"RL" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1468.
-
PERSOEIRO
Xornalista, visconde de Northcliffe. En 1896 editou o Daily Mail, e máis tarde o Evening News e o Daily Mirror. Durante a Primeira Guerra Mundial, o grupo editorial Harmsworth converteuse na primeira empresa periodística no Reino Unido.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade do condado de Hampshire, Inglaterra (116.300 h [estim 1989]). Situada ao NL de Portsmouth, é un centro agrícola e industrial.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade da provincia de Limburg, Países Baixos (268.631 h [1999]). Centro do distrito carbonífero neerlandés, prolongación da conca hulleira de Aquisgrán, é a sede da administración mineira estatal. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de San Pancracio (s XII).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Físico alemán. Considerado un dos fundadores da mecánica cuántica, tivo unha grande incidencia no desenvolvemento da física atómica e nuclear. En 1927 formulou o denominado principio de incerteza. A súa obra básica sobre a teoría dos cuantos ampliouse en sucesivas edicións. Escribiu tamén valiosos ensaios sobre filosofía da ciencia. En 1932 foille outorgado o Premio Nobel de Física, pola mecánica cuántica de matrices.
VER O DETALLE DO TERMO -
FILOSOFOS
Filósofo alemán. En 1937 trasladouse a EE UU, onde se converteu nun dos principais representantes do empirismo lóxico. Interesouse polos problemas relacionados coa filosofía da ciencia, coa confirmación de hipóteses e a formulación de conceptos. Das súas obras destacan Aspects of Scientific Explanation (1965) e Philosophy of Natural Science (1973).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor e director de escena. A súa traxectoria profesional está moi vinculada á pedagoxía teatral e ao teatro para a infancia e a mocidade. Destaca a súa colaboración con moi diversos movementos de renovación pedagóxica e a súa actividade á fronte de Acción Educativa, entidade responsable da Escuela de Verano de Madrid e das Semanas Internacionales de Teatro para nenos que se organizan en Madrid e A Coruña. Colaborador da revista Cuadernos de Pedagogía, dirixiu diversos espectáculos con compañías de teatro infantil españolas e europeas, e publicou Teatro y Escuela ou Teatro, imagen y animación.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Matemático francés. Foi profesor na École Polytechnique, na facultade de Ciencias de París e no Colexio de Francia. Investigou no campo das matemáticas puras, fixo traballos sobre as funcións elípticas, que aplicou á resolución da ecuación de quinto grao, e demostrou que o número e non podía ser solución de ningunha ecuación alxébrica, xa que non era un número alxébrico, senón transcendente.Descubriu os polinomios e as funcións que levan o seu nome.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Licenciado e doutor en Ciencias. Catedrático de Física Aplicada na Universidade de Santiago de Compostela, fundou e dirixiu a revista Procesado de Bioseñales. Foi membro de diversas institucións, entre elas do Institute of Electrical, Electronic Engineering (IEEE) e da xunta directiva da Asociación Española de Bioingeniería. Traballou en centros de investigación punteiros de todo o mundo. Participou en proxectos de investigación internacionais.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Psicóloga e pedagoga. Coñecida como Charlotte Bühler, apelido que tomou do seu marido Karl Bühler, estudiou na Universidade de Múnic, colaborou co goberno socialista de Viena e, desde 1934, exerceu a docencia en EE UU. Estudiou a psicoloxía de nenos e adolescentes por medio do método psicolóxico, obxectivo e persoal (enquisas, autobiografías, diarios), e desenvolveu unha ampla teoría sobre a evolución dos xogos infantís. Describiu a actividade infantil como “un arco que vai progresivamente do xogo ao traballo” e distinguiu tres fases de xogos na actividade infantil: o xogo funcional, o xogo imaxinativo ou de representación, e o xogo de construción. Dos seus traballos destacan Das Märchen und die Phantasie des Kindes (O conto e a fantasía do neno, 1918), Das Seelenleben des Jugendlichen (A vida anímica do adolescente, 1922), Kindheit und Jugend (Infancia e mocidade, 1928) e Lebenslauf und Lebensziel (Antecedentes...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor cinematográfico estadounidense. Especialista en personaxes históricos e de acción, destacou nos filmes The Ten Commandments (1956), El Cid (1961), Karthoum (1966), Planet of the Apes (1967), The Prince and the Pauper (1977), Treasure Island (1989), Almost an Angel (1990), ou In the Mouth of Madness (1995). En 1960 obtivo un Oscar por Ben Hur (1959).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Químico. Estudiou nas universidades de Budapest, Berlín e Friburgo. Traballou nas universidades de Manchester, onde colaborou con Ernest Rutherford, Viena e Copenhaguen, onde colaborou con Niels Bohr, e logo traballou no Instituto Bohr de Física Teórica. En 1923 descubriu, xunto con D. Coster, o hafnio en minerais de circonio, onde as teorías de Bohr predecían a súa existencia. A partir de 1934, Hevesy comenzou a estudar a utilización dos isótopos radioactivos, especialmente o fósforo, como indicadores de fenómenos químicos e biolóxicos, polo que se lle outorgou o Premio Nobel de Química en 1943. Das súas obras destacan Element Hafnium (1925), A manual of radioactivity (1939), Indicadores radioactivos (1948), e Adventures in radioisotope research (1962).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Área de influencia dunha cidade, para a que esta exerce funcións comerciais e administrativas de xeito inmediato.
-
Territorio, segundo o dereito internacional na época de expansión colonial, que se estendía tras dun sector costeiro colonizado que se consideraba baixo a influencia do estado colonizador aínda que non o tivese ocupado efectivamente.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aumento dos niveis de lípidos en sangue sobre os considerados normais.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aumento da concentración do colesterol, triglicéridos e fosfolípidos no sangue. A denominación provén do feito de que estas substancias circulan polo sangue unidas a unhas proteínas plasmáticas denominadas lipoproteínas.
-
PERSOEIRO
Pintor alemán. Residiu en Roma, onde pintou Dúas mulleres (1907), e en París, interesado por Cézanne, realizou unha adaptación dos Xogadores de cartas (1924).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta alemán. En Tübingen trabou amizade con Hegel e Shelling, e aproximouse ao idealismo. En 1793, en Jena, seguiu as leccións de Fichte e coñeceu a Goethe, Herder e Wieland. En 1797 apareceu o primeiro volume do seu Hyperion, e tres anos máis tarde rematou as Elexías e as versións de Sófocles, ao mesmo tempo que iniciaba a composición dos Himnos e traballaba as versións de Píndaro. En 1802 comezou a manifestar os primeiros síntomas da enfermidade mental que habería de ofuscalo definitivamente en 1805. A partir desta data traballou na carpintería Zimmer de Tübingen.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Bispo de Arles (426). De liñaxe galorromana, peregrinou a Grecia e coñeceu a vida dos monxes orientais. Ao volver, fíxose eremita na costa occitana do Estérel, e despois na illa de Lérins (futura illa de santo Honorato). Arredor del foise xuntando un grupo, co que creou a primeira comunidade monástica da Galia e un gran centro cultural. Na iconografía leva vestiduras episcopais, con casula ancha ou capa e mitra sobre a cabeza. A súa festividade celébrase o 16 de xaneiro.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade de Ucraína situada na conca hulleira do Doneck (303.593 h [1999]). Fundouse en 1867 como centro mineiro.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico canadense. Estudiou a dependencia hormonal do cancro, demostrou a influencia das hormonas sexuais sobre a actividade prostática, a transformación celular, o metabolismo do calcio e ampliou o uso da terapia hormonal contra padecementos oncolóxicos como o cancro de mama. Recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina en 1966, xunto con F.P. Rous.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e filólogo alemán. Os seus estudios sobre literatura e antropoloxía levárono a relacionarse con Goethe e con outros poetas de Weimar. Participou na fundación da Universidade de Berlín, da que foi o primeiro reitor (1809-1810). Tamén asistiu ao Congreso de Viena (1814-1815) e colaborou na redacción dos tratados que puxeron fin ás guerras napoleónicas e na elaboración de distintos proxectos de carácter liberal. Despois de retirarse da vida política, dedicouse á investigación lingüístico-filosófica e á pedagoxía. Foi autor de manuscritos posteriormente editados como o Gesammelte Schriften.
VER O DETALLE DO TERMO