"CIC" (Contén)

ENTRADA LARGA

Curva descrita por un punto dunha circunferencia que xira sen esvarar sobre outra, de xeito que se manteñen tanxentes exteriormente. A súa ecuación é
GRAFICO
onde r é o radio da circunferencia fixa e a, o radio da circunferencia móbil. Se r=na, a epicicloide ten n cúspides (n, número natural). Se r=a, a curva dexenera nunha cardioide. Se r=2a, faino unha nefroide.

1. Relativo ou pertencente ao estroncio.

2. Que contén estroncio.

1. Acción de exercer.

2. 1. Traballo ou práctica que ten por obxectivo a adquisición, o desenvolvemento ou a conservación dunha determinada facultade ou actitude.

   2. Cada unha das probas que se fan en certos exames.

   3. Traballo intelectual que serve de práctica das regras ou dos coñecementos dados nunha lección ou nunha clase.

3. Conxunto organizado de movementos corporais racionalmente concibidos e dispostos para conseguir un desenvolvemento muscular ou un bo estado físico.

4. 1. Período legal dun presuposto de ingresos e gastos.

   2. Período de tempo, que xeralmente coincide cun ano natural, en que se fracciona a actividade económica dunha empresa coa intención de valorala a efectos económicos e contables e de medir os resultados.

5. Conxunto de actividades relixiosas encamiñadas a obter unha mellora espiritual. O nome procede do libro de santo Ignacio de Loiola, Ejercicios Espirituales (1548). A sexta Congregación Xeral da Compañía de Xesús (1608) fíxoos obrigatorios para todos os xesuítas. Os exercicios ignacianos prolónganse durante un mes.

1. Disposición en fascículos.

2. Contracción involuntaria de diversas fibras musculares que son innervadas por un único filamento nervioso.

1. Cada un dos cadernos formados por un curto número de pregos impresos dunha obra, que se publican e venden por partes de forma periódica.

2. Conxunto de follas, fibras, flores, etc, que forman un grupo compacto en forma de feixe.

3. Conxunto de fibras nerviosas ou musculares que xeralmente teñen a mesma función. No músculo, os fascículos están separados mediante vaíñas aponeuróticas.

1. Relativo ou pertencente ao fráncico.

2. Lingua do xermánico occidental, falada polos francos. Os seus dialectos antigos eran o ripuario, o do Mosela, o renano, o meridional e o do leste. No dominio galorrománico influíu, segundo algúns romanistas, sobre a diferenciación do francés respecto ao occitano, na ditongación en sílaba libre, na aspiración do h- ou en certas palabras, entre outros trazos.

PERSOEIRO

Pintor croata. Coñecido como Giulio Clovio, traballou en Italia. Cultivou a miniatura e inspirouse en modelos de Michelangelo Buonarroti e Rafaello Sanzio.