"GR" (Contén)

Congregación italiana pertencente á regra de santo Agostiño que peregrinou no s XIII a Santiago de Compostela e que fundou un hospital para peregrinos en Sarria.

Congregación fundada en Vic por Antón María Claret i Clarà en 1849. Os misioneiros claretianos dedicáronse primeiramente á predicación popular en Catalunya, pero axiña abrangueron outras ocupacións. A aprobación civil da congregación tivo lugar en 1859 e a aprobación pontificia no ano seguinte. Destinada ao ensino cristián, as súas casas distribúense entre once países de América, Europa, África e Asia. En 1855, o propio Antón María Claret e Antònia París i Riera fundaron en Santiago de Cuba o Instituto Apostólico de María Inmaculada para o ensino. O claretiano Lluís Pujol i Tordera fundou en 1951 en Vic o Instituto Secular Misioneiros da institución claretiana coa finalidade de exercer o apostolado en parroquias obreiras e zonas descristianizadas.

Asociación fundada en Bos Aires en 1790 por emigrantes galegos. Entre os seus fins está a celebración do día do apóstolo Santiago. Houbo outras sociedades semellantes en Madrid, México e La Habana.

Congregación de monxes beneditinos creada trala fundación do mosteiro de San Benito de Valladolid en 1390, baixo a protección de Xoán I. Agrupou os mosteiros e abadías beneditinas en Galicia e Castela e León baixo a autoridade dun superior xeral, elixido durante o Capítulo da orde, feito que marcou o comezo dunha etapa de esplendor do monacato nestes territorios. Os mosteiros galegos, cos seus correspondentes priorados, incorporáronse á congregación entre 1493, data na que se adheriu San Martiño Pinario, e 1547, na que se incorporou San Xoán de Poio.

Relativo ou pertencente á congregación.

Sistema protestante de organización eclesiástica que presenta a Igrexa local coma un corpo autónomo de crentes independentes, rexido polas Escrituras, e que ten a Cristo como única cabeza (é dicir, sen unha autoridade sinodal ou episcopal). Xurdiu en Inglaterra no s XVI entre os puritanos, como protesta contra o sistema presbiteriano e anglicano. Robert Browne e Joan Robinson foron os seus principais dirixentes, e contaron coa colaboración de Cromwell e Milton. As igrexas congregacionalistas agrupáronse no Consello Congregacionalista Internacional, que en 1970 se fusionou coa Alianza Reformada Mundial.

Entidade fundada en 1928 no castelo de La Sarraz en Vaud (Suíza), onde tivo lugar o primeiro dos dez congresos celebrados. A declaración fundacional analizou a modernidade e o progreso e, sobre todo, a racionalización e estandarización do proceso creador arquitectónico, coa afirmación de que a súa historia correspondía á da arquitectura racionalista. O segundo congreso celebrado en Frankfurt do Main en 1929, tivo como tema central o habitáculo mínimo. Nesta reunión establecéronse os tres niveis de funcionamento da entidade: a asemblea xeral ou congreso, o Comité Internacional para a Resolución dos Problemas da Arquitectura Contemporánea (CIRPAC) e os grupos de traballo para proxectos específicos. O terceiro congreso reuniuse en 1930 en Bruxelas, e o cuarto, que debía celebrarse en Moscova en 1932, tivo lugar no barco Patris por razóns políticas, onde se redactou e aprobou a carta de Atenas. Nesa reunión estableceuse que o feito urbano se asentaba en catro funcións: habitabilidade, traballo,...

Partido de extrema esquerda, presente no Parlamento de Burkina Fasso. Fundouse en febreiro de 1996 como resultado da fusión de nove partidos de esquerda. Os seus postulados socialdemócratas refírense á aceleración do proceso de desenvolvemento económico e social de Burkina Fasso e á participación na loita pola emancipación en África. O seu secretario nacional é Roch Marc Christian Kabure.

Congreso agrario galego celebrado en 1864 e no que se enfrontaron as posturas defensoras do mantemento do sistema foral e as proclives á súa desaparición. Ao seu remate, decidiuse manter o réxime foral.

Órgano de goberno, formado polos delegados das colonias británicas de América do Norte, que dirixiu a Guerra da Independencia. Ao primeiro congreso, celebrado en Philadelphia no 1774, asistiron todas as colonias agás Georgia; aprobou unha declaración de dereitos e decidiu suspender o comercio con Inglaterra. O segundo congreso celebrouse tamén en Philadelphia no 1775; encargouse de dirixir a guerra, nomeu xefe do exército a George Washington, aprobou a Declaración de Independencia do 4 de xullo de 1776 e, finalizada a contenda, redactou a Constitución de 1787.

Órgano de goberno das cidades galegas durante a ocupación francesa na Guerra da Independencia. Formárono os representantes da Igrexa e da nobreza, comerciantes, profesionais liberais e os rexedores dos concellos. Actuou en Betanzos, A Coruña, Lugo, Mondoñedo, Ourense, Santiago de Compostela e Tui. Tiña como competencias a resolución dos problemas máis inmediatos das vilas.

Órgano lexislativo estadounidense creado pola Constitución de 1787 e que sucedeu o Congreso Continental. A súa sede está no Capitolio de Washington. Formado pola Cámara dos Representantes e polo Senado, entre as súas funcións figuran as de cuñar moeda, ordenar o comercio, declarar a guerra e organizar o exército. As dúas cámaras articúlanse en comisións permanentes e subcomisións. A Cámara de Representantes está composta por 453 membros elixidos cada dous anos mediante sufraxio universal. O número de representantes de cada estado é proporcional á súa poboación, aínda que cada un deles ten un representante como mínimo. O xefe do partido que ten a maioría é o seu presidente (ou speaker). O Senado está composto por 100 membros elixidos ata 1913 polos estados e, dende esa data, por sufraxio universal. Escóllense dous senadores por estado por un período de seis anos e cada dous anos renóvase un terzo da súa composición. Entre as funcións propias do Senado están a destitución de funcionarios...

Asemblea celebrada en Ferrol o 1 de maio de 1915, promovida polo Ateneo Sindicalista Obrero. As ideas de fraternidade universal, enraizadas no anarcosindicalismo, alentaron a realización dunha xuntanza de carácter internacional coa intención de evitar a extensión da Primeira Guerra Mundial e de pór os medios para finalizar coa contenda. Invitáronse a todas as federacións sindicais españolas e as figuras máis relevantes do anarquismo europeo. Non obstante , as presións das nacións belixerantes impediron a asistencia de, entre outros, Enrico Malatesta, Sebastián Faure, e do secretario da Unione Sindicale Italiana Armando Borghi. Aconselláronlle tamén ao goberno de Eduardo Dato que prohibise a celebración de sesións, detivese os delegados e deportase os participantes estranxeiros. As xuntanzas efectuáronse na clandestinidade. No transcurso dos debates, que posibilitaron a revitalización da Confederación Nacional del Trabajo (CNT) en todo o Estado, destacaron Constancio Romeo, mestre racionalista...