"Alvar" (Contén)

PERSOEIRO

Narrador, poeta e ensaísta encadrado na Xeración do 1936. Estudiou Maxisterio en Pontevedra e Filosofía e Letras en Santiago de Compostela, estudios que tivo que interromper en 1936 por causa da guerra civil e o fusilamento do seu pai. Durante a súa etapa universitaria foi un dos fundadores da revista escolar Tude, dirixida por Xesús Ferro Couselo, co que tamén levou a cabo a organización da Exposición Regional de Arte Infantil, que non se chegou a celebrar pola sublevación do 36. En 1942 trasladouse a Vigo onde, dende 1947 e ata a súa morte, desempeñou o cargo de Chanceler do Consulado de Uruguai. Nos anos sesenta viaxou por distintos países de Latinoamérica como conferenciante. Impulsou múltiples iniciativas culturais como a fundación das editoriais galegas Castrelos -xunto aos seus irmáns Xosé María e Álvaro Álvarez Blázquez-, e a colección Salnés, da Editorial Galaxia, codirixida xunto a Celso Emilio Ferreiro e Francisco Fernández del Riego. Colaborou nas publicacións Galicia...

GALICIA

Poeta, narrador, conferenciante, autor teatral, arqueólogo, historiador, autor de estudios etnográficos e literarios, editor, etc. Foi o prototipo do intelectual inquedo, amante da súa terra e da súa cultura. Estudiou bacharelato en Tui e maxisterio en Pontevedra. Esta cidade vai ter unha importante influencia na súa formación xa que nesa época de estudante coñece a personaxes da importancia de García Lorca ou Alexandre Bóveda quen casará coa súa curmá Amalia Álvarez Gallego. De precoz vocación, comezou a publicar poemas en xornais de Pontevedra e Tui, e no ano 1932, viu a luz o seu primeiro libro de poemas en castelán Abril e fundou, xuntamente co poeta Xoán Vidal, a revista literaria Cristal. En 1933 ingresou na Federación de Mocidades Galeguistas, nas que exercereu o cargo de secretario de Pontevedra. No ano 1934 rematou os estudios de Maxisterio, e deu a luz un afervoado texto nacionalista titulado Berro en lembranza dos herois de Carral. En 1935 obtivo o...

PERSOEIRO

Fotógrafo. Despois de traballar como copista e no departamento do Tesouro de México, comeza a estudar pintura e música na Academia Nacional de Belas Artes de Cidade de México. Engordiño foi interesándose pola fotografía e pola arte indíxena mexicana. Ensinou fotografía na Escola Central de Artes Plásticas, no Instituto Cinematográfico Mexicano e no Centro Universitario de Estudios Cinematográficos. Traballou como cámara nos filmes Que viva México! (1930-1931) e Tehuantepec (1934). En 1931 recibiu o seu primeiro premio de fotografía. Ao ano seguinte expuxo individualmente na Galería Posada de México. Fundou o Fondo Editorial da Plástica Mexicana en 1959. En 1974 recibiu os premios Sourasky e o Nacional das Artes do Goberno de México. As súas exposicións percorreron medio mundo (México, Chicago, Nova York, Boston, Caracas, Francia, Milán, Londres, etc). Publicou os libros Manuel Álvarez Bravo (México, 1935), La pintura mural de la Revolución Mexicana (México,...

GALICIA

Político e avogado. Cursou estudios de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Madrid. En 1859 foi nomeado deputado a Cortes polo partido de O’Donnell e en 1860 fiscal de Facenda da Audiencia de Madrid e fiscal de imprenta, cargos que desempeñou ata 1866. Ao triunfar a revolución de 1868, uniuse á política de Cánovas e converteuse nunha figura importante do partido liberal-conservador, chegando a ocupar os cargos de fiscal do Tribunal Supremo, Ministro de Gracia e Xustiza e Ministro plenipotenciario de España en Lisboa, cargo que exerceu ata a súa morte. Ademais de traballar como avogado, diplomático e político, cultivou a poesía e colaborou na prensa do momento. Foi redactor dos xornais Diario Español e La Época.

