"RG" (Contén)

PERSOEIRO

Político e economista. Deputado por València ás Cortes de Cádiz, a Xunta Central nomeouno ministro de Facenda, cargo que desempeñou novamente ao inicio do Trienio Constitucional (1820-1823). Exiliado a finais do Trienio, estableceuse en Londres. En 1831 retornou a España onde foi director do Archivo General de Simancas. Publicou Elementos de la ciencia de la hacienda (1825) e Dicionario de Hacienda (1826-1827).

PERSOEIRO

Político. En 1793 foi elixido deputado tory. Foi ministro de Asuntos Exteriores (1807-1809 e 1822-1827), desde onde propugnou a intervención inglesa na Península Ibérica contra Napoleón. Opúxose ao intervencionismo antiliberal da Santa Alianza e evitou tamén a intervención española contra os constitucionalistas de Portugal. En 1827 nomeárono primeiro ministro co apoio dos whigs, e favoreceu os católicos de Irlanda e a independencia de Grecia. O seu fillo, Charles John Cannig (Londres 1812-1862), foi gobernador xeral e primeiro vicerrei da India.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Rita Hayworth, a súa carreira, iniciada en 1935, acadou o seu punto culminante con Gilda (1946), ao lado de Glenn Ford. Dende aquela converteuse nun dos mitos eróticos da posguerra. Protagonizou tamén Only Angels Have Wings (Só os anxos teñen ás, 1939), Blood and Sand (Sangue e area, 1941), The Lady from Shanghai (A dama de Xangai, 1947), dirixida por Orson Welles, e Separate tables (Mesas separadas, 1959).

PERSOEIRO

Matemático. Estudiou en Zúric, Göttingen e Frankfurt. A súa obra abrangue os campos da análise, a topoloxía e a lóxica matemática. Creador da teoría de conxuntos, definiu o concepto de cardinal para conxuntos finitos e infinitos. Así mesmo, desenvolveu a teoría dos números irracionais, introduciu os números transfinitos e definiu, ao mesmo tempo que Julius Wilhelm Dedeking, Augustin-Louis Cauchy e outros, o número real. Entre as súas obras destacan Grundlagen einer Mannifgaltigkeitslehre (Fundamento dunha teoría xeral da pluralidade, 1883) e Beiträge zur Begründung der transfiniten Mengenlehre (Contribucións para a fundamentación dunha teoría de conxuntos transfinitos, 1895-1897).

PERSOEIRO

Xeneral e político alemán, conde de Caprivi. Foi xefe da mariña alemá (1883-1888) e chanceler do Imperio (1890-1894). En política exterior renovou a Triple Alianza (1891) e distanciouse de Rusia. Cedeu Zanzíbar a Inglaterra a cambio de Heligoland (1890) e obtivo a posesión denominada banda de Caprivi. En desacordo con Guillerme II, retirouse da política en 1894.

PERSOEIRO

Eclesiástico anglicano. Foi ordenado presbítero en 1963. Doutor en Teoloxía e Filosofía, foi nomeado director do Seminario Teolóxico de Bristol (1982) e, en 1988, bispo de Bath e Wells. En 1991 sucedeu a R.A.K. Runcie como arcebispo de Canterbury e primado da Igrexa Anglicana.

1. Acción e efecto de cargar.

2. 1. Aquilo que se coloca sobre alguén ou sobre un animal

   2. Conxunto das mercadorías dispostas para ser cargadas nun vehículo ou elemento de transporte. As cargas clasifícanse segundo a súa presentación. As cargas a granel son mercadorías que pola súa natureza non se embalan (petróleo, minerais, gran, etc) senón que se cargan directamente nas cisternas, silos ou depósitos dos barcos, vagóns de ferrocarril ou camións. As cargas unitarias son un conxunto de diversas pezas ou elementos unidos (balas, fardos) amontoados, gardados no interior dun recipiente pechado (contedor) ou nun gran recipiente que flota (barcaza), de xeito que constitúen un todo non divisible en partes con vistas á súa manutención e transporte. O desenvolvemento deste tipo de carga comportou a progresiva especialización dos medios de manutención e de transporte.

