"ALE" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2433.

  • Relativo ou pertencente ao carnaval.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Avogado e político. Deputado durante o goberno de Marcelo Caetano, foi ministro adxunto, en representación do Partido Popular Democrático, no primeiro goberno provisional trala caída da ditadura en Portugal. Líder da Aliança Democrática, foi elixido primeiro ministro no ano 1980. Escribiu, entre outras obras, Por uma Social Democracia (1975) e Uma Constitução para os Anos 80-Contributo para um Projecto de Revisão (1979).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta, autor dramático e humanista italiano. Publicou a comedia Gli straccioni (Os farrapentos, 1544), dentro da tradición da comedia clásica, e Rime (Rimas, 1569), de acento petrarquista.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Comezou a súa traxectoria profesional como xornalista, dirixiu a revista Carteles e participou na fundación de Avance, órgano da vangarda. Encarcerado polo ditador Machado, emigrou a París, onde se relacionou cos surrealistas, en especial, con Robert Desnos. Ao seu regreso a Cuba, en 1939, colaborou activamente na empresa cultural do goberno revolucionario de Fidel Castro. Interesado pola música, compuxo libretos para partituras do compositor Marius François Gaillard. Dun deles parte a súa primeira novela Ecué-Yamba-O (1933), á que seguiron El reino de este mundo (1949), cun prólogo onde expón a súa teoría do “real marabilloso”, que consiste nunha nova visión da novela histórica dende unha perspectiva máxica e paradoxicamente atemporal; Los pasos perdidos (1953); Guerra del tiempo (1958); El siglo de las luces (1962); El recurso del método (1974); Concierto barroco (1974); La consagración de la...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • canafístula.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Fisiólogo e cirurxián francés. Licenciouse e doutorouse na Universidade de Lyon e, posteriormente, traballou na Universidade de Chicago (1905) e no Rockefeller Institute de Nova York (1906). Entre os seus traballos sobre fisiopatoloxía e cirurxía experimental, cómpre destacar os dedicados ás suturas e aos enxertos das arterias, ao cultivo de tecidos in vitro, realizados xunto con Montrose Thomas Burrows, ao transplante de órganos (1908) e á desinfección das feridas de guerra (método de Carrel-Dakin). É autor, entre outras obras, de L’homme, cet inconnu (O home, ese descoñecido, 1935). Foi galardoado co Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía en 1912.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor e escultor. Formouse na facultade de Belas Artes da Universidade do País Vasco (Bilbao), onde se especializou en escultura e pintura no ano 1990. Nese mesmo ano comezou a expoñer de forma regular e a desenvolver a súa actividade docente na Escola de Artes Aplicadas Antonio Faílde de Ourense. Desde 1997 realiza ese labor na Escola de Artes Pablo Picasso da Coruña. A súa obra pictórica parte das formas expresionistas e informalistas das primeiras producións para pasar a interesarse por unha figuración distorsionada pola mancha e a cor como amosa a serie Evocacións (1998).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Coñecido como o pintor dos frades, realizou obras de temática relixiosa. Participou na decoración da catedral de Lisboa e das igrexas de São Domingos e da Encarnação.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Cantante. Coñecida como Ana Kiro, comezou a súa traxectoria profesional en Barcelona aos catorce anos participando en concursos de radio. Inicialmente cultivou a canción española e José Guardiola contratouna para actuar por todo Levante. Actuou en distintos festivais musicais e acadou varios premios; fixo, ademais, teatro con Mari Santpere e Belter. En 1969 participou en varios programas de Galas del Sábado para Televisión Española, feito que impulsou a súa carreira musical. Realizou numerosas actuacións por España, Holanda, Suíza, Alemaña e finalmente estableceuse en Galicia. Entre 1996 e 1997 presentou na TVG o programa Toda unha vida e, posteriormente na mesma cadea televisiva, Tardes con Ana. Filla Predilecta de Arzúa, recibiu o Botón de Ouro da Irmandade Galega de Caracas, a Medalla de Ouro Ano Xacobeo da televisión arxentina e o Percebe de prata 1999.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Empresario e escritor. Interesado dende moi novo polos temas xacobeos, decidiu percorrer e investigar en profundidade o Camiño de Santiago. Colaborou no xornal El Correo Gallego con artigos que trataban temas relacionados co Camiño e que recompilou para a súa primeira publicación titulada Memorias del Camino a Compostela (1996). Publicou tamén Caminos del fin del mundo (2000), onde analiza as rutas de peregrinación que parten de Portugal e Fisterra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Doutor en Teoloxía e licenciado en Dereito Canónico. Publicou numerosos artigos na prensa e as obras Estudios acerca del régimen y administración de España en Ultramar (1896) e Cartas pastorales y otras exhortaciones (1898). Foi membro correspondente da Real Academia de Historia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Ensaísta e poeta. Doutor en Filoloxía hispánica, exerce como profesor de teoría e crítica literaria na Universidade de Santiago de Compostela. Publicou Rafael Dieste e a súa obra literaria (1994), La teoría estética, teatral y literaria de Rafael Dieste (1997) e La descripción literaria. Traza fenomenológica y semiótico-hermenéutica (1999), ademais de múltiples artigos e estudios en revistas e publicacións colectivas. Preparou as edicións de Encontros e vieiros. Once charlas sobre plástica, teatro e literatura (1990), Fragua íntima (1926-1975) (1991) e Obras completas (Narrativa e poesía) (1995) de Rafael Dieste. No eido da creación poética deu ao prelo Sombra de unidade. Elexía e canon (1990), Pedra de Nadir (1995) e Momentum. Circungrafía (1997).