"Anda" (Contén)

PERSOEIRO

Actor. Despois de debutar no filme La miel (1979, de Pedro Masó, iniciou unha destacada carreira que lle levou tamén ao medio televisivo. Das longametraxes en que participou destacan Valentina (1982), Si te dicen que caí (1989, Premio Goya ao mellor actor), Amantes (1991), Belle Époque (1992), La niña de tus ojos (1998) e El lobo (2004).

DISTRITOS

Distrito urbano de Berlín, Alemaña, situado ao O da cidade e na desembocadura do Spree no Havel. Foi fortaleza ata 1903, e desde 1920 formou parte do Gran Berlín. Na súa prisión foron recluídos os condenados no Proceso de Nuremberg.

1. Tempo en que lle corresponde a unha persoa facer, recibir ou usar algunha cousa.

2. Orde alfabética que se segue para designar avogado e procurador, cando os litigantes obtiveron o dereito de xustiza gratuíta ou os procesados ou inculpados non nomeen avogados.

ENTRADA LARGA

Estado de África oriental, situado ao N do lago Victoria, que limita ao N co Sudán, ao L con Kenya, ao O coa República Democrática do Congo e ao S con Tanzania e Rwanda (241.038 km2; 22.388.000 h [estim 2001]). A capital é Kampala.
Xeografía física
O relevo está constituído por vastas chairas inclinadas de N a S. No L e no O atópanse os sistemas montañosos do Elgon e do Ruwenzori (5.119 m). No centro da chaira están os lagos Kyoga e Kwania, e ao longo da depresión do Rift Valey os lagos Mobutu, George e Edward. O clima é ecuatorial e está suavizado pola altitude, as temperaturas son elevadas e as chuvias teñen a máxima de marzo a xuño e de setembro a novembro. O río máis importante é o Nilo Victoria. A vexetación ten, en xeral, carácter de selva seca ou de sabana, con galerías de bosque húmido.
Xeografía económica
A agricultura e a gandaría son a base económica do país. Os principais cultivos comerciais...

CAPITAIS

Capital da provincia de Célebes Meridionais, Indonesia, situada na costa SO da illa de Célebes (1.121.300 h [1996]). É un porto turístico e comercial e un centro exportador de tabaco, café, copra e palma de coco.

PERSOEIRO

Arquitecto. Traballou con Diego de Siloé na igrexa do Salvador (1536), en Úbeda, onde tamén traballou na igrexa do Hospital de Santiago e nos palacios Vázquez de Molina e Vela Cobos. En 1554 foi nomeado mestre de obras da catedral de Jaén.

1. Relativo ou pertencente ao vandalismo.

2. Relativo ou pertencente aos vándalos.

1. 1. Relativo ou pertencente aos vándalos.

   2. Individuo do pobo vándalo.

   3. Pobo xermánico que, ao inicio da era cristiá, estaba instalado á beira esquerda do curso medio do Vístula. Dividido en silingos e asdingos, establecéronse en Moravia no s II, e despois en Panonia setentrional. En 401 avanzaron cara ao Rin e espalláronse pola Galia. En 409 conseguiron atravesar os Pireneos centrais e occidentais e ocuparon diversas zonas da Península Ibérica. Os vándalos silingos establecéronse en Andalucía, onde foron derrotados polo visigodo Valia en 416-418. Os vándalos asdingos comezaron ocupando a metade setentrional de Portugal e en 425 tomaron Sevilla e despois Cartagena. En 429 establecéronse no N de África, desde onde se apoderaron das Balears, Córsega, Sardeña e Sicilia. En 455 saquearon Roma. Belisario, xeneral do Emperador Xustiniano, destruíu o seu reino e incorporou os territorios ao Imperio de Oriente en 534.

   4. Lingua xermánica do phylum indoeropeo que falaba o pobo vándalo.

2. Que ou quen realiza actos vandálicos.

1. Especie de reixa de metal ou madeira que se pon amodo de peitoril para evitar riscos de caídas.

2. ara longa suxeita en dous paus verticais que se utiliza para poñer cousas a secar.

3. Reforzo da orla que forma uns caixóns onde se gardan cousas de pouca importancia.

GALICIA

Pintor. Nas súas obras primaron os escenarios arquitectónicos en detrimento das figuras, empequenecidas e sometidas ao marco. Tocou temas alegóricos (As catro estacións), costumistas (A Alsaciana), paisaxistas (Vista da Graña), relixiosos (A Visitación) ou históricos (A morte de Cómodo).