"CIO" (Contén)

Acción e efecto de transcribir.

Transposición ou copia do texto dun manuscrito con vista ao seu estudo ou á súa edición. Fálase de transcrición crítica ou de transcrición diplomática no mesmo sentido ca na edición crítica.

1. Representación gráfica da pronuncia orixinal dunha lingua noutra diferente.

2. transcrición fonética

   Representación gráfica das diferentes realizacións do sistema fonolóxico. Debe representar os sons, é dicir, a realización dos fonemas no plano da fala, que polo xeral se efectúa mediante o alfabeto fonético internacional ou calquera outro alfabeto fonético convencional.

3. transcrición fonolóxica

   Reprodución gráfica da constitución fonolóxica da lingua. Debe representar graficamente os fonemas, prescindindo dos diferentes sons ou variantes fonéticas en que se realizan na práctica.

1. Proceso polo que a información xenética contida no ADN nuclear é copiada nunha fibra de ARN mensaxeiro grazas á acción dos enzimas polimerases.

2. transcrición inversa

   Síntese do ADN a partir de ARN coa axuda do enzima DNA-polimerase.

Fiel traslado ou copia íntegra de documentos do rexistro da propiedade, e máis concretamente a inserción literal en dito rexistro de escrituras notariais que conteñen actas translativas, modificacións ou extincións do dereito de propiedade, en dereito hipotecario.

...

Acción e efecto de transfigurar ou transfigurarse.

Episodio narrado polos Sinópticos no que Xesús Cristo lles manifestou a súa gloria aos apóstolos Pedro, Santiago e Xoán, sobre unha montaña, identificada na tradición como a de Tabor. A escena foi representada nas artes plásticas desde a Antigüidade e o episodio foi celebrado no calendario litúrxico, impoñendo Calisto III a súa celebración en toda a Igrexa Católica o día 6 de agosto.

Acción e efecto de transformar ou transformarse.

Cambio experimentado por unha obriga ou un dereito sen que quede alterado en substancia.

Mecanismo de transferencia de material xenético entre bacterias, segundo o que os receptores sofren modificacións nas súas propiedades xenéticas baixo a acción de extractos obtidos a partir doutra cepa.

Cada unha das regras ou operacións da gramática xenerativa necesarias para pasar unha frase da estrutura profunda á superficial. Distínguense entre: a deleción, que provoca o cambio estrutural máis simple segundo o esquema a + b + c → a + b (Maruxa escribe un soneto → Maruxa escribe); a inserción que, en contraposición á deleción, serve para introducir un novo elemento na frase, segundo o esquema a + b → a + b + c (O campesiño labra/sen azos/ás presas/agora) e a substitución entendida como a combinación dunha deleción e dunha inserción, responde ao esquema a → b (Os paxes/os soldados entraron). Cando unha parte da estrutura arbórea é substituída por dúas ou máis estruturas diferentes fálase de expansión, que presenta o esquema a → b + c (Pasa a tarde → Pasa/lenta/a tarde/fría de inverno). Se diversos elementos son substituídos por un só...

1. Aplicación bixectiva dun conxunto noutro ou en si mesmo. Segundo a definición de F. Klein a xeometría é o estudo das nocións invariantes para un grupo de transformacións. Como exemplos de transformacións no plano poden mencionarse as rotacións, as simetrías axiais ou as translacións, e no espazo as simetrías respecto a un eixe ou a un plano ou as rotacións axiais. Segundo as súas propiedades específicas, as transformacións reciben diversos nomes: transformación ortogonal, lineal, isogonal, isocora, topolóxica ou alxébrica. As transformacións lineais definidas como isomorfismos entre espazos vectoriais chámanse movementos.

2. transformación integral

   Operación mediante a que unha función f(x) se transforma noutra función F(y) grazas a relacións de tipo integral. O exemplo máis sinxelo é a simple integración F(y) =∫ a y f(x)dx.

3. transformación lineal

   Transformación L que satisfai a propiedade de linearidade, é dicir, tal que L(αv + w) = αL(v) + L(w).

ariación das funcións de estado dun sistema termodinámico. En toda transformación hai un estado inicial e final, que difire no valor dalgunha función de estado. Se os estados inicial e final son os mesmos fálase de transformación pechada ou ciclo termodinámico. Unha transformación denomínase isoterma se non varía a temperatura, isóbara se mantén a presión, isocora se o fai o volume, isentrópica se o fai a entropía, e adiabática se non hai intercambio de calor co exterior.

