelao. Posteriormente, creou as compañías Boga-Tacholas, coa súa muller Maruxa Boga, e a Compañía de Arte Folclórico Galego, coas que presentou diversos espectáculos de tipo enxebre e costumista. En 1975 visitou Galicia e participou en diversos traballos, entre eles na versión que de Os vellos non deben de namorarse realizara o grupo Teatro Circo. Participou en máis de cincuenta películas, algunhas cos mellores directores de cine arxentinos, entre as que destacan Mariñeiros (1938), Chiruca...

GALICIA

Xogador de baloncesto. Foi internacional junior, sub 23 e absoluto. Xogou no Bosco, Obradoiro, OAR Ferrol, Fórum, Tau e Granada. Foi membro da xunta directiva da Asociación de Baloncestistas Españoles.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista romántico. Educado en Francia e influído polo neoclasicismo, dedicouse á literatura, á crítica e á política no ámbito liberal. Escribiu poesía e teatro, pero sobre todo destacou pola súa actividade crítica nos periódicos El duende satírico del día (1828) e El pobrecito hablador (1832-1833), onde asinaba cos pseudónimos de El duende solitario e Juan Pérez de Murgía. O corpus de artigos máis importantes publicounos en La revista española baixo o pseudónimo de Fígaro, unha visión amarga e lúcida de diversos aspectos da vida e da sociedade españolas, moi marcadas pola corrupción, nun ton humorista e satírico. A súa recompilación de artigos máis salientable recóllese baixo o título de Artículos de costumbres o escenas de la vida española. Os artigos de literatura e teatro son particularmente interesantes pola súa visión crítica renovadora, incisiva e científica. O seu castelán, flexible e sobrio, converteuse...

PERSOEIRO

Político e escritor. Deputado a Cortes polo Partido Nacionalista Vasco (PNV) en 1931, foi reelixido en 1933, ano en que obtivo a praza de secretario da Deputación de Gipuzkoa. Conselleiro de Xustiza e Cultura no primeiro goberno vasco (1936), fuxiu a Francia en 1937 e durante o exilio conservou o seu cargo ata que en 1960 foi designado para substituír ao lehendakari Aguirre. Regresou en 1979 e entregou os poderes do goberno no exilio o 16 de decembro dese ano. Escribiu Economía vasca (1937) e La poesía vasca en las Bellas Artes (1951).

GALICIA

Fotógrafo. Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, foi redactor xefe de fotografía de La Voz de Galicia e responsable do seu Arquivo Gráfico. Dirixiu cursos de fotoxornalismo na UIMP. Colaborador en medios como El País, El Periódico, La Vanguardia ou Cover, as súas obras, que pertencen ás coleccións de Unión Fenosa, do Museo Reina Sofía ou do IVAN, apareceron en libros de G. Torrente Ballester, Manuel Rivas ou Suso de Toro. Participou en exposicións fotográficas en Nova York, París, Stutgart, Chicago ou Londres e en publicacións colectivas como Galicia a pié de foto (1987), A memoria recobrada (1998) ou Carlos Casares: a semente aquecida da palabra (2003). Recibiu o Premio da Crítica na sección de Ciencias e Artes da Representación (1991), o Premio Compostela’93 , o Premio Ortega y Gasset de fotoxornalismo (2003) e o Premio Doñana (2004).

GALICIA

Empresario. Presidente da Fundación Semana Verde e da Asociación Ferial Semana Verde. Foi director da Lonxa Agropecuaria de Galicia e presidiu a Agrupación de Ferias Agrícolas de Europa (EURASCO) e a Asociación de Defensa Sanitaria (ADS). Desde 2003 preside a Asociación Española de Mercados de Ganado (ASEMGA). Recibiu a Cruz da Orden Civil del Mérito Agrícola e o Trofeo Galeguidade 2001 que outorga a Enxebre Orde da Vieira.

GALICIA

Fotógrafo. Coñecido como Tino Martínez, expuxo parte da súa obra en Vigo, no Museo de Pontevedra, no Museo Arqueolóxico de Ourense, na Universidade de Coimbra e   no Museo do Pobo Galego de Santiago de Compostela, ademais dalgunhas mostras en Francia e Reino Unido. Foi coautor de La música medieval en Galicia (1982) e publicou os libros Ofrecidos-El Nazareno, Ofrecidos-Los Milagros de Amil, Ofrecidos-Santa Marta de Ribarteme (1989), Exvotos (1994), Fantasías de pedra (1997) e 6X11 (2000).

GALICIA

Médico. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, especializouse en pediatría e medicina intensiva. Foi xefe do servizo de Críticos, Intermedios e Urxencias Pediátricas do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago e membro fundador da European Society of Pedriatic Intensive Care.

GALICIA

Mestre e escritor. Cultivou a poesía e escribiu, entre outras, as farsas El exprés Ferrol-Gijón o los sueños, sueños son, De Ferrol marcha a París una hermosísima miss, Villahonrosa e La hora feliz.

GALICIA

Enxeñeiro técnico e sindicalista. Foi presidente e secretario de Formación Sindical e Migración da Confederación Intersindical Galega (CIG) e pertenceu ao consello asesor do Instituto Galego de Análise e Documentación (IGADI). Foi secretario da Irmandade Galega de Bos Aires (1969-1972) e fundador da organización estudantil ERGA (1972). Membro do secretariado político da Unión do Pobo Galego (UPG), foi secretario xeral da Intersindical Nacional de Traballadores Galegos (INTG) entre 1987 e 1994.

GALICIA

Escritor e xornalista. Director do Instituto Cervantes (2004), licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, doutorouse en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid e diplomouse en Lingua e Literatura Italiana pola Universidade de Peruggia. Director do Círculo de Bellas Artes (1996-2004) e da revista de poesía La alegría de los naufragios, foi responsable da área de cultura e do suplemento Culturas do xornal Diario 16, e colaborador de Cuadernos para el diálogo, El País, La Vanguardia ou La Voz de Galicia. Da súa extensa obra como poeta destacan Épica: cuadernos de poesía, incompleta (1974), Las ruínas del mundo (1991), Para no ir a parte alguna (1994), Poemas (1995) e Olas en la noche (2001). Como ensaísta publicou Sobre el liberalismo y otros escritos de literatura portuguesa (1990), Sobre la inutilidad de la poesía (1995) e Nostalgia de la nada perdida: ensayo sobre narrativa contemporánea (1996). Tamén realizou traducións ao castelán, como...

PERSOEIRO

Militar e político. Foi membro da escolta da rexente de España María Cristina das Dúas Sicilias, con quen contraeu secretamente matrimonio morganático en 1833.