"Ende" (Contén)

PERSOEIRO

Antropólogo. Estudiou medicina na facultade de Ciencias de Porto, onde foi catedrático de Antropoloxía dende 1921 e fundador do Instituto de Antropologia. Publicou numerosos libros sobre antropoloxía, arqueoloxía e etnografía, entre os que destacan Antropologia (1915), Da biologia á história (1934) e Antropologia e história (1954). Foi membro da Sociedade Portuguesa de Antropologia e Etnologia, e da Sociedade de Geografia de Lisboa.

GALICIA

Enxeñeiro e político. Enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos (1978), diplomouse en Dirección Xeral de Empresas (1983) e en Planificación e Administración de Empresas (1985) pola Universidad Politécnica de Madrid. Foi director técnico de Construcións Metálicas José González Gómez (1979-1981) e director xerente de Xestión Urbanística da Coruña SA (1981-1990). Membro do Partido Popular (PP), foi director xeral do Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS, 1990-1993) e director xeral de Formación e Emprego (1993-1994). Foi conselleiro de Industria e Comercio (1994-1999) e membro do Parlamento de Galicia (1997-1999). Dende outubro de 1999 é presidente da Autoridade Portuaria da Coruña e presidente do Partido Popular da provincia da Coruña.

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou a paisaxe, as mariñas e o bodegón. Como recurso pictórico empregou o esvaído e unha levidade cromática. As suaves tonalidades contrastan ás veces coas liñas volumétricas e algúns motivos, como os edificios, nas súas solitarias paisaxes urbanas. Expuxo de xeito individual na Casa de Cultura de Vigo (1985) e na de Baiona (1986), e no Ateneo de Ourense (1987). Participou, entre outras exposicións colectivas, na mostra Novos Valores da Bienal de Pontevedra.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Abegondo baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Teixeira baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Poeta alemán. A súa poesía é impresionista e inspirouse no Extremo Oriente para escribir narracións curtas e contos. Escribiu o libro de versos Ultraviollet (1893), a novela Lingam (1909) e unha autobiografía.

1. Protexer unha persoa ou unha cousa por algún medio para que non sufra dano ou prexuízo.

2. 1. Loitar alguén contra quen ataca unha persoa ou unha cousa.

   2. Batallar alguén para impedir que lle sexa arrebatado algo.

3. 1. Dar argumentos a favor de algo ou de alguén.

   2. Soster a defensa dun acusado.

   3. Preitear un avogado en interese do cliente.

4. Facer que o adversario non acade os obxectivos do xogo.

5. Protexerse alguén dunha persoa ou dunha cousa.

6. ...

1. Feito de depender.

2. Lugar, cuarto ou edificio que forma parte dunha construción maior.

3. Sección ou departamento que depende dunha organización superior.

4. Situación na que se atopa quen traballa por conta doutro e baixo a súa dirección.

5. Relación que mantén un ser vivo cos outros membros da biocenose e cos factores ambientais polos que está condicionado.

6. Territorio que depende da administración dun Estado ou doutra división administrativa. É un vestixio da época colonial que tivo a súa máxima expansión durante a segunda metade do s XIX. Estados como o Reino Unido, Francia, os Países Baixos e os EE UU manteñen aínda algunhas dependencias baixo a súa administración, que son na súa maioría arquipélagos de Oceanía, do Índico e das Antillas.

7. Relación sintagmática fundamental que se crea no discurso entre un elemento x e un elemento y se a elección ou manifestación de y está condicionada pola natureza de x (por exemplo, en galego a presenza da segunda forma do artigo coa preposición tras: tralo). L. Hjelmslev, introdutor deste concepto, consideraba que as diversas partes dun obxecto de análise existen só polas dependencias que as unen e son o único obxecto de descrición científica. Distinguía entre constelación (ou independencia), determinación (dependencia unilateral) e interdependencia (dependencia mutua).

8. 1. ínculo relacional ou funcional entre dúas variables, conxuntos ou calquera outro obxecto matemático, de xeito que os valores duns están condicionados polos dos outros.

   2. dependencia alxébrica

      Relación xerárquica entre as estruturas numéricas. En O os números que non dependen alxebricamente de N, e que polo tanto son alxebricamente independentes, denomínanse números transcendentes; en consecuencia, os números transcendentes, como e ou π, non son raíces de ningún polinomio con coeficientes en N.

   3. ...

1. Que depende.

2. 1. Aplícase ao morfema que aparece nunha construción condicionado pola presenza doutro morfema de xeito que o cambio que afecta ao primeiro implica un cambio que afecta ao outro. Por exemplo, nós e a desinencia -mos nos verbos (cantamos, andemos, etc) son dous morfemas dependentes.

   2. subordinado.

1. Persoa que presta os seus servicios nun comercio, especialmente a que atende o público.

2. Apoderado singular do comerciante que recibe deste o encargo de desempeñar de forma continuada xestións propias da empresa. Este encargo, que pode ser verbal ou escrito, é sempre limitado e implica que o dependente actúe en nome e por conta do mandante ou empresario.

1. 1. Estar unha persoa baixo o dominio ou a autoridade doutra.

   2. Necesitar alguén a outra persoa para o seu sustento ou protección.

2. Estar unha cousa condicionada, vinculada ou determinada por outra.

1. Adquirir coñecementos sobre algo a través do estudo ou da experiencia.

2. Transmitir coñecementos a través de distintos métodos didácticos.

1. Non prestar a atención ou a axuda debida a unha persoa ou cousa.

2. Non facer caso daquilo que alguén di.

1. Acción de descender.

2. 1. Acción de baixar da Cruz o corpo de Xesús.

   2. Representación iconográfica dese acto. A escena mostra a Xosé de Arimatea e Nicodemo no momento de baixar o corpo de Xesús da Cruz, polo que agardan a Virxe, san Xoán e María Madalena. Entre outras representacións, destacan as de Fra Angelico, Roger van der Weyden, Rubens e Rembrandt.