PERSOEIRO

Economista e político. En 1879 defendeu publicamente o socialismo de cátedra e a súa adhesión ao Krausismo no seu discurso reitoral El socialismo de cátedra. Difundiu a obra dos grandes economistas alemáns da época como Adolf Wagner e Albert Schäffte.

PERSOEIRO

Actriz. Iniciou a súa traxectoria profesional no grupo teatral creado pola Agrupación Cultural Abrente, participando na organización da Mostra de Teatro Galego de Ribadavia. Fundadora do grupo Artello, intervén nos espectáculos Tarará chis pún (1978), As nubes (1980), A cantante calva (1981), Mandatruco!! (1982), Celtas sen filtro (1983) e Gulliver F. M. (1985), 
Unha boa parte da súa carreira profesional está vencellada ao Centro Dramático Galego, co que realiza Woyzeck (1984), Os vellos non deben de namorarse (1985), O enfermo imaxinario (1986), As alegres casadas (1989), A casa dos afogados (1991), Hamlet (1991), Un soño de verán (1992), polo que recibiría o Premio Compostela á Mellor Actriz Secundaria en 1993, Un refaixo para Celestina (1993), Como...

GALICIA

Cursou estudos de maxisterio, profesión que exerce no colexio de Panxón (Nigrán), ademais de se dedicar á literatura e ás artes plásticas, faceta na que se pode citar a súa participación nas exposicións colectivas da Praza da Princesa de Vigo (1972-1973). Colaborador habitual nos xornais galegos e distintas revistas (Faro de Vigo, La Voz de Galicia, A Nosa Terra, Xo!, etc), recibiu en 1991 o Premio Especial á Comunicación do Museo de Fene. Guionista do programa infantil da TVG Tarde Taina (1990-1991), é membro do Consello de redacción da revista satírica Xo!, e membro das Fundacións Álvaro Cunqueiro e Inés Ollero.
No tocante á súa actividade literaria comezou escribindo literatura infantil. En 1985 mereceu o primeiro premio do XVIII Concurso Nacional de Contos Infantís O Facho por Historia...

GALICIA

Pintora. Considerada por algúns críticos como post-atlantista, esta viguesa, procedente de familia de escritores e intelectuais, posúe unha formación de carácter internacionalista, vinculada aos seus estudos na escola de Belas Artes de Barcelona. Nos anos oitenta participou en diversas exposicións individuais e colectivas, tanto en Galicia como no resto de España. Gañadora de varios premios e bolsas -no ano 1987 obtén a bolsa Manuel Colmeiro-, é profesora na facultade de Belas Artes de Pontevedra. A súa obra está presente no Centro Galego de Arte Contemporánea, no Museo de Pontevedra e en coleccións particulares, como a da Unión Fenosa da Coruña. En 2017 recibiu o Premio Cultura Galega das Artes Plásticas.

GALICIA

Sociolingüista. Profesor de Lingüística na Universidade da Coruña, actividade que compaxina coa literatura. Realizou en 1992 a súa tese de doutoramento na Universidade de California sobre La institucionalización de Galicia, práctica lingüística, poder e ideología en el discurso público. Publicou numerosos traballos especializados en sociolingüística, lingua, poder e ideoloxías, ortografías e diversidade lingüística en Galicia, tanto en revistas galegas como internacionais (Agália, Nós. Revista internacional galego-portuguesa de cultura, A Trabe de Ouro, Diario 16 de Galicia, A Nosa Terra, etc). Escribiu o poemario Os Distantes (1995) e outros contos e poemas soltos. Edita tamén na Internet a revista electrónica Çopyright-pensamento, crítica e criação.