   3. Peso soportado por un home, un animal, un vehículo ou outra máquina, ou levantado por un aparello de elevación. As cargas clasifícanse en nominais, útiles e totais, a carga nominal é a que pode ser soportada por un aparello nunhas condicións específicas. A carga útil é o peso que pode ser soportado por un aparello, vehículo, etc, ademais do seu propio peso; a carga total é a suma da carga útil e da tara.

   4. carga máxima

      Carga límite que pode transportar un barco segundo a liña de máxima carga indicada no disco do bordo.

3. 1. Proxectil ou conxunto de proxectís que se subministran a unha arma de fogo.

   2. carga oca

      Artificio conseguido ao colocar a carga explosiva dunha granada ao redor dunha superficie cónica, que ten a cúspide dirixida á parte posterior do proxectil. Ten unha gran potencia perforante, razón pola que se emprega principalmente contra materiais blindados e fortificacións. Lánzase mediante granadas ou foguetes con pouca velocidade inicial, e tamén a través dos canóns dos tanques, cando estes loitan entre eles. Empregouse por primeira vez na Segunda Guerra Mundial.

   3. carga de profundidade

      Recipiente, xeralmente cilíndrico, cunha potente carga explosiva no seu interior e provisto dunha espoleta e dos mecanismos de regulación e de seguridade adecuados, que se lanza desde embarcacións de superficie ou desde avións contra submarinos somerxidos. A carga explosiva adoita estar constituída por trinitrotolueno fundido e a súa explosión normalmente vén provocada por unha cadea de explosións de sensibilidade crecente. A espoleta pode ser de percusión, accionada ao topar cun obstáculo; hidrostática, activada cando se establece a presión da auga; de paso de auga, magnética, etc, ou mixta. As primeiras cargas de profundidade apareceron durante a Primeira Guerra Mundial.

   4. ...

1. Pesadez que se sente na cabeza ou nos ollos, normalmente a causa da gripe ou doutra doenza.

2. Constipado ou arrefriado de nariz.

1. Lugar apropiado para atracar as embarcacións e cargar ou descargar mercadorías.

2. Pedra ou madeira que forma o lintel dunha porta ou dunha xanela.

1. de cargar.

2. Que ten carga.

3. 1. Dise do tempo atmosférico cando vai bochorno.

   2. Aplícase ao ceo cando está moi nubrado.

4. Aplícase ao ambiente ou ao aire que presenta falta de ventilación.

5. Que está moi concentrado.

6. Que padece un forte constipado.

7. Dise de quen está ebrio.

8. 1. ...

1. cargadeiro.

2. Elemento de pedra ou madeira que conforma a lumieira das portas e ventás.

3. Lugar onde se acostuma facer a limpeza do trigo e doutros cereais.

1. Que carga.

2. 1. Persoa que se dedica a cargar mercadorías.

   2. Persoa que embarca mercadorías en réxime de carga xeral para que sexan conducidas ao punto de destino. Este termo refírese, fundamentalmente, ao transporte terrestre fronte a fretador, que se reserva para o marítimo.

3. 1. Instrumento ou instalación que serve para cargar.

   2. Dispositivo das armas automáticas e semiautomáticas que contén os proxectís que se van metendo sucesivamente na cámara.

   3. Culler coa que se introducía a pólvora nos canóns de artillería.

   4. cargador de baterías

      Aparello que serve para cargar baterías de acumuladores mediante enerxía eléctrica da rede de corrente alterna. Está formado por un transformador e por un ou máis rectificadores. Adoitan ser automáticos, de xeito que regulan a tensión de saída e limitan a corrente de carga por debaixo do valor máximo permitido.

4. Soldado que introduce a carga nunha peza de artillería.

5. ...

