"CIO" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 4772.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organización suprapartidaria de coordinación de diversas frontes. O seu acto fundacional tivo lugar en Viana do Castelo (Portugal) en abril de 1975. En xaneiro de 1976 presentouse en Galicia nunha rolda de prensa. Autodefiníase como “plataforma apartidaria de forzas nacionais e populares”. En abril de 1976 difundiu o Chamamento e Declaración política no que expuña os seus principios: autodeterminación, autogoberno, anticolonialismo, democracia e protagonismo das forzas políticas propias. Integrou as Comisións Labregas, Comités de Axuda á Loita Labrega, Estudiantes Revolucionarios Galegos, Sindicato Obreiro Galego, Sindicato Galego dos Traballadores do Mar, Unión Galega de Artistas, Unión de Traballadores da Banca de Galicia, Unión de Traballadores do Ensino de Galicia, Unión de Traballadores da Sanidade Galega e outros colectivos e persoas de moi diversa adscrición ideolóxica, dentro dunha común militancia galeguista. A Asemblea Nacional-Popular Galega adoptou como símbolo a bandeira...
-
-
Acción e efecto de aseverar.
-
Proposición na que se dá como certa unha cousa (sexa en forma positiva ou negativa), por oposición á dúbida ou á interrogación.
-
-
-
Acción e efecto de aseverar.
-
Palabra ou expresión usada para aseverar.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Fenómeno particular de palatización que consiste no adiantamento do lugar de articulación dun fonema posterior que se converte, cando chega a esta etapa, noutro sibilante por influencia asimilatoria dun fonema palatal que o atrae. No caso de velar latina /k/ seguida dos fonemas vocálicos e, i, que foi atraída cara ao padal pola velar seguinte, desenvolveu ese elemento fricativo converténdose unha consoante fricativa interdental xorda [kei >k’ >tš >ts >s]. O galego evolucionou o seu punto de articulación ata o /T/
-
-
Acción e resultado de asignar.
-
Cantidade asignada como salario ou outro concepto.
-
-
táboa de asignación.
-
unidade de asignación.
-
-
Selección por parte dun suxeito económico dos bens a producir para tratar de satisfacer directa ou indirectamente as necesidades humanas. Esta selección afecta fundamentalmente aos produtos, é dicir, a decisión recae sobre qué bens é necesario producir para satisfacer as necesidades que se poden considerar prioritarias para unha sociedade formada historicamente. Polo tanto, cómpre comparar nos tempos disponibilidades de produción con necesidades prioritarias para unha sociedade e despois valorar. A análise económica da asignación formulada polos economistas que aceptan o sistema capitalista, baséase nun sistema de valoración que supón a incorporación do traballo corrente ou acumulado de acordo cos salarios e as rendas do capital, cousa que pon de manifesto implicitamente que a posesión privada dos bens de capital -traballo acumulado- a través da iniciativa privada e do mercado, asegura a mellor asignación das disponibilidades produtivas. O sistema de asignación socialista fundaméntase en...
-
Procedemento de asignación de itinerarios aos viaxeiros partindo dun estudo do tránsito entre a orixe e o destino, feito nun mapa isócrono.
-
-
-
Acción e efecto de asimilar ou asimilarse.
-
Proceso biolóxico de transformación das substancias incorporadas por un organismo en substancias constituíntes do mesmo. Efectúase mediante unha serie de reaccións anabólicas, con consumo de enerxía ( metabolismo).
-
Proceso orixinado pola evolución de cada lingua segundo o que un fonema exerce a súa influencia articulatoria e acústica sobre outro, contiguo ou non, invadíndoo parcial ou totalmente. Entre todas as clases posibles de asimilación pódense destacar as seguintes: progresiva, cando o fonema asimilador precede ao asimilado (fines > fins); regresiva, cando o asimilador segue ao asimilado (bursa > bolsa); recíproca, cando é mutua entre dous fonemas (factu > feito); e, noutra orde, contigua, se se dá entre dous fonemas veciños (pro illu > polo); distante, cando ambos os dous están separados por outros (novacula > navalla); e epentética, cando un determinado tipo de evolución xera a presencia dun fonema non etimolóxico (horologiu > reloxio).
-
Mecanismo de adaptación que consiste en acomodar unha situación a un esquema psíquico.