GALICIA

Poeta. Licenciado en Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela e Catedrático de Literatura nun Instituto de Vigo. Dedícase tamén ás artes plásticas na modalidade de poesía visual e obxectual, actividades que mostrou en varias exposicións nas galerías Ad Hoc (Vigo), Citania (Santiago) e Liceum (Porriño).
Colabora frecuentemente en revistas e xornais con poemas e traballos de crítica. Neste sentido coordinou a revista Nó e formou parte do consello de redacción do suplemento de literatura do xornal Diario 16 de Galicia, “Galicia Literaria”, e do suplemento “Faro das Letras”, do Faro de Vigo. Ademais é un dos membros do equipo directivo da Asociación de Escritores en Lingua Galega.
A súa actividade literaria máis ampla é a poética, na que destaca pola súa...

GALICIA

Eclesiástico e doutor en Filoloxía Clásica. Foi profesor na Universidade de Santiago e escribiu Corpus Marianum Patristicum e El ritmo prosaico hispanolatino.

GALICIA

Médico. Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela e exerceu a profesión de médico na súa vila de adopción, Melide. Afeccionado aos estudios históricos e arqueolóxicos escribiu: El altar de la Inquisición de Santiago, Un hospital de peregrinos en Galicia, Pinturas murales en la iglesia de Santa María de Melide, Escultura en Galicia: los gaiteros, que publicou en revistas como Galicia Diplomática, Galicia histórica e Boletín de la Real Academia Gallega.

PERSOEIRO

Político. Foi membro da Comisión dos 16 que acometeu a redacción do Anteproxecto do Estatuto de Autonomía de Galicia. Representaba á Unión de Centro Democrático pola circunscrición de Ourense.

GALICIA

Monxe franciscano. Foi lector de vísperas e examinador sinodal do arcebispado. Publicou en 1679 Sermón en la festividad de Pentecostés, predicado en la Santa Apostólica y Metropolitana Iglesia del gloriosísimo Apóstol Santiago, único patrono y tutelar de las Españas.

PERSOEIRO

Economista. Catedrático de Economía Aplicada na Universidade da Coruña, realizou a tese de doutoramento en 1983 co título Análisis económico-financiero y estrutural del estado de autonomía de Galicia. Publicou os estudos La Autonomía Gallega (1978), Contribución fiscal y solidaridad de las ciudades gallegas (1996), La Reforma de la financiación autonómica, A rebelión municipal. Unha esperanza para Galicia (2003) e Educación democrática ou barbarie (2015). Colabora con artigos da súa especialidade en diversas publicacións (Economía y finanzas, Galicia Internacional, Encrucillada, Papeles de Economía Española, Revista Galega de Economía, etc). Nos anos 1979-1980 foi Alcalde do concello do Grove, cargo ao que se presentou...

PERSOEIRO

Poeta. É autor de Noticias del más acá (1964), Escrito en las paredes (1967), Aullido de licántropo (1975) e El testamento de Heiligenstadt (1985).

PERSOEIRO

Escultor. Estudiou en París (1799) e en Roma (1804-1823). Contrario á invasión napoleónica de España, collérono preso, e foi liberado posteriormente grazas ao escultor Antonio Cánova, por quen estivo influído. Fernando VII nomeouno primeiro escultor de cámara no 1823. É, xunto con Damiá Campeny, un dos escultores neoclásicos máis apreciados da Península Ibérica.

GALICIA

Arquiveiro e bibliotecario en Madrid. Afeccionado ao debuxo, foi tamén un escritor prolífico. Publicou artigos históricos e literarios en xornais e revistas como La Suerte, El Buscapié, Galicia, La Ilustración Nacional, La Ilustración Cantábrica, Revista de Archivos, Bibliotecas y Museos, La Gaceta Popular, etc. Publicou os estudios Gramática y vocabulario del dialecto gallego (1863), Catálogo de la Biblioteca Provincial de León, Siglas y abreviaturas latinas con su significado y un catálogo de las que se usaban en los documentos pontificios, premiado en la Exposición Literaria y Artística de Madrid en 1885; os apuntamentos de viaxes Guía del viajero en Santiago (1876, 1885), Galicia, León y Asturias (1894); as novelas históricas Roland (premiada nun certame internacional en Tolosa) e Don Gutierre, folletín publicado en El Porvenir, de León entre 1895 e...