"Ava" (Contén)

1. Cada unha das diferentes fases polas que vai pasando alguén ou algunha cousa ao longo dun proceso no que cambia de forma, opción, manifestación, opinión, partido, etc. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

2. Descenso dunha deidade á terra e posterior encarnación nun home ou nun animal. A doutrina das encarnacións periódicas dos deuses desenvolveuse, sobre todo, na doutrina do deus Vixnu. Nalgúns mitos sobre as orixes hindús, con máis de cinco mil anos de antigüidade, recóllese a idea do renacemento sobre a Terra dun avatar (‘descenso dun deus ao mundo dos homes’) en formas sucesivamente superiores (peixe, tartaruga, verrón, león, home salvaxe dos bosques, anano, o heroe Rama, o cabreiro Krixna e Buda, etc), feito que marca o final dun ciclo de destrución e o inicio dunha nova creación. Os hinduístas, que teñen unha concepción cíclica do tempo, cren que a serie de nove é cíclica ou igual en cada época, e que a humanidade foi creada e destruída en numerosas ocasións.

3. 1. Conexión cunha páxina de Internet que se realiza para participar en certos debates ou conversacións nas que se emprega tanto a voz como o texto escrito e, ás veces, mesmo xestos.

   2. Aqueles personaxes virtuais que interveñen nos encontros cibernéticos e as representacións interactivas dunha persoa nos escenarios de realidade virtual.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico italiano, músico de jazz e xornalista. O seu cine está cheo de imaxes fantásticas, a medio camiño entre a poesía, o melodrama e o erotismo. Dirixiu, entre outras, as películas Balsamus, l´uomo di Satana (Bálsamo, o home de Satán, 1968), Bordella (1975), Noi tre (Nós os tres, 1984), Storia di ragazzi e di ragazze (Historia de rapaces e rapazas, 1988) e Dichiarazoni d´amore (Declaracións de amor, 1994).

PERSOEIRO

Arquitecto. Formado na Real Academia de San Fernando, seguiu as normas neoclásicas. Participou na construción do Arsenal do Ferrol desde 1771. Na cidade departamental traballou nas obras da Igrexa concatedral de San Xián.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Brión baixo a advocación de san Salvador.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Brión baixo a advocación de san Xulián.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Brión. Foi construída na segunda metade do s XVII sobre un templo románico anterior. O proxecto atribúeselle a Francisco A. Fernández Sarela, mais nela traballaron os mestres locais Juan A. Nogueira e Tomás do Río. No interior destaca o retablo maior barroco do s XVIII e unha cruz parroquial de 1826. O campanario construíuse en 1827.

REPUBLICAS

Nome que en maio de 1795 (Tratado da Haia) tomaron as Provincias Unidas dos Países Baixos cando se constituíron en república ao modelo francés. A República Batava foi substituída no ano 1806 polo Reino de Holanda ( Países Baixos).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico e cámara italiano. Traballou con destacados profesionais do cine como De Robertis, Camerini, Emmer, Steno e Monicelli. Un dos seus grandes éxitos foi La maschera del Demonio (A máscara do demonio, 1960), un filme cheo de belas imaxes e cun guión de gran calidade. Dirixiu tamén Le meraviglie di Aladino (A marabilla de Aladino, 1962), Sei donne per l´assassino (Seis mulleres para o asasino, 1963), Reazione a catena (Reacción en cadea, 1971), La casa dell´esorcismo (A casa do esorcismo, 1975) e Shock (Impacto, 1977).

1. Relativo ou pertencente a Baviera, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante da rexión alemá de Baviera.

3. Estirpe xermánica da rama dos marcomanos que, logo de emigrar de Bohemia no s VI, se instalou no territorio da actual Baviera, onde se mesturou con elementos romanos. No s VII foron sometidos polos francos.

4. Un dos tres grupos dialectais que xunto co alamánico e o fráncico constitúen o alto alemán. O seu dominio lingüístico abrangue, ademais de Baviera, algunhas áreas lingüísticas illadas de Hungría, Transilvania, e o sur ata Gottschee, no país esloveno, onde, xunto coas falas autóctonas deste lugar, constitúe o grupo austrobávaro. O bávaro aparece documentado por primeira vez en glosas e textos breves de carácter relixioso recollidos no s VIII.

5. Sistema de escalada para franquear cornixas e gretas mediante a forza antagónica dos pés e das mans contra a parede.

1. Relativo ou pertencente aos bávaros.

2. Individuo do pobo bávaro de Alxeria.

3. Pobo que viviu en Alxeria occidental dende o s III a C ata o final da época romana.

PERSOEIRO

Filla do Rei Sancho IV de Navarra, en 1191 casou co Rei Ricardo I Corazón de León en Chipre. Permaneceu en San Juan de Arce (Palestina) mentres este participaba na terceira cruzada (1191-1192), e durante o cativerio do Rei en Xermania, viviu en Potiou (1192-1194). Parece ser que non se volveu reunir co Rei e se retirou a Le Mans.

PERSOEIRO

Abade e reformador cisterciense. En 1112 entrou no mosteiro de Císter (Citeaux). En 1115 fundou o mosteiro de Clairvaux (Claraval), que gobernaría deica á súa morte. Puxo a orde ao servizo do papado, intervindo nos asuntos políticos e relixiosos da época: fixo campaña a favor do Papa Inocencio II contra o antipapa Anacleto; no 1146 predicou en Vezelay a segunda cruzada (1147-1148). Foi adversario doutrinal de Abelardo (Concilio de Sens de 1141) e de Gilbert de la Porrée (Concilio de Reims de 1148); polemizou cos cluniacenses; escribiu contra os cátaros de Colonia e refutou os de Languedoc. Foi un dos propagadores do culto a María, defendendo a súa maternidade virxinal aínda que sen aceptar a Inmaculada Concepción, o que motivou que moitas igrexas fundadas polos cistercienses estivesen baixo a advocación de santa María. Así mesmo, malia a súa aversión á arte, especialmente á escultura, proscrita nos templos do Císter enriqueceu a iconografía mariana. A súa reforma litúrxica constitúe un...