-
Proceso polo cal unha minoría inmigrada é absorbida pola sociedade que a recibiu. Implica sempre a dispersión ecolóxica da minoría e a fusión coas estruturas sociais da colectividade receptora.
-
Proceso, chamado tamén dixestión, polo que un magma intruso, ascendendo, arranca e refunde materiais das paredes e das capas das rochas encaixadas, e modifícaas, consecuentemente, na súa composición.
-
adaptación.
-
-
PERSOEIRO
Erudito e arabista. Sacerdote (1895), foi catedrático de árabe na Universidade de Madrid en 1903. Publicou a tese de doutoramento sobre a dogmática de Algatzell (1901). Publicou numerosas monografías sobre ibn ‘Masarra, ibn Bā Palatino; ǧǧ a, ibn Palatino;mso-fareast- ES-TRAD;mso-fareast-language:Ṭ ffail, Turmeda, etc, e as súas influencias na escolástica do s XIII, sobre Ramon Llull e Dante (La escatología musulmá en “La Divina Comedia”, 1919). Ingresou na Real Academia Española en 1915 e dende 1934 foi o seu director. Dirixiu a revista Al-Andalus desde 1932 ata a súa morte.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Acción e efecto de asociar ou de asociarse.
-
Aparición dun artefacto vinculado a outros restos arqueolóxicos, xeralmente no mesmo nivel.
-
-
Rango básico no sistema fitosociolóxico de clasificación. O nome fórmase a partir do nome científico dunha ou de dúas plantas presentes na diagnose orixinal do sintaxon e defínese por uns inventarios florais; normalmente posúe un certo número de especies características. Unha asociación ben representada en Galicia é a correspondente a carballeiras acidófilas colinas denominadas como Rusco aculeati-Quercetum roboris.
-
En diversas escolas xeobotánicas, diferentes á sigmatista, unidade de significación diversa, empregada no estudo da vexetación.
-
-
Unión de diversas persoas cun vínculo xurídico para un fin común; neste concepto compréndense todas as manifestacións do fenómeno asociativo (sociedades, sindicatos, etc). As asociacións son grupos que existen para acadar uns propósitos específicos, seguindo un sistema explícito de normas que determinan claramente a conduta de cada individuo. Socioloxicamente a asociación é unha das formas esenciais da estruturación dos grupos humanos. Úsase a palabra alemá Gesellschaft para denotar o sentido sociolóxico do termo. A forma de sociabilidade oposta á asociación é a comunidade (Gemeinschaft). Esta distinción foi proposta por Ferdinand Tönnies. Na antiga Roma, durante a república, existiu unha ampla liberdade de asociación. Constituíu un precedente excepcional posto que o dereito de asociación é unha conquista moi recente. Con todo, hai que recoñecer a importancia, en Europa, do corporativismo profesional dos tempos medievais, que a miúdo deu lugar a agrupacións ou...
-
Unha agrupación de diversas persoas, vinculadas xuridicamente, para a obtención dun fin non lucrativo que exclúe a obtención por parte dos asociados dunha ganancia proporcional ás cotas ou participacións preestablecidas. Os seus membros -socios- teñen uns dereitos e unhas obrigas mutuas ante a asociación, fixadas polos estatutos e que poden ser legalmente esixidas. Son gobernadas por unha asemblea de socios, unha xunta directiva e por un presidente, as facultades do cal están fixadas pola lei e polos estatutos sociais.
-
Unidade ecolóxica na que dúas ou máis especies se atopan máis frecuentemente emparelladas do que se esperaría se se desenvolvesen independentemente. Son tipos de asociación a simbiose, o mutualismo, o comensalismo, o parasitismo, etc.
-
Figura que consiste en aplicar a moitos iso que se refire implicitamente a un só.
