"Ea" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3634.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘boroa’.
-
PERSOEIRO
Poeta e sacerdote francés. Foi secretario do gabinete de Enrique III. A súa poesía, con elementos petrarquistas, considérase a sucesora da difundida por Pierre de Ronsard: Récueil des oeuvres poétiques (Escolma de obras poéticas, 1601). Publicou tamén Sermons sur les principales fêtes de l’année (Sermóns sobre as principais festas do ano, 1613).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Modista francesa coñecida como Rose Bertin. Foi asesora privada de moda de María Antonieta; iso permitiulle que se coñecesen as súas creacións por toda Europa e exercer unha forte influencia no eido da vestimenta. Considéraselle precursora da alta costura actual.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Duque de Istria. Mariscal francés. Loitou con Napoleón nas campañas de Exipto, España e Rusia. Morreu. Morreu sendo comandante en xefe da cabalería francesa mentres inspeccionaba o desfiladeiro de Rippach antes da batalla de Lützen
VER O DETALLE DO TERMO -
DISTRITOS
Distrito setentrional da cidade de Israel. É un centro comercial dunha área agrícola. Foi a antiga Escitópolis, unha das dez cidades da Decápolis, na que se están a realizar importantes escavacións dende 1921. No s V, baixo o dominio bizantino, converteuse en sé episcopal. No s VII foi conquistada polos árabes.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Nobre normando, Rei feudatario de Canarias (1403-1418). En 1402 por encargo do Rei de Castela, Enrique III, iniciou a conquista das illas de Lanzarote, Fuerteventura, El Hierro e La Gomera. En 1418 vendeu os dereitos do feudo que gobernaba en calidade de Rei ao conde de Niebla.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Reacción característica das pentosas e dos ácidos urónicos que ocorre ao quentalos en condicións axeitadas con ácido clorhídrico para producir a súa rápida conversión en furfural; este dá lugar, con orcinol e cloruro férrico, a coloracións avermelladas ou rosadas que poden ser extraídas con n -butanol. En análises clínicas, foi substituída por métodos enzimáticos automatizados.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Real Academia Galega.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Primeira biblioteca de carácter público creada na cidade da Coruña. Foi fundada en agosto de 1806 por un cóengo compostelán, Pedro Antonio Sánchez Vaamonde, ilustrado e importante economista da súa época, así como un dos fundadores da Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago de Compostela; realizou o discurso de apertura José Lucas Labrada. Este cóengo destinou para a creación da biblioteca unha importante cantidade de cartos, amais da súa biblioteca particular. Esta biblioteca ten un fondo xeral composto por volumes, revistas antigas e folletos, e posúe obras dos ss XVI a XIX, moitas delas de temática económica. Outros fondos chegaron grazas a doazóns, como a biblioteca de Xosé Cornide, ou a legados, como os libros e mobles da condesa de Mina, Juana de Vega, unha das principais organizadoras dos Xogos Florais de Galicia. Así mesmo, cómpre salientar a importante colección de gravados gardados no seu interior.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Biblioteca pública con sede en Florencia. Formada inicialmente en 1523 polas bibliotecas de Cosimo, Lorenzo e Pietro de Medici. Clemente VII abriuna ao público no ano 1532. O seu fondo máis rico é constituído polos manuscritos gregos e latinos, pois conta con máis de 10.000 exemplares desta modalidade.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Centro de documentación teatral creado en 1996 na Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña cos fondos doados por Francisco Pillado Mayor, entre os que se inclúe un significativo número de textos dramáticos e estudios críticos, amais de importante documentación relacionada coa historia do teatro galego e da literatura dramática. Paralelamente e como complemento necesario para o labor de investigación e divulgación do propio Arquivo, tamén se crearon catro coleccións de textos dramáticos dirixidos por Laura Tato, Carlos Paulo Martínez Pereiro, Carlos Carrete e Francisco Salinas Portugal, coordinador da Biblioteca-Arquivo e das diversas liñas editoriais. O obxectivo das mesmas é contribuír á recuperación de textos significativos da dramática galega ou á presentación de obras de relevo da literatura dramática universal.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Filme realizado nos EE UU en 1953 e dirixido por Fritz Lang. Foi interpretado por Glenn Ford, Gloria Grahame, Jocelyn Brando e Lee Marvin, con guión de Sydney Bohem, baseado na novela de William P. McGivern. Bannion, un policía íntegro investiga o suicidio dun compañeiro. Ao achegarse ao culpable, o gángster Mike Lagana, sofre presións dos seus superiores para que deixe o caso. Despois do asasinato da súa muller, Bannion deixa a policía e emprende unha salvaxe vinganza contra os asasinos.
-
-
Aplícase á organización familiar estruturada por grupos de parentela que inclúen parentes por liña materna e por liña paterna.
-
Relativo ou pertencente a dúas liñas ou que contén dúas liñas.
-
Aplicación f: E 1 ´E 2 →F entre espacios vectoriais, que é lineal respecto a cada unha das variables, é dicir, que satisfai f(ax 1 +y 1 ,x 2 ) = af(x 1 ,x 2 )+f(y 1 ,x 2 ) e f(x 1 ,ax 2 +y 2 ) = af(x 1 ,x 2 )+f(x 1 ,y 2 ).
-
Aplicación bilinear f: E 1 ´ E 2 →K dos espacios vectoriais E 1 e E 2 no corpo común de base K.
-
-
PERSOEIRO
Político francés. Deputado por París na Convención, foi un dos organizadores do Terror (1793). Despois opúxose a Robespierre e participou na reacción do 9 de Termidor. Foi deportado en 1795. Publicou Les éléments du Republicanisme (Os elementos do Republicanismo, 1793).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Lingua de Oceanía que pertence á familia papua de Nova Guinea. Fálase na provincia de Ouro. Hai tres linguas que se adscriben ao phylum binandereano: notú, orocaiva e corafé.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase á célula que posúe dous núcleos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ten dous núcleos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Reacción química que se produce nos seres vivos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
dixestor.
-
PERSOEIRO
Físico, astrónomo, matemático e químico. Foi profesor na École Centrale de Beauvais, no Collège de France e na Facultade de Ciencias de París. En 1803 estudiou a orixe das chuvias de meteoritos e en 1804 realizou, xunto a Gay-Lussac, a primeira ascensión en globo. No ano 1806, acompañou a Aragó á Península Ibérica para continuar alí a medición do arco do meridiano de París, interrompida trala morte de Méchain. Investigou a condutividade calorífica, a polarización da luz e a propagación do son. Xunto a Félix Savart, estableceu en 1820 a Lei de Biot e Savart.
VER O DETALLE DO TERMO