"ILE" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor italiano, coñecido tamén co pseudónimo de Gian Alesio Abbattutis. Cultivou a poesía na súa obra Muse napoletane (1635) e a narración curta, á maneira de Boccaccio, en Lo cunto de li cunti ovvero lo Trattenimiento de peccerille (1634-1636).

CAPITAIS

Capital do cantón de Basilea-Cidade (Basel Stadt), Suíza, (171.170 h [1998]). Esténdese polas dúas beiras do Rin preto da fronteira con Francia e Alemaña. A súa situación, ao lado da vía fluvial cara ao NO de Europa, converteuna nun importante centro de transporte e comunicacións, por onde se canalizan dende o s XIX unha gran parte das exportacións suízas. A cidade posúe un dos centros de ensino superior máis antigos do mundo, a Universidade de Basilea, fundada en 1460. Foi sede das famosas Bibelgesellschaft (1804) e Evangelische Missionsgesellschaft (1815). Entre os monumentos máis sobranceiros destacan a Catedral (edificada no s XI en estilo románico e refeita no s XIV, en gótico), o Spalentor (s XV) e a Casa da Cidade (1513). Fortificada por Valentiniano no 374, foi devastada polos hungaros (917) converténdose o señorío da cidade en episcopal. Nun principio, a burguesía mantivo unha loita permanente contra o Bispo e, máis tarde, contra os Habsburgo, ata conseguir a...

CANTÓNS

Cantón de Suíza (518 km2; 255.305 h [1998]). A capital é Liestal (12.300 h [1994]).

CANTÓNS

Cantón de Suíza (37 km2; 193.053 h [1998]). A capital é Basilea.

PERSOEIRO

Enxeñeiro. Foi o inventor inventor do telégrafo múltiple que leva o seu nome, do que obtivo a primeira patente en 1872. En 1876 estableceu o aparello definitivo de cinco teclas capaz de formar 32 signos alfabéticos distintos. O sistema Baudot foi aplicado en 1879 na