-
Formación de especies moleculares relativamente complexas pola unión de dúas ou máis moléculas simples dunha mesma substancia. Este fenómeno pode observarse en disolucións, en líquidos puros e en vapores e detéctase polos métodos correntes de determinación de pesos moleculares, xa que as moléculas asociadas compórtanse como unidades de peso molecular múltiple. A existencia de asociacións intermoleculares por enlace de hidróxeno causa que as substancias asociadas presenten valores anormalmente altos para algunhas das súas propiedades (puntos de fusión, de ebulición, constantes dieléctricas, etc) e presións de vapor anormalmente baixas. Son claros exemplos substancias como a auga, o amoníaco, os alcohois, os ácidos carboxílicos, etc. Tamén existe o fenómeno de asociación intramolecular por enlace de hidróxeno, é dicir, a formación deste enlace entre átomos dunha mesma molécula. Neste caso, sen embargo, non se producen desviacións nos valores esperados das propiedades físicas...
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Entidade fundada en 1989 por Ramón Bouzas Lorenzo. Presidida por Faustino Gómez Rodríguez, desenvolve diversas actividades de ensino e investigación, co obxecto de fomentar a afección non profesional á Astronomía. Dende a súa creación a asociación desenvolve proxectos en colaboración con diversas entidades como: a Liga Iberoamericana de Astronomía (Liada), a Casa das Ciencias da Coruña, a Facultade de Física da Universidade de Santiago, a Asociación Astronómica Ramón Mª Aller (Vila de Cruces), o Concello de Santiago de Compostela e outras asociacións veciñais dos arredores. Con frecuencia convoca cursos elementais de Astronomía e organiza seminarios para afeccionados afondando nos diferentes eidos desta ciencia (observación solar, lunar, satélites e planetas do sistema solar, cometas e asteroides, ceo profundo, astrofotografía, novidades de astronaútica, etc). Ademais, proporciona información continua sobre as efemérides necesarias para a observación de fenómenos destacados e organiza actividades...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Oficialmente constituída en 1894, sendo o seu principal promotor e organizador Alfredo Brañas. A de Cambados foi a asociación pioneira dentro do societarismo mariñeiro propiamente dito, e o seu regulamento foi a base de organizacións posteriores. Dun marcado carácter confesional, agrupaba no seu seo a pequenos armadores e mariñeiros (sociedade mixta). Xorde como resposta á desaparición forzosa dos Gremios do Mar (1864); reclamando e continuando a función benéfica e a ordenación dos recursos que os Gremios viñan realizando. A sociedade mariñeira de Cambados inaugurou un novo tipo de sociedade, adoptando funcións que anteriormente eran dos Gremios, tales como os servicios mutualistas, de cooperativa e de sociedade de crédito (para a compra de aparellos e demais útiles para a pesca).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organización católica de ámbito estatal, fundada en Madrid a finais do ano 1908. Co remate do século XIX vaise producir un cambio crucial na orientación social e política do Catolicismo europeo, debido á publicación da encíclica Rerum Novarum (1891). León XIII estableceu nela as bases para unha maior penetración do movemento socio-político católico na sociedade, na busca dunha resposta que solucionase a inexistencia dun partido católico que defendese os seus intereses ante a nova organización dos Estados liberais (de tendencia aconfesional), e que se traduce nunha perda sistemática do protagonismo da igrexa. Neste contexto nacía a Asociación Católica Nacional de Propagandistas (ACNP), que participou plenamente na nova organización institucional e administrativa do novo Estado liberal español. A ACNP foi concibida como unha organización de pouco, pero escollido número de integrantes, e caracterizada como unha elite ao servizo do movemento católico español. O seu obxectivo fundamental...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Coro con cadro escénico creado en Bos Aires en 1915, paralelamente á Agrupación Cultural Gallega (1913). O seu primeiro presidente foi Xoán Díez Miranda. Sendo presidente Domingo Rial Seijo integrouse na Casa de Galicia en 1918.