"EAC" (Contén)

Obtención de aminas primarias, mediante a reacción entre haluros de alquilo con hexametilentetraminas e a posterior hidrólise dos sales cuaternarios que se forman.

Acción de delinear.

Resposta inflamatoria alérxica que se localiza na pel por contacto ou por introdución dunha substancia á que o organismo é sensible.

Reacción de formación dun composto aromático por adición dun alqueno ou un alquino (dienófilo) nas posicións 1,4 dun dieno conxugado. Esta reacción coñécese grazas a O. Diels e K. Alder, e permite obter moitos compostos, incluso produtos naturais, posto que é moi estereoespecífica.

ES-TRAD;mso-fareast-language: European Astronauts Center.

Fillo de Zeus e da ninfa Exina. Desexoso de ter un pobo sobre o que reinar, conseguiu que Zeus convertese en homes os milleiros de formigas que poboaban a illa de Enone; a este novo pobo deulle o nome de mirmidóns (μύρμηκες ‘formigas’). Casou coa filla de Escirón, Endeis, coa que tivo dous fillos, Telamón e Peleo. Logo uniuse á filla de Nereo, Psámate, e tivo a Foco, que destacaría como un grande atleta. Precisamente, foi esta virtude a que espertaría os celos dos seus irmáns, que acabarían por matalo. Como castigo, Éaco, que pasa por ser o máis piadoso de todos os gregos, desterrou os seus fillos da illa. Segundo algunha lenda, participou na construción da muralla de Troia xunto con Apolo e Posidón. Trala súa morte, foi nomeado xuíz do Hades e ocupábase de xulgar as almas dos mortos.

Intervalo que se produce no medio de dous actos nunha obra de teatro para descansar.

Acción de enuclear.

Motor de reacción de tipo atmosférico, inventado por René Lorin en 1913, que aspira o aire de combustión por efecto da velocidade da aeronave que impulsa. Está constituído por un conduto de aspiración do aire seguido dun difusor onde se incrementa a presión. O aire entra na cámara de combustión e o combustible, ao queimarse, produce unha enerxía que se tranforma en enerxía cinética na expansión que se produce na tobeira de saída de gases. É moi apropiada para a propulsión de mísiles.

Proba realizada para detectar os azucres redutores presentes nunha solución mediante unha disolución de sulfato de cobre(II) e outra de tartrato sódico alcalino. Mestúranse estas dúas disolucións en cantidades iguais e, se hai axente redutor, aparece un precipitado de cor vermella. Descubriuna o químico alemán H. Ch von Fehling.

Solución de sulfato de cobre(II), hidróxido de sodio e tartrato sódico-potásico (sal de Rochelle) que se emprega para detectar azucres, aldehidos e outras substancias redutoras nunha solución, polo feito de que a acción do reactivo produce óxido de cobre(I) (Cu2O) de cor vermella. Descubriuno o químico alemán H. Ch von Fehling.

Reacción de coloración característica do ácido desoxirribonucleico que se produce cando se trata, en medio ácido, co reactivo de Schiff, que reacciona co grupo aldehido da desoxirribosa do ADN e toma cor. Emprégase en citoquímica para a localización do ADN en preparacións histolóxicas e para o estudo dos cromosomas.

Reacción de alquilación ou acilación dun composto aromático por un haloxenuro de alquilo ou de acilo que ten lugar nun solvente aprótico por acción do cloruro de aluminio anhidro. A etapa inicial da reacción é a formación dun complexo iónico do haloxenuro e do AlCl3; o C unido ao halóxeno vólvese entón positivo e dá lugar á substitución electrofílica. A alquilación é reversible e dá xeralmente produtos polisubstituídos. Como o AlCl3 se rexenera, pódese utilizar en cantidades catalíticas. Na acilación, por contra, o AlCl3 complexa a cetona que se forma e tense que utilizar en cantidades equimolares. Esta reacción ten moita relación coas de Gattermann-Koch e de Fries e é moi versátil.

Reacción de transposición que ten lugar cando se trata o éster dun fenol con cloruro de aluminio e se converte nunha orto- ou nunha para- hidroxicetona ou nunha mestura destas. A importancia desta reacción en síntese débese ao feito de que os fenois son difíciles de acetilar coa reacción de Friedel e Crafts.

Reacción de síntese de aldehidos aromáticos que consiste na formilación de compostos aromáticos policíclicos mediante HCl e CO en presenza de ALCl3 e Cu2Cl2: ArH+CO... ArCHO.