PERSOEIRO

Ceramista e pintor portugués. Formouse na Academia de Belas Artes de Lisboa. Comezou a expoñer en 1949. A mediados dos anos cincuenta iniciouse na pintura. Entrou en contacto con Vieira da Silva e Arpad Szenes, que se interesaron pola súa obra de tendencia abstracta. Na década dos sesenta trasladouse a París e conectou cos artistas portugueses e coas novas correntes artísticas. A súa pintura evolucionou cara a unha abstracción xeométrica que o conduciu ata experiencias minimalistas. Na súa obra ten unha presenza importante a práctica da pintura sobre azulexo. Entre as súas obras destacan os Paneis do Jardim de Almada (Lisboa, 1956), os azulexos do Instituto Franco Portugués (1984) e os da Estación do Colexio Militar/Luz do metro de Lisboa (1987). En 1954 acadou o Premio Nacional de Cerámica.

1. 1. Colocar mercadorías ou calquera obxecto sobre unha persoa, un animal ou un vehículo para o seu transporte.

   2. Encher un vehículo de obxectos ou mercadorías.

2. 1. Introducir nun recipiente, dispositivo ou instrumento unha carga ou calquera cousa necesaria para que funcione ou produza determinado efecto.

   2. Introducir pólvora, cartuchos ou calquera munición nunha arma de fogo.

   3. Colocar a película nunha cámara fotográfica ou cinematográfica.

   4. Almacenar un programa informático na memoria principal dun ordenador para poder executalo.

   5. Incorporar a un produto unha materia de carga.

   6. Subministrar electricidade a un condensador, un acumulador, unha batería ou calquera aparello.

3. ...

1. 1. Función ou dignidade que desempeña unha persoa nunha organización, empresa ou oficina, normalmente retribuída. OBS: Adoita empregarse cun modificador introducido pola preposición de.

   2. Persoa que desempeña unha función ou un posto nun organismo ou nunha empresa.

   3. alto cargo

      Persoa que ten atribuída unha importante responsabilidade dentro dun organismo gobernamental, administrativo ou doutro tipo.

2. 1. Cada un dos delitos ou culpas atribuídos a unha persoa e que constitúen os puntos dunha acusación.

   2. prego de cargos

      Documento no que figuran os feitos irregulares ou delitivos que se lle atribúen a alguén nun expediente disciplinario. O interesado pode alegar en contra o que considere conveniente para o seu descargo.

3. 1. Cantidade de diñeiro extraída dunha conta para efectuar un pagamento.

   2. FRAS: A cargo de. 1 Baixo a responsabilidade dunha persoa que se indica. 2 Á conta de. Cargo de conciencia. Motivo para sentirse culpable dalgunha cousa. Facerse cargo. 1 Encargarse ou ocuparse de alguén ou dalgunha cousa. 2 Ser consciente de algo. Ó

      Apuntamento nunha conta do diñeiro extraído para un pagamento.

4. ...

1. 1. Función ou dignidade que desempeña unha persoa nunha organización, empresa ou oficina, normalmente retribuída. OBS: Adoita empregarse cun modificador introducido pola preposición de.

   2. Persoa que desempeña unha función ou un posto nun organismo ou nunha empresa.

   3. alto cargo

      Persoa que ten atribuída unha importante responsabilidade dentro dun organismo gobernamental, administrativo ou doutro tipo.

2. 1. Cada un dos delitos ou culpas atribuídos a unha persoa e que constitúen os puntos dunha acusación.

   2. prego de cargos

      Documento no que figuran os feitos irregulares ou delitivos que se lle atribúen a alguén nun expediente disciplinario. O interesado pode alegar en contra o que considere conveniente para o seu descargo.

3. 1. Cantidade de diñeiro extraída dunha conta para efectuar un pagamento.

   2. Apuntamento nunha conta do diñeiro extraído para un pagamento.

4. ...

1. Que constitúe unha carga, unha molestia ou un desgusto.

2. Aplícase á persoa que resulta molesta polo seu comportamento caprichoso, esixente ou meticuloso.