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Institución fundada en 1951. Seis anos despois, baixo a presidencia de Miguel González Garcés, iniciou unha nova etapa máis orientada á promoción cultural. Entre esas actividades destaca a creación dun grupo de Teatro de Cámara e Ensaio dirixido por Antonio Naveira Goday. Esta agrupación presentou en 1959 o espectáculo O incerto señor Don Hamlet, a partir da obra homónima de Álvaro Cunqueiro e en 1961 estreou Os vellos non deben de namorarse, a partir do texto de Castelao. A pesar dos atrancos que houbo que superar e do escaso número de funcións realizadas, a estrea destes dous espectáculos veu confirmar a necesidade e as posibilidades dun teatro en lingua galega, marcando o inicio dunha lenta pero progresiva normalización da actividade teatral en Galicia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organización internacional que ten como obxectivos impulsar o progreso económico, social e cultural dos países do SL de Asia e constituír un foro onde se discuta sobre a paz e a estabilidade da rexión. Creada en Bangkok (8.8.1967), os seus membros fundadores son Brunei, Filipinas, Indonesia, Malaisia, Singapur e Tailandia. Vietnam ingresou no 1995 e, no 1997, fixérono Laos e Myanmar. Camboxa e Papúa-Nova Guinea asisten ás xuntanzas da organización en calidade de observadores e Corea do Sur posúe un estatuto especial.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organización fundada en Santiago de Compostela en 1985 co nome de Asociación de Actores de Galicia. Está presidida por Mabel Rivera e integrada ademais por Gonzalo Uriarte, o seu primeiro presidente, Vicente Montoto, Lino Braxe, Casilda García, Xosé A. Porto Josito, Avelino González, Celso Parada e Cándido Pazó. Se a creación en 1984 do Centro Dramático Galego supuxo o recoñecemento institucional da actividade teatral e dos oficios teatrais propios da realización e da produción teatral, coa posta en marcha de asociacións sectoriais iniciouse un longo período de traballo na procura do recoñecemento e da lexitimación social e profesional dos traballadores da escena. A asociación desenvolve actividades moi diversas, desde aquelas orientadas á defensa dos dereitos profesionais dos seus asociados ou á promoción de melloras no exercicio profesional, ata a organización dun importante número de cursos de formación e reciclaxe, en colaboración co Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais....
-
VER O DETALLE DO TERMO
Asociación que integra a maioría das axencias relacionadas co márketing directo coa intención de ofrecer información sobre as actividades dos seus asociados, promover conferencias e cursos de formación, e aunar a defensa dos seus intereses dentro do mundo do márketing.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sociedade creada no ano 1952 por un grupo de afeccionados, apoiados polo concello da Coruña, co fin de coordinar e dar continuidade ás representacións de ópera. É a primeira asociación de España no seu xénero. Iniciou as súas actividades co I Festival de Ópera (1953). O seu presidente ata 1998 foi Cristino Álvarez Hernández ata 1998. En 1999 foi elixido presidente Antonio Vasco Pardavila. Organiza concertos, conferencias, exposicicións e programas didácticos para colexios. Polos seus festivais e concertos pasaron moitas das grandes figuras do mundo operístico (Teresa Berganza, Montserrat Caballé, Piero Capucilli, Alfredo Kraus, Bianca Berini, Carlo Bergonzi e Leo Nuci). Representaron, entre outras, as óperas Il Trovatore (O Trobador) e Tosca e I Pagliacci (Os Pallasos).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Entidade creada en Santiago de Compostela o 12 de xaneiro de 1980 por Lorenzo Martínez e por un grupo de anticuarios galegos. Presidida por Víctor Manuel Rodeiro Montenegro, esta asociación naceu co fin de defender, promocionar e revalorizar os intereses dos seus asociados e das antigüidades, en xeral. Anualmente organiza en Santiago de Compostela e na Coruña o Salón de Anticuarios Gallegos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Constituída no 1934 na Coruña, fomenta o desenvolvemento das artes plásticas e promove a súa difusión e coñecemento. Ademais organiza exposicións, conferencias e concursos relacionados coas Belas Artes. Entre os seus socios fundadores están Lolita Díaz Baliño, José Seijo Rubio, Ramiro Díaz Baliño, María Corredoira y Ruíz de Baro e Ricardo Camino. Dende 1989 o seu presidente é Antonio López Rodríguez.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Asociación profesional fundada en 1977 de carácter non lucrativo constituída por anunciantes, medios de comunicación e axencias de publicidade de España, co fin de velar polo exercicio ético da profesión publicitaria, respectando os principios dos códigos deontolóxicos, de xeito similar ás que existen noutros países da Unión Europea. Dentro da asociación funciona o xurado de autocontrol, que se rexe polo Código de Conduta Publicitaria aprobado o 19 de decembro de 1996, e que ten a finalidade de solucionar as posibles demandas dos consumidores, derivadas da elaboración e difusión das campañas publicitarias dos anunciantes.