"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Foi un dos creadores na década dos sesenta da Escola de Barcelona. A súa primeira película foi Brillante Porvenir (1959). É coñecido polas súas adaptacións de obras literarias: Fata Morgana (1965), La muchacha de las bragas de oro (1980), Tiempo de silencio (1986), Si te dicen que caí (1989) e Amantes (1990, premios Goya e Sant Jordi), La pasión turca (1994), adaptación da obra de Antonio Gala. Tamén dirixiu El Lute, camina o revienta (1987), baseado no relato autobiográfico do delincuente Eleuterio Sánchez e premio internacional do Festival de Donostia, El amante bilingüe (1993), Libertarias (1996), La mirada del otro (1997) e Celos (1999). En 1988 recibiu o Premio Nacional de Cinematografía.

PERSOEIRO

Bispo de Tui de 1721 a 1745. No seu pontificado destaca o dourado do retablo da Expectación así como a ampliación da Capela de San Telmo e a adquisición da campá grande da Catedral.

PERSOEIRO

Político, escritor e xornalista. Afiliado ao PSOE, foi unha das súas principais figuras intelectuais. Dirixiu os periódicos España (1916), Leviatán (1934-1936) e Claridad. Foi deputado nas primeiras cortes republicanas no ano 1931 e embaixador en Berlín un ano máis tarde. Exiliado desde o final da Guerra Civil (1939). Escribiu novelas, obras teatrais e ensaios políticos como El ocaso de un régimen (1930) e La guerra desde Londres (1942).

GALICIA

Gobernador de Albacete. Colaborador do diario madrileño La Iberia. É autor da obra titulada Bosquejo histórico, político y religioso del antiguo Reino de Galicia, desde los tiempos más remotos hasta fines del último siglo (1854). Esta obra inclúe un apéndice dedicado á súa vila natal, Descripción topográfica de la villa de Vivero y sus cercanías.

PERSOEIRO

Pintor. Na Exposición Xeral de Belas Artes de Madrid (1892) presentou os cadros Ría de Vigo e El mercado de pescadores en la bahía de Vigo. Recibiu diversos premios na súa andaina pitórica.

GALICIA

Xornalista e músico. Dende 1959 ata 1966 dedicouse profesionalmente á música jazz como intérprete de batería e guitarra na Alemaña, acompañando en ocasións a músicos de renome como Ella Fitzgerald, Dizy Gillespie, Don Byas e Dexter Gordon, entre outros. Foi correspondente en Madrid do diario El Progreso e na Coruña dos diarios ABC, Ya, La Gaceta del Norte, foi redactor dos xornais Semanario Deportivo Riazor e La Voz de Galicia; traballou en El Ideal Gallego como reporteiro gráfico e a partir do 1981, pasou a ser director. En 1985 exerceu como xefe de redacción de Informativos da TVG, dirixindo asemade o programa “Outra Xeira”. En 1988 ocupou o cargo de xefe rexional de Prensa do PP e, na súa volta á TVG, foi escollido como director do departamento de Programación e Emisións ata que, no ano 1994 pasou a ser xefe do Servicio de Prensa da CRTVG. Dirixe dende 1987 a revista Furada. Editou un disco de música popular española...

PUNTA

Punta da parroquia e concello de Boiro situada na beira occidental da enseada de Rianxo, Ría de Arousa.

1. Peixe mariño clupeiforme de ata 40 cm, de cor azul escura polo dorso, máis clara nos flancos e prateada no ventre; teñen unhas pregaduras adiposas características nos ollos. Viven na parte setentrional do Atlántico, tanto nas costas americanas como nas europeas onde chegan ata o golfo de Bizkaia. Agrúpanse en cardumes que no verán viven en augas profundas, ata os 200 m, e no inverno migran a augas litorais someras. Cada femia pon de 20.000 a 40.000 ovos, que quedan fixados cun moco no fondo da area ou da grava. O crecemento dos arenques é rápido, e aos tres anos, aproximadamente, alcanzan a madureza sexual. Son consumidos frescos, conxelados, en conserva, salgados e afumados. A súa carne é moi apreciada, tanto polo sabor como por ser rica en graxas.

2. Arenque que se atopa nas costas norteamericanas e asiáticas do Pacífico.

CAPITAIS

Capital do departamento de Arequipa, Perú, á beira do río Chili e ao pé do volcán Misti (621.700 h [en 1990]). Centro agrícola e industrial, foi fundada polos españois no 1540.

DEPARTAMENTOS

Departamento do Perú (63.528 Km2; 937.400 h [1989]). A capital é Arequipa.

PERSOEIRO

Sacerdote e teólogo. Investigador especializado en etimoloxía histórica, toponimia, epigrafía e arqueoloxía galega. Os seus traballos están centrados no ámbito galaico, onde son salientables as súas contribucións á toponimia de Lugo na revista Lucensia. En 1937 ingresou no Seminario Diocesano, onde cursou estudos de Humanidades e Filosofía; logo trasladouse á Universidade Pontificia de Comillas (Santander) e obtivo a licenciatura en Filosofía e Teoloxía. Ordenouse crego en 1951 e durante dous anos rexeu a parroquia de San Cristovo da Cervela (O Incio). Dende o 1955 ata a súa xubilación en 1997, exerceu o seu maxisterio de Humanidades e Filosofía no Seminario Diocesano. Membro da Xunta do Museo Provincial e director do Museo Diocesano, colaborou habitualmente en diferentes publicacións: El Progreso (Lugo), Archivo Español de Arqueología,...

GALICIA

Oficial da Mariña e xornalista. Foi colaborador en El Correo Gallego (Ferrol) e publicou unha colección de contos coñecida como Ocios de Camarote (1888).

GALICIA

Escritor e xornalista. Colaborou na prensa local ferrolá (El Correo Gallego e Diario Ferrolano) e americana; así mesmo, foi fundador dos semanarios ferroláns El Merlo e Ferrol Grotesco. En castelán escribiu as novelas Sorpresa amorosa (1902), Misterios del lupanar (1906) e El santiño (1911). Como dramaturgo escribiu a peza titulada Un viaje por Ferrol (1901) e propuxo unha renovación da escena na obra titulada El Hombre-Galicia. Poesía. Música. Pintura. Cantos. Declamación. Arte de nuestra Tierra (1912). Dentro da poesía destaca o seu poema en galego titulado “A carta do quintorro”.

PERSOEIRO

Fundador dunha sonada dinastía de ourives especializados como prateiros, sobre todo en Santiago de Compostela. Semella que foi en Colonia onde se formou como ourive. A comezos do s XVI chegou a León integrado nun importante grupo de artistas flamengos que ían traballar nas obras da catedral desta cidade. É coñecido como introdutor de novos tipos de custodias e cruces procesionais. A súa produción caracterízase pola acertada incorporación de elementos decorativos tipicamente renacentistas, como grilandas e grecas, dentro do goticismo que aínda dominaba a estética da época, sobre todo na Centroeuropa da que procedía e nos ambientes relixiosos hispanos. A súa obra abrangue as custodias das catedrais de León (peza hoxe desaparecida), Córdoba (rematada no 1518), Toledo (encargada polo cardeal Cisneros, 1515-1523) e Sahagún. As súas propostas chegaron a Galicia representadas sobre todo na súa cruz procesional da catedral de Ourense (1515).