"llo" (Contén)

Boletín municipal en galego que se editou en Noia a partir de decembro de 1989. Subtitulado “Boletín informativo”, informaba do labor desenvolvido polo concello en distintas áreas, como a educación, a cultura, a saúde, o tráfico, os deportes, obras, etc. Ilustrado con fotografías, incluía unha páxina de humor asinada por Mariño.

Pazo de Villanueva de Achas.

Organización sindical fundada en 1968, como sucesora da Confederación Internacional de Sindicatos Cristiáns (CISC). Rexeita a loita de clases e a violencia, e declárase partidaria do pluralismo sindical.

Congregación fundada en Vic por Antón María Claret i Clarà en 1849. Os misioneiros claretianos dedicáronse primeiramente á predicación popular en Catalunya, pero axiña abrangueron outras ocupacións. A aprobación civil da congregación tivo lugar en 1859 e a aprobación pontificia no ano seguinte. Destinada ao ensino cristián, as súas casas distribúense entre once países de América, Europa, África e Asia. En 1855, o propio Antón María Claret e Antònia París i Riera fundaron en Santiago de Cuba o Instituto Apostólico de María Inmaculada para o ensino. O claretiano Lluís Pujol i Tordera fundou en 1951 en Vic o Instituto Secular Misioneiros da institución claretiana coa finalidade de exercer o apostolado en parroquias obreiras e zonas descristianizadas.

Órgano superior de consulta do goberno da Comunidade Autónoma de Galicia, constituído en xullo de 1996 en aplicación da Lei 9/1995, do 11 de novembro, e do Decreto 287/1996, do 12 de xullo, que a desenvolve. Con sede en Santiago de Compostela, o seu obxectivo é mellorar a actuación administrativa do goberno autonómico co aumento da garantía de legalidade das súas decisións. Intégrano cinco membros, designados directamente polo presidente da Xunta para un mandato de seis anos (só poderán ser reelixidos unha vez), que deben ser, en calquera caso, licenciados en Dereito; ademais, deben contar cunha experiencia profesional mínima de dez anos como xuristas ou como altos cargos ou funcionarios da Administración, ou ben ter sido membros da mesa do Parlamento. A condición de membro é incompatible coa parlamentaria (indistintamente das Cortes Españolas ou do Parlamento de Galicia), coa de maxistrado do Tribunal Constitucional, Defensor del Pueblo, Valedor do Pobo ou vicevaledor, como membro do Consello...

Órgano colexiado asesor e consultivo, nacido ao abeiro do artigo 32 do Estatuto de Galicia e regulado pola Lei 8/1983, do 8 de xullo, do Consello da Cultura Galega. Ten a súa sede no pazo de Raxoi en Santiago de Compostela. A súa creación respondeu á obriga da defensa e promoción dos valores culturais do pobo galego que lle corresponden como Comunidade Autónoma. Está dotado de personalidade xurídica e ten capacidade de iniciativa, investigación e organización. As súas competencias son: analizar as cuestións referidas ao patrimonio cultural galego; fomentar a lingua e a cultura galegas; investigar e valorar as necesidades culturais do pobo galego; organizar actuacións culturais dentro e fóra de Galicia que se adecúen aos seus fins; asesorar e consultar os poderes da Comunidade Autónoma o que sexa preciso para defender e promocionar os valores culturais do pobo galego e elevar aos poderes da Comunidade Autónoma informes e propostas a favor desta defensa e promoción. O 29 de setembro de 2000...

Organización económica de África occidental, creada en 1959 co obxectivo de promover o desenvolvemento dos países da zona de ocupación francesa. Fundárona Benin, Burkina Faso, Costa de Marfil e Níxer; en 1966 incorporouse Togo. Procura obter fondos para a concesión de axudas económicas, para o que puxo en marcha un Fondo de Axuda Mutua e de Garantía de Préstamos.

Organización xurdida a principios de 1964 coa pretensión de interpretar a tradición galeguista baixo unha óptica marxista, segundo a doutrina da liberación nacional dos pobos e os exemplos contemporáneos das loitas de descolonización. A súa xénese foi asemblearia, a partir de xuntanzas celebradas en varias cidades, na denominada operación Paloma Mensajera. O movemento contou coa participación de elementos de procedencia política moi diversa, dende democristiáns, nacionalistas e socialdemócratas ata militantes comunistas. O seu primeiro secretario xeral foi Antón Moreda. Aos poucos meses da súa fundación, nunha xuntanza celebrada en Santiago de Compostela, a organización decidiu expulsar os elementos cualificados como comunistas, entre eles o seu propio secretario xeral e diversas personalidades como Xosé Luís Méndez Ferrín, Bautista Álvarez ou Manuel María. A partir de entón, entrou nun período de decadencia que o levou á súa desintegración nese mesmo ano, ao mesmo tempo que xurdiron ou...

