"To" (Contén)

GALICIA

Guerrilleiro antifranquista. Alcumado Lúa, foi labrego de profesión. Serviu de enlace dos guerrilleiros que actuaban na zona ata finais de 1947, ano en que, xunto á súa irmá Xosefa e outros colaboradores da guerrilla, marchou ao monte por temor ás represalias policiais a raíz da caída do guerrilleiro Xosé Vázquez Ubaldo. Caeu nos arredores de Ourol nun enfrontamento coa Garda Civil.

1. Persoa que escribe, especialmente obras literarias.

2. de escribir.

3. Que se expresa ou representa mediante a escritura.

4. 1. Calquera cousa escrita.

   2. Texto que funciona como amuleto protector contra o mal de ollo e o meigallo. Adoitaba estar escrito en latín ou castelán e pendurábase do colo dunha persoa ou na trabe da mesma casa, co fin de preservar dos malos espíritos.

5. 1. Documento que se redacta para facer constar un acto ou contrato.

   2. Documento presentado á autoridade xudicial ou administrativa para reclamar un dereito ou formular unha petición.

   3. escrito de agravio

      Escrito no que o que apelaba expoñía diante do tribunal superior os agravios que cría que recibira do inferior e demandaba que a sentenza destes fose revogada ou modificada.

   4. ...

1. de escribir.

2. Que se expresa ou representa mediante a escritura.

3. 1. Calquera cousa escrita.

   2. Texto que funciona como amuleto protector contra o mal de ollo e o meigallo. Adoitaba estar escrito en latín ou castelán e pendurábase do colo dunha persoa ou na trabe da mesma casa, co fin de preservar dos malos espíritos.

4. 1. Documento que se redacta para facer constar un acto ou contrato.

   2. Documento presentado á autoridade xudicial ou administrativa para reclamar un dereito ou formular unha petición.

   3. escrito de agravio

      Escrito no que o que apelaba expoñía diante do tribunal superior os agravios que cría que recibira do inferior e demandaba que a sentencia destes fose revogada ou modificada.

   4. escrito de conclusións

      Escrito que, ao rematar a primeira instancia do xuízo, cada litigante presenta para compilar as súas probas e críticar as do contrario.

5. ...

1. Moble destinado a escribir, especialmente mesa con caixóns para gardar papeis, escritos, do-cumentos e utensilios de escritura.

2. 1. Sala ou estancia onde está o despacho dunha persoa.

   2. Sala destinada á transcrición de códices, á redacción de escrituras e á copia de documentos e libros que durante a Antigüidade clásica se situaba nas tendas dos editores, e na Idade Media nos mosteiros, colexiatas e catedrais. Entre os escritorios medievais máis célebres destacan o de Vivarium, creado no s VI por Casiodoro, os da curia pontifical e os de Verona, York, Tours, Ratisbona, Reims e Montecassino. Desde o s XIII, ante a crecente demanda de libros e manuscritos, organizáronse aulas conxuntas onde se utilizaba o sistema das peciae, que permitía a copia simultánea dunha mesma obra en cadernos separados.

3. Zona principal de traballo na pantalla nos sistemas operativos gráficos, en que aparecen os iconos que permiten acceder a distintos recursos ou aplicacións dun sistema informático.

1. Acción e efecto de escurecer.

2. Alteración enzimática que experimentan certos produtos alimentarios de orixe vexetal (mazás, peras, plátanos, patacas, etc), e que consiste nun escurecemento progresivo pola oxidación dos compostos o-dihidroxifenólicos que conteñen. O osíxeno do aire realiza a oxidación e os enzimas, como as fenolases, as polifenolases e as polifeniloxidases, caracterizadas polo feito de posuír cobre no grupo prostético, catalízana.

3. Escurecemento producido en alimentos, unicamente por reaccións químicas, sen a intervención de enzimas. O mecanismo principal é a reacción de Maillard. En certos casos, pódese provocar controladamente o escurecemento non enzimático, como no escurecemento da cervexa e do mel, na torrefacción do café e dos froitos secos, e na obtención de extracto de carne; en todos estes casos as reaccións que se producen levan á aparición de compostos volátiles que son compoñentes importantes do aroma característico.

MONTES

Monte que serve de fronteira hispanolusa no territorio da parroquia de Abades, concello de Baltar. O seu cumio acada os 1.234 m de altitude.

1. Trastorno en que os eritrocitos adquiren forma de esferocito.

2. Enfermidade hereditaria, de carácter dominante, que acostuma manifestarse na infancia, aínda que tamén pode aparecer en idades máis avanzadas, e que se caracteriza por unha anemia hemolítica con itericia e esplenomegalia. A causa é un trastorno da membrana dos eritrocitos, que os converten en esféricos e máis pequenos. Tamén se coñece como enfermidade de Minkowski-Chauffard.