"FUE" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 95.
-
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado aos pés de Sierra Morena, na parte alta do val do río Bodión (5.075 h [1996]). Destaca a agricultura de secaño (cereais, viña e oliveiras) e gandería (ovina e porcina), combinada cunha certa actividade industrial (alimenticia e metalúrxica). Ten tradición a fabricación de zapatos. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a casa dos Panea, a igrexa de Nuestra Señora de la Granada (s XVIII), a ermida de Nuestra Señora de la Hermosa (s XVIII), o convento carmelita (s XVII) e a praza modernista de Zurbarán.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, no que se localiza a serra de Yeguas (2.059 h [1996]). O municipio comprende a gran lagoa da Fuente de Piedra, considerada Reserva Natural. A economía é agrícola e gandeira. De orixes iberas, estivo ocupada por fenicios e romanos, que lle deron o nome de Fons Divinus polas propiedades curativas das súas augas. Foi recuperada ao poder musulmán en 1461 pero ata 1547 non se converteu en lugar de destino para enfermos. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a igrexa de Las Virtudes (s XIX) e o palacio da marquesa de Fuente de Piedra (s XIX).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Salamanca, Castela e León, drenado polos ríos Huebra e Yeltes (1.594 h [1996]).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado en Tierra de Barros, preto do río Guadajira (6.876 h [1996]). Destaca a agricultura (cereais, viña e oliveiras) e a gandería ovina e porcina. Tamén hai industrias derivadas e da madeira. Segundo a tradición foi fundada por Augusto no 38 a C co nome de Castra Vinaria. Foi recuperada polos cristiáns na primeira metade do s XIII e pasou a ser señorío da orde de Santiago. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o recinto amurallado e o foso, a igrexa da Candelaria (s XVI), con torre gótico-mudéxar (s XV).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Colaborou, entre outros medios de comunicación, no xornal La Noche e en Radio Vigo. En 1953 incorporouse ao Faro de Vigo, onde asinaba as páxinas dominicais “Crónicas de lo insólito” e “Reportaje a la historia”. Ademais, publicou o libro de poemas Íntimo latido (1960) e os ensaios La bella Otero (1959) e Mujeres célebres (1969).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. En 1871 obtivo o título de mestre de obras e en 1874 conseguiu a praza de mestre de obras militares de terceira clase e foi destinado á comandancia de Vigo, cidade na que acadou o posto de director facultativo das obras municipais. Foi profesor de debuxo da Escola de Artes e Oficios. Paralelamente ao seu emprego como técnico militar, desenvolveu un amplo labor como arquitecto civil e, ao non ter o título oficial de arquitecto, tivo problemas coa Junta Central de Arquitectos e coa Asociación de Arquitectos de Galicia, pero contou co apoio do concello vigués. A súa obra, de carácter ecléctico e monumental, asumiu as novas tendencias modernistas. Entre as numerosas obras que realizou en Vigo destacan as casas de Manuel Bárcena na rúa Policarpo Sanz (1879-1884); a de Pedro Román, sede do antigo Casino e convertida en Biblioteca Central (1889); a de Prudencio Nandín na praza de Compostela (1892-1902); a casa de Ledo na porta do Sol (1893); a de Felipe Collazo na avenida de Montero...