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Humanista e escritor. Da súa produción destacan as obras Discurso de la ciudad de Cartagena (1598), Discursos históricos de la muy noble y muy leal ciudad de Murcia y de su reino (1621), Tablas poéticas (1617) e Cartas filológicas (1634).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Alejandro Rodríguez Álvarez.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador da arte. Licenciado en Arte (1987), doutorouse en 1993 coa tese La iconografía de los meses en el arte medieval hispano, siglos XI-XIV e ampliou estudios en Italia e nos EE UU. Profesor titular de Historia da Arte na Universidade de Santiago de Compostela e codirector no proxecto de investigación Corpus de Iconografía Medieval Galega desde 1997. Colaborou, entre outras publicacións, en Brigantium e Compostellanum; ademais foi asesor internacional da Enciclopedia dell’Arte Medievale e secretario de redacción da revista Semata. Escribiu as obras Os traballos e os días na Galicia medieval (1995), Introdución al método iconográfico (1995, edición ampliada en 1998) e El Pórtico de la Gloria (1999). Foi coautor do CD-Rom Historia del Arte (2000) e dos libros Arte Galega. Estado da cuestión (1991), El rostro y el discurso de la fiesta (1994) e Santiago, la catedral y la memoria...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Castelo situado no alto de Castro Caldelas. Posiblemente disposto sobre un enclave castrexo, como parece indicar o topónimo castro, levantouse como construción defensiva. Durante a época romana o castro transformouse nun oppidum situado na encrucillada das vías romanas que unían Braga con Astorga e Chaves con Lugo. O edificio conserva partes iniciadas na segunda metade do s XIV. Os partidarios de Enrique de Trastámara nas loitas contra Pedro I tomárona en 1370 e, máis tarde, sufriu a destrución na Revolta dos Irmandiños en 1467. O conde de Lemos, Pedro Osorio, mandouna reconstruír e deulle a planta definitiva en 1560. Permaneceu en mans dos señores de Lemos ata finais do s XVIII, pero, ao morrer sen descendencia, o derradeiro conde pasou á Casa de Alba. Consérvase un recinto amurallado con planta de polígono irregular dotado de tres torres (a do reloxo e a do homenaxe semellan ser as máis antigas). Posteriormente se engadiu o celeiro e a adega. Conserva o patio de armas, parte...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fortificación situada en Presqueiras, no concello de Forcarei, construída por iniciativa do arcebispo Xelmírez. Baixo a xurisdición do arcebispado de Santiago foi centro administrativo e residencia dos xuíces meiriños da comarca ata 1476, data na que se trasladaron a Soutelo de Montes. Desde alí cobraban as rendas para a igrexa santiaguesa e para a Coroa, así como de administrar xustiza. O seu topónimo revela a existencia dun asentamento castrexo dotado das defensas naturais do río Presqueiras. Despois das Revoltas Irmandiñas, reconstruíuse a comezos do s XVI. Da muralla, que seguía un plan rectangular ao redor do patio, coa torre de homenaxe no centro, só se conservan algúns tramos. A partir do s XVII perdeu interese estratéxico e as edificacións entraron nun proceso de deterioración, agás a ermida da Nosa Señora do Castro, que fora erixida ao carón da fortaleza e reconstruída no último terzo do s XVIII seguindo trazas barrocas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Torre defensiva medieval situada sobre un outeiro no que se asentou un poboado castrexo. A fortificación, da que só se conservan partes dos muros de cachotería nun estado semirruinoso, foi unha fundación de reguengo do s XII que despois deu lugar ao núcleo urbano primitivo da vila do Barco de Valdeorras. A súa xurisdición estivo en mans dos principais señores da comarca ata que, no s XV, os condes de Ribadavia a recibiron como unha doazón dos Reis Católicos. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1994.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Discípulo de Vicente Díaz y González, participou en diversos certames e exposicións en España e no estranxeiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Deportista e xornalista. Coñecido como Handicap, destacou como impulsor de novas modalidades e como organizador de eventos deportivos. Iniciou a súa andaina profesional como árbitro de fútbol, actividade na que acadou a categoría internacional. Redactor de Faro de Vigo, dende 1909, fundou e dirixiu outras publicacións deportivas, como Vida Deportiva e Sprint, e colaborou na sección “Notas Deportivas” da revista Nós. Desempeñou funcións directivas na Federación Galega de Fútbol (1921-1922) e dirixiu, con Ruete e Berraondo, a selección española de fútbol. Promoveu a fundación do Real Club Celta de Vigo, creado en agosto de 1923 a partir da fusión dos equipos Real Fortuna e Real Vigo Sporting. Publicou Gestas españolas en la Olimpiada de Amberes (1921) e La Olimpiada de París (1924). No exterior do estadio de Balaídos consérvase, a carón da rúa co seu nome, un monumento na súa memoria. Recibiu numerosos premios xornalísticos e...

    VER O DETALLE DO TERMO