"CAD" (Contén)

1. Rexión anatómica sobresaínte, situada entre o van e as coxas, e formada polo ensanchamento dos cadrís. A cadeira articúlase mediante o xogo da cavidade acetabular do cadril, que ten aumentada a superficie articular cunha cartilaxe, e a cabeza do fémur; ao mesmo tempo, está fixada por catro ligamentos que permiten os movementos de flexión, extensión, abdución, addución, rotación e circundución.

2. 1. Asento individual con respaldo, con ou sen brazos, xeralmente con catro patas. Apareceu por primeira vez en Exipto, onde lle puxeron patas imitando as dos animais. Esta tradición obsérvase tamén no mundo asirio. Os gregos e romanos fixéronas pregables, en forma de tesoira, dobre ou múltiple. As cadeiras medievais teñen unha orixe monárquica ou eclesiástica. No Renacemento adquiriu unha maior difusión como obra de arte, sobre todo no s XVII (estilos Luís XIII e Luís XIV) e no s XVIII (estilos Luís XV, Luís XVI e Chippendale). No modernismo creceu o interese por adecuar a cadeira ao corpo humano. Máis tarde co deseño industrial tamén se cambiaron os materiais, e substituíuse a madeira polo plástico, o aluminio ou o aceiro.

   2. Banqueta con tres patas utilizada como asento.

   3. cadeira con ouriñal

      Cadeira destinada aos nenos pequenos ou á xente maior imposibilitada, cun burato redondo no asento, para colocar un ouriñal.

   4. cadeira curul

      Asento que empregaban os edís patricios romanos.

   5. cadeira de brazos

      Cadeira con barras laterais para descansar os brazos; adoita levar o asento almofadado.

   6. cadeira de frade

      Cadeira con brazos que leva o asento e o respaldo de coiro cravados.

   7. cadeira de rodas

      Cadeira con rodas laterais grandes, a miúdo pregable, que permite os desprazamentos ás persoas incapacitadas.

   8. cadeira eléctrica

      Artificio en forma de asento, utilizado para executar as persoas que están condenadas a pena de morte, mediante unha descarga eléctrica de máis de 2.000 V. Inventouna T. A. Edison en 1888.

   9. ...

1. 1. Conxunto de asentos unidos entre si e pegados á parede que se integran na estrutura do coro das igrexas, conventos, salas capitulares ou salas de xuntanza. As cadeiras poden estar colocadas en forma de ringleira ou en círculo, na nave central da igrexa ou na ábsida, e xeralmente son de madeira. Nos períodos barroco e gótico chegou á súa máxima expresión artística.

   2. Conxunto de cadeiras, sofás, canapés ou diváns da mesma clase cos que se amobla un cuarto.

2. Lugar no que se fabrican cadeiras artesanalmente ou onde se venden.

3. 1. Construción feita con perpiaños colocados uns sobre outros.

   2. Conxunto de perpiaños.

1. 1. Paos que van introducidos na parede dunha casa para termar das trabes.

   2. Pao que, paralelo ao eixe, atravesa por enriba do leito do carro para aseguralo cando se carga con moito peso.

2. Roldana empregada para subir pesos.

3. Mesa de traballo do carpinteiro e do zoqueiro.

1. Femia do can.

2. 1. Antiga moeda de cobre de cinco céntimos.

   2. Moeda de valor escaso.

3. 1. [Scrobicularia

   2. aroliña.

4. Nome que reciben as eirugas de certas bolboretas e coleópteros que constitúen pragas para os cultivos.

5. Denominación común dos insectos da orde dos dermápteros, constituída por un milleiro de especies de corpo alongado, de ata 25 mm de lonxitude, de cor castaña escura. A característica máis salientable é que o abdome remata en dous apéndices semellantes a unhas pinzas, nos machos arqueados e nas femias case que rectos; estas poden ter unha función disuasoria, especialmente se son confundidas coas mandíbulas dun insecto meirande. Teñen un aparato bucal mastigador, ollos compostos, antenas longas e finas de ata 50 artellos, ás anteriores curtas e endurecidas formando élitros e, debaixo destas, outro par membranoso, delgado e reticulado (con aparencia de epiderme humana, de onde procede o nome da orde), que en repouso se manteñen dobradas. Non voan con frecuencia e algunhas especies carecen, mesmo, da capacidade de voar. Poñen, normalmente, ata 40 ovos que a femia coida durante o inverno; as crías son atendidas e alimentadas como mínimo durante o primeiro ano, dando lugar a grupos moi unidos...

6. Muller mala e de xenio moi vivo que semella ladrar coma unha cadela cando fala.

7. ...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Chandrexa de Queixa baixo a advocación de san Pedro.

1. Can de pequeno tamaño, por ser un cachorro ou por pertencer a unha raza de talle reducido.

2. dentón.

GALICIA

Cineasta. Licenciado en Ciencias da Información e bolseiro da Academia de Belas Artes de Roma e da Fundación Juan March. Preocupado pola experimentación icónica   destacan as súas películas en super 8 dos anos oitenta. Dedícase preferentemente ao cine industrial.