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Ciudad Real, Castela-A Mancha, no sector setentrional da provincia, no límite con Toledo (3.486 h [1996]). Destaca a agricultura de secaño (oliveiras, viña e cereais) e a gandería ovina. Tamén se elaboran viños e queixos. Do seu patrimonio cultural destacan o acueduto romano de Fuentesecas e a igrexa de Santa Quiteria (s XVII), declarada Ben de Interese Cultural en 1991.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da Comunidad Autónoma de Madrid, drenado polo río Jarama, preto da confluencia co Guadalix (3.208 h [1996]). Destaca a agricultura (cereais, viña e oliveiras) e gandería, pero tamén ten unha importante actividade industrial (metal, zapatos e transformación de plásticos). De orixes prehistóricas, foi incorporada ao patrimonio real en 1578. Do seu patrimonio cultural destaca o xacemento da Cuesta de Almodóvar.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situado na cabeceira do río Guadiato, en Sierra Morena, no límite coa provincia de Badajoz (6.243 h [1996]). Destaca a agricultura (horta, oliveiras e cereais) e gandería (ovina, porcino e aves), xunto cunha certa actividade industrial e mineira (esfalerita e feldespato). De orixes prehistóricas, estivo ocupado polos romanos e polos árabes. Señorío da orde de Calatrava, protagonizou unha serie de revoltas populares contra o comendador da orde, que Lope de Vega inmortalizou, e que trasladaron o seu señorío ao concello de Córdoba. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o dolmen de El Dorado, a mina romana de La Loba, a casa dos marqueses de Valdemoro, a igrexa de Nuestra Señora del Castillo (s XV) e o convento da Presentación de María (s XVI).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, no val do Guadalquivir, río que forma o límite noroeste do termo municipal (9.711 h [1996]). Destaca a agricultura (cereais, legumes e oliveiras) e gandería (porcino), con industrias derivadas e do metal. Fundada en 1767, foi repoboada por católicos centroeuropeos. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa da Purísima Concepción e a casa do concello (s XVIII).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xogador internacional de voleibol. Debutou na división de honor española en 1993 co Club Vigo Voleibol. En 1996 fichou polo Cannes francés, co que se proclamou campión da Copa de Francia en 1998 e da Recopa de Europa en 1999. Despois, en 1999, marchou xogar a Italia. Coa selección española participou en campionatos de Europa e do Mundo, na Liga Mundial e nos Xogos Olímpicos de Sidney 2000.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Granada, Andalucía, situado no poñente de Granada e drenado polo Genil (3.974 h [1996]). A economía baséase na agricultura, na gandería e na produción de leite. Fundouse nel en 1882 a primeira fábrica de azucre de remolacha. Do seu patrimonio cultural destacan a casa museo de F. García Lorca e os secadeiros de tabaco.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, situado ao S da provincia, no límite coa Comunidad Autónoma de Murcia (2.449 h [1996]). A economía é agrícola (cereais, oliveiras, viña e hortalizas), con industrias derivadas (viño e aceite). De orixes prehistóricas, identifícase coa cidade grega de Mainetes. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de San Dionisio Aeropagita (s XVIII-XIX).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, situado a poñente de Casas-Ibañez e drenado por diversos afluentes do Júcar, que pasa ao S do termo municipal (1.842 h [1996]). Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a cisterna romana de Fuente Grande e a casa do concello (s XIX).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Hondarribia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Fonte.
-
PERSOEIRO
Artista visual. Participou, entre outras exposicións, en Primeiro Centenario do cómic (Bruxas, 1996), Unha de patos (Pontevedra, 1998), Kalkomanias (Pontevedra, 1998) e Novos Valores (Pontevedra, 1999). No eido das mostras individuais destaca No te importe… (Vigo, 2000). En 1999 recibiu a bolsa de axuda á investigación artística Caixa Pontevedra.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. A súa pintura lembra o postimpresionismo con tendencias cara ao cubismo. Nas súas obras tratou de buscar a expresividade formal das texturas. Emprega as cores planas e a ausencia de perspectiva. Realizou exposicións individuais e participou en mostras colectivas en Galicia, Portugal e Madrid.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado no val do Guadalquivir, entre Carmona e Écija (7.470 h [1996]. Centro agrícola de La Campiña, con industrias alimentarias. De orixes prehistóricas, recibiu durante a ocupación romana o nome de Obulcula. Conquistada polos cristiáns en 1248, o seu señorío foi entregado á orde de Alcántara. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o xacemento de Fuente de la Reina e os restos do castelo de Fuentes.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Zaragoza, Aragón, situado na marxe dereita do Ebro, formando en diversos sectores o límite setentrional do termo (3.763 h [1996]). Neste municipio remata a Canle Imperial de Aragón. Hai agricultura, gandería e certa actividade industrial (metal, plásticos e química). Do seu patrimonio cultural destacan o xacemento romano de La Corona e a igrexa de San Miguel.
VER O DETALLE DO TERMO