Operación propia das entidades financeiras de converter un aforro líquido recibido nun crédito a medio ou longo prazo.

Acción de pasar dun estado, idea ou asunto a outro sen cambios bruscos.

Evolución cara a un estado de menor enerxía dun núcleo atómico que se atopa nun nivel excitado, mediante a emisión dunha radiación electromagnética. Este fenómeno, descuberto en 1922 por C.D. Ellis e Lise Meitner, adoita acompañar a desintegración dos núcleos dunha substancia.

Denominación xenérica dos elementos que no seu estado fundamental ou nalgún dos seus estados de oxidación presentan unha configuración electrónica con capas d ou f parcialmente ocupadas. Existen 55 elementos de transición clasificados en dous grupos. Os elementos de transición principais ou do bloque d están constituídos polas series que van do escandio ao cobre (primeira serie de transición), do itrio á prata (segunda serie de transición), e a serie que comprende o lantano e os elementos que van desde o hafnio ata o ouro (terceira serie de transición). Os elementos de transición interna ou do bloque f, están constituídos pola familia dos lantánidos ou primeira serie de transición interna, que vai do cerio ao lutecio e a familia dos actínidos, ou segunda serie de transición interna, que vai desde o torio ao laurencio.

Entidade intermedia entre os reactivos e os produtos dunha reacción química.

Teoría que explica a relación entre a constante de velocidade de reacción e a temperatura. Baséase na suposición de que para que a reacción teña lugar ten que acontecer que os átomos ou as moléculas reaccionantes ao interactuar, formen un complexo activado; feito que pode evolucionar tanto cara aos reactantes coma cara aos produtos. Foi desenvolvida por H. Eyring no ano 1935. OBS: Tamén se denomina teoría das velocidades de reacción absolutas.

Descrición esquemática atemporal que explica o proceso no que se atopa unha sociedade ao pasar de estar dominada por un réxime demográfico baseado nuns índices elevados de mortalidade e natalidade a un novo réxime caracterizado pola redución destes índices. Esta teoría é unha situación lóxica establecida en tres fases. A primeira fase denominada antigo réxime demográfico ou réxime demográfico tradicional, caracterízase por uns elevados índices de natalidade e mortalidade e unha esperanza de vida baixa. Na segunda fase denominada período de transición demográfica, prodúcese primeiro un descenso dos índices de mortalidade e un posterior descenso dos índices de natalidade; é o que se denomina explosión demográfica. Por último a terceira fase denominada novo réxime demográfico ou réxime demográfico moderno, que se caracteriza por uns índices de mortalidade e de natalidade baixos e unha elevada esperanza de vida.

Acción e efecto de trasladar ou trasladarse.

1. Movemento dun sólido en que todos os puntos que o constitúen experimentan o mesmo desprazamento. Se A e B representan as posicións iniciais de dous puntos calquera do sólido, e A’ e B’ as correspondentes aos mesmos puntos despois de efectuada unha translación, cúmprese que B-A = B’-A’, sendo B-A e B’-A’ os vectores AB→ e A’B→’.

2. Movemento dun astro que se despraza segundo unha órbita arredor doutro astro. Nun instante dado, todos os seus puntos se moven nunha mesma dirección e cunha mesma velocidade. É o movemento que posúen os planetas respecto do Sol e os satélites respecto do seu planeta. Na Terra, a translación define o ano astronómico.

metáfora.

Proceso mediante o que a mensaxe xenética é descifrada e convertida no alfabeto de 20 letras da estrutura proteica.

Operación de simetría que consiste en desprazar as figuras sen que se deformen, de xeito que todos os seus puntos describan traxectorias rectilíneas, iguais e paralelas.

Proceso polo que un imposto orixinariamente pagado ou atribuído a unha persoa física ou xurídica repercute finalmente noutros que pagan efectivamente o seu importe.

Transformación xeométrica que a cada punto M do plano lle asocia outro M’ de xeito que o vector  MM→’ sexa un representante dun vector libre v→, denominado vector da translación.

Acción e efecto de transmigrar.

Paso da alma de quen está morto a outro corpo humano, animal ou vexetal, segundo a doutrina da metempsicose. Fundamento da palinxenesia do universo segundo os pitagóricos, para os estoicos só era unha consecuencia dela. Tamén se denomina transmigración das almas.

Cambio de lugar, especialmente o que se refire ao paso dun óvulo dun ovario á trompa do outro lado.