Organismo autónomo da Xunta de Galicia creado ao abeiro da Lei 2/1987. Como entidade institucional representativa das organizacións xuvenís, o seu obxectivo fundamental é a promoción da participación, a representación e a defensa dos intereses da mocidade en xeral, diante das administracións públicas e da sociedade. Durante os anos oitenta, a participación dos máis novos constituíu un dos piares fundamentais da nova política de xuventude. Tratábase de facilitarlles ás entidades xuvenís a súa contribución en materia política, social, económica e cultural. Este papel de canle realízao, fundamentalmente, a través do tecido asociativo xuvenil galego e coa promoción do asociacionismo como ferramenta de cambio na sociedade. Está formado por diversas entidades políticas, sindicais, de tempo libre, feministas, culturais, etc, que realizan o seu labor dentro do ámbito autonómico. A súa petición de ingreso deberá ser ratificada pola Asemblea Xeral que, xunto co Comité Permanente, conforman o organigrama...

ou Consello de Tutela Órgano da Organización das Nacións Unidas (ONU) encargado da supervisión dos territorios situados baixo o sistema de fideicomiso. Os seus fins son lograr a independencia ou a autonomía nestes territorios. Os seus integrantes foron a Unión Soviética, China, Francia, Reino Unido e EE UU, única potencia administradora. O último territorio en acadar a independencia foi a República de Palau en 1994; dende esa data as súas reunións celébranse cando é necesario.

Organismo de cooperación económica creado en 1949 polo Tratado de Moscova e integrado por Albania (que o abandonou en 1961), Bulgaria, Hungría, Polonia, Romanía, Checoslovaquia e a URSS. Posteriormente, adheríronse a RDA (1959), Mongolia (1962), Cuba e Vietnam (1972). Iugoslavia posuía o estatuto de membro asociado desde 1964. A súa finalidade era intercambiar experiencias económicas, conseguir axuda técnica e proporcionar asistencia mutua entre os seus membros para crear un espazo económico autónomo fronte á economía dos países occidentais. Nun principio limitouse a favorecer o comercio bilateral; despois de 1955 comezou a promocionar a especialización económica dos seus membros. A partir de 1960 iniciáronse as discusións sobre o problema da especialización por estados e o establecemento dun órgano de planificación común a todos. En 1963 tentouse de novo instituír un sistema multilateral no que as compensacións se farían a través do Banco Internacional de Cooperación Económica. As...

Primeiro goberno xurdido trala Revolución de Outubro de 1917. Estaba presidido por Lenin e tiña como comisarios, entre outros, a Trockij (comisario de Asuntos Exteriores), Stalin (comisario das Nacionalidades) ou Kollontai (comisaria de Asuntos Sociais e da Muller).

Órgano supremo de control externo da actividade económica e financeira da Comunidade Autónoma de Galicia. Creouse pola Lei 6/1985, do 24 de xuño, modificada pola Lei 4/1986, aínda que non se constituíu ata o 1 de marzo de 1991, data da toma de posesión dos seus cinco primeiros membros no Parlamento de Galicia. Segundo a lexislación, o seu ámbito de actuación abrangue a Administración autonómica e todos os seus organismos, sociedades, empresas ou entes públicos dependentes, calquera que sexa a súa forma xurídica, ademais das corporacións locais, cámaras agrarias, da propiedade, de comercio, industria e navegación, confrarías de pescadores e outras de natureza semellante.

Organismo pertencente ao Consello de Europa que xestiona os programas organizados por este en materia de educación e cultura. Para este fin conta con catro comités especiais, dedicados respectivamente á educación, ensino superior, cultura e patrimonio cultural. Entre os seus programas e iniciativas educativas cómpre destacar o proxecto sobre ensino secundario en Europa, a conferencia permanente sobre problemas universitarios, as accións sobre a aprendizaxe de linguas europeas, as accións sobre a educación de adultos, o programa de bolsas para docentes, etc. Converteuse entre os anos 1960 e 1990, en particular, no grande espazo prospectivo para a formulación de políticas culturais públicas nos países europeos democráticos e, neste sentido, as políticas culturais impulsadas desde a UE teñen como referencia a filosofía do Consello de Europa.