"Ede" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de Santiago que dá nome ao concello de Pontedeume, onde se localiza a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca do Eume, situado ao NO da Comunidade Autónoma de Galicia e ao O da provincia da Coruña. A súa posición xeográfica é 43° 24’ de latitude N e 8° 10’ de lonxitude O. Limita ao N co concello de Cabanas (comarca do Eume), ao L co concello de Monfero (comarca do Eume), ao S cos concellos de Miño e Vilarmaior (comarca de Betanzos), e ao O coa ría de Ares. Abrangue unha superficie de 29,3 km 2 , en que acolle unha poboación de 8.635 h (2007), distribuída entre as parroquias de Andrade, Boebre, Breamo, Centroña, Nogueirosa, Ombre, Pontedeume e Vilar. A capital do concello é Pontedeume, na parroquia homónima, localizada a 45 km da cidade da Coruña e a 77 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á arquidiocese de Santiago ao partido xudicial de Betanzos.
Xeografía física
O concello sitúase na marxe meridional da ría de Ares na que desemboca o Eume e morfoloxicamente pódense diferenciar dúas unidades. A primeira é a ampla veiga que se forma...

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Pontedeume. Ten planta rectangular de tres naves. Na súa orixe foi de estilo gótico, do que conserva a capela maior, mandada construír por Fernando de Andrade en 1538, e que alberga o seu sepulcro (1540). Posteriormente, ampliouse outro corpo renacentista e no s XVIII reedificouse o resto da igrexa por orde do arcebispo Bertomeu Rajoy Losada, en estilo neoclásico. No interior os retablos son de estilo tardobarroco e neoclásico. No exterior destaca a fachada neoclásica con elementos barrocos, formada por tres lenzos separados por columnas, obra do mestre Alberte Ricoy (1763). Sobre a porta sitúase o escudo dos Andrade.

1. Relativo ou pertencente a Pontedeume ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Pontedeume.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Breixo que dá nome ao concello de Pontedeva, onde se localiza a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca de Terra de Celanova, situado ao S da Comunidade Autónoma de Galicia e no SO da provincia de Ourense. A súa posición xeográfica é 42° 09’ de latitude N e 8° 07’ de lonxitude O. Limita ao N co concello de Cortegada (comarca do Ribeiro), ao L co concello de Gomesende (comarca de Terra de Celanova), ao S co de Padrenda (comarca de Terra de Celanova) e ao O co concello de Padrenda e Crecente (comarca da Paradanta). Abrangue unha superficie de 9,9 km2, en que acolle unha poboación de 723 h (2007), distribuída nas parroquias de Pontedeva e Trado. A capital municipal está no lugar de Aldea de Deva, na parroquia de Pontedeva, localizada a 60 km da cidade de Ourense e a 146 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Ribadavia.
Xeografía física
Pontedeva sitúase no bordo do río Deva, unha conca hidrográfica que deu lugar á formación dun amplo val que ocupa a maior parte do concello, formado por...

IGREXAS

Igrexa situada en Pontedeva. Datada no s XVIII, ten unha nave de tres tramos separados por arcos de medio punto e capela maior. A fachada é barroca e remata cunha espadana.

1. Relativo ou pertencente a Pontedeva ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Pontedeva.

1. Prioridade dunha cousa respecto doutra no tempo ou no espazo.

2. Superioridade ou importancia dunha cousa sobre outra.

3. Preferencia honorífica que ten alguén no lugar e asento dalgúns actos oficiais.

1. Que precede.

2. 1. Feito igual ou análogo a outro e anterior a el.

   2. Feito que serve para comprender ou analizar acontecementos posteriores.

1. anteceder.

2. Estar unha persoa nun cargo ou ter unha categoría superior a outra. OBS: Constrúese seguido da preposición a.

1. Que ou quen precedeu a outra persoa nalgún cargo, oficio ou función.

2. Que ou quen viviu nunha época anterior.

1. Acción e efecto de predestinar.

2. Predeterminación por parte de Deus relativa aos que serán ou son salvados ou condenados. Xurdiu en explícita controversia co pelaxianismo e foi enunciada primeiro por santo Agostiño, de maneira que a liberdade e responsabilidade humanas aparecen cuestionadas. A disputa de auxilis que se desenvolveu nos ss XVI e XVII tivo como obxecto a compaxinación desta liberdade humana coa soberanía de Deus no outorgamento da graza da salvación.

1. de predestinar.

2. Que está previamente destinado a algo.

3. Aplícase á persoa destinada por Deus á salvación ou á condenación. Emprégase xeralmente, dunha maneira case exclusiva, no seu sentido positivo de elixido para a salvación.

1. Decidir previamente o futuro ou o destino de algo ou de alguén.

2. Predeterminar Deus a salvación ou a condenación de alguén.