"Alle" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado en Vallès oriental (14.983 h [2001]). A súa base económica é a industria, en que destacan o sector téxtil, químico, de transformacións metálicas, de construción, de alimentación, e de artes gráficas.

1. Danza cortesá de compás ternario e orixe española propia do s XVI.

2. Marcha musical que tocan as bandas nas festas polas rúas dun lugar. Ten a súa orixe nas marchas españolas do s XVI e XVII de 4 e 6 compases, que se executaban cun tamboril e unha frauta. Estendeuse por toda Europa e foi cultivada por compositores como J. S. Bach, J. Brahms e M. Ravel. OBS: Adoita empregarse en plural con significado de singular.

PERSOEIRO

Mineiro e enxeñeiro estadounidense. Estudou e fabricou diversos instrumentos para facilitar a busca de ouro. Inventou unha coñecida turbina hidráulica que leva o seu nome, tamén chamada roda Pelton.

PERSOEIRO

Mariño e inventor. Ingresou no Colegio Naval de Cádiz, onde acadou o grao de alférez (1872). Como oficial serviu en Cuba e Filipinas, e participou no saqueo naval de Bermeo, durante a Terceira Guerra Carlista. Foi profesor de física e química na Escuela de Ampliación de Estudios de Marina en Cádiz. Interesado pola navegación submarina, continuou os estudos de N. Monturiol e inventou un submarino propulsado electricamente (1885). Aínda que as autoridades españolas non o axudaron, non permitiu que o seu invento se desenvolvese no estranxeiro. Tamén inventou, entre outros, un proxector luminoso, un acumulador eléctrico, un varadoiro de torpedeiros ou unha metralladora eléctrica.

GALICIA

Xurista e escritor. Doutor en Dereito e licenciado en Filosofía e Letras. Poeta do Rexurdimento, estivo vinculado ao labor cultural do segundo provincialismo e do rexionalismo, momento en que publicou a maioría dos seus textos. Membro da Asociación de Folklore Gallego creada por Emilia Pardo Bazán, foi un dos 40 numerarios fundadores (1905-1918) da Real Academia Galega, onde desempeñou o cargo de tesoureiro (1905-1914). Colaborou en Galicia, El Heraldo Gallego e Revista de Galicia, onde incluíu cantares populares e algunhas paráfrases de textos bíblicos. Na súa obra, caracterizada pola riqueza dos termos léxicos e o amor pola natureza, destacan Versos en dialecto gallego y correspondencia castellana de sus principales voces (1878), en que recolle poemas intimistas, sociais e de circunstancias; Cancionero popular gallego y en particular de la provincia de La Coruña (1885-1886), que o recoñeceu internacionalmente como folclorista; e Foguetes...

GALICIA

Escritor. Formado en filosofía e letras, dereito e maxisterio en Santiago de Compostela, pertenceu ao Centro Obrero de Cultura e á Sociedad Artística Ferrolana. Colaborador de El Compostelano e El Eco de Galicia, foi un dos cofundadores da revista Abrente. A súa obra caracterizouse por unha liña de carácter tradicional con trazos propios das tendencias descritivas de principios de século e con elementos populares. Da súa produción destacan Mariñanas (1961), en que se inclúen composicións premiadas no Certamen Candilejas (1960); Non falarei, non (1977) premiada en Guimarães (1975); Cartafol da saudade (1983), Dorna romeira (1985), premiada nos Xogos Florais de Pamplona (1969); Chanteiro (1990) e Poemas, cantigas (1995). Escribiu tamén as pezas dramáticas O rodicio (1977), A subela (1982) e Parladoiro (1986).

PERSOEIRO

Escultor. Foi a Italia (1736-1739), onde realizou o Mercure attachant ses talonnières, para presentarse á Acadèmie (1744). Por encargo de Luís XV fíxolle unha réplica, que, xunto con Vénus qui ordonne un message à Mercure (1748), foi enviada a Federico II. Traballou tamén para madame de Pompadour (1750-1758), para quen realizou Madame de Pompadour en amitié (1753). Foi o autor do monumento funerario de Mauricio de Saxonia (1753-1776) e do monumento a Luís XV, en Reims (1756-1765).

PERSOEIRO

Poeta alemán. Na súa poesía lírica buscou a perfección formal e atacou frecuentemente o romanticismo. Escribiu Ghaselen (Gacelas, 1821), Sonette aus Venedig (Sonetos Venecianos, 1825), Der romanische Oedipus (O romántico Edipo, 1828), onde atacou a Heine, e Geschichten des Königreichs Neapel (Historias do reino de Nápoles, 1833).