"Most" (Contén)

Festival de Teatro organizado pola Agrupación Cultural Xiria en Cangas do Morrazo desde 1984. Contou na súa dirección coa colaboración de Henrique Harguindey, Xosé Manuel Pazos, Casilda García e María Xosé Mariño. Desde o primeiro momento, os organizadores prestaron especial atención a espectáculos do exterior que dificilmente se podían ver en Galicia, e así pasaron pola Mostra compañías e intérpretes como Teatro de la Danza, Cambaleo, Trapu Zaharra, Teloncillo, A Barraca, Ángel Paulovski, Colombaioni ou Geroa, ademais de colectivos galegos. Tamén se organizaron debates, cursos e outras actividades como exposicións, conferencias e presentacións de revistas e libros, xunto coa organización en 1997, 1998 e 1999, das tres edicións dos Encontros de Reflexión do Teatro de Galicia e o Norte de Portugal (Teatragal).

Festival de teatro organizado pola Asociación Cultural Abrente en 1973. Co tempo converteuse no punto de encontro do teatro galego emerxente, marco de reflexión e debate arredor das posibilidades dun teatro de expresión galega e sobre a viabilidade dun teatro profesional. Entre 1973 e 1978 Ribadavia constituíu a cita anual do teatro en galego e por alí pasaron compañías como Ditea, Antroido, Teatro Circo, O Facho, Tespis, Troula, Candea, Malveira, Histrión 70, Grupo de Teatro Auriense, Martín Códax, Teatro Popular Queizán, A Farándula, Artello ou Máscara 17. Asociado á Mostra, a Asociación Cultural Abrente tamén organizou o Concurso de Textos Dramáticos, que deu a coñecer a autores como Manuel Lourenzo, Roberto Vidal Bolaño ou Euloxio R. Ruibal. En 1984 a Mostra, que deixara de celebrarse desde 1979, volveu presentarse como Festival Internacional de Teatro, con dirección de Rubén García. Desde esa data constitúe un dos festivais de teatro de maior relevancia de Galicia.

Festival de teatro infantil e xuvenil organizado desde 1984 pola Comisión Mancomunada de Cultura de Concellos da Ría de Ferrol. Organizado en dúas seccións, presentábanse dunha banda traballos de carácter profesional de Galicia e Portugal, fundamentalmente de grupos de teatro de monicreques e obxectos, e da outra os traballos escénicos dos grupos de teatro escolar da comarca, o que supuxo un forte pulo á actividade teatral de escolas e institutos. Alén de cursos, seminarios, conferencias e outras actividades de formación e divulgación, a Mostra tamén organizou un concurso de literatura dramática para a infancia e a mocidade. A principios da década de 1990 comezou a esmorecer e desapareceu.

Bienal de pintura e escultura celebrada desde 1989 na cidade da Coruña, por iniciativa de Unión Fenosa. A súa finalidade foi a de potenciar a difusión internacional dos autores contemporáneos, especialmente dos galegos, a través de exposicións na propia cidade ou itinerantes. En 1993 abriuse ao contexto estatal e en 1997 ao portugués, internacionalizándose desde entón. A organización conta cunha financiación para adquirir parte da obra presentada e formar así un fondo artístico propio.

Relativo ou pertencente á mostra.

Colección de mostras de mercadorías que ofrece un fabricante, un comerciante, etc.

Denominación popular que recibe o dedo índice.

Aparato que se emprega para separar as pálpebras e fixar o globo ocular, permitindo a súa inmobilización durante as intervencións cirúrxicas.

Orificio respiratorio dos moluscos gasterópodos terrestres.

Antigo mosteiro situado en Porqueira. O primeiro documento en que se menciona o mosteiro é de 1054, coa denominación de mosteiro de Porcaria. Noutro documento de 1074 faise referencia ao mosteiro de Porcaria baixo a advocación de Santiago Apóstolo. De carácter familiar e hereditario, en 1127 o seu dono, Fernando Núñez, vendeu parte do mesmo ao bispo de Ourense que estaba baixo a advocación de santa María. A mediados do s XII foi rexentado pola orde dos Cóengos Regulares de Santo Agostiño e a mediados do s XIV pola orde de San Xerome. O seu prior titulábase abade de San Lourenzo, señor de Guía e Cartelas e señor xurisdicional de Forxa.

Abadía beneditina fundada cara ao 651, co nome de Fleury, e que cambiou de nome (s VIII) despois do suposto traslado do corpo de san Bieito. A igrexa, comezada en 1070 e acabada no s XIII, é románica. Desde 1947 está instalada unha comunidade beneditina. En 845 asinouse o Tratado de Saint-Benoit-sur-Loire entre Carlos II o Calvo e Pipino II, polo cal este recobraba Aquitania, pero sen Poitou, Saintonge e Angoumois, cedidos a Auvernia.

Antigo mosteiro situado en San Clodio (Leiro). De orixe descoñecida, pode que a vida monacal comezase na segunda metade do s VI con monxes que seguían a regra beneditina, procedentes de San Claudio de León. A primeira noticia histórica é de 928, cando se produciu a doazón dos condes Álvaro e Savita. Daquela o mosteiro tiña carácter familiar e dúplice e seguía a regra beneditina. Cara a 1151 adoptouse á regra cisterciense e en 1225 ingresou na orde do Císter. Desde 1530 ata a exclaustración de 1835 integrouse na Congregación de Castela. En 1891 foi priorado de Samos pero a vida monacal despareceu. As súas dependencias restauráronse e reformáronse para converterse en hotel. A igrexa ten planta basilical de tres naves divididas en catro tramos e tres ábsidas semicirculares, precedidas dun tramo recto, das que destaca a central, e cruceiro. O acceso ás capelas absidais é mediante arcos apuntados, as laterais cóbrense con bóveda de canón apuntado o tramo recto e bóveda de forno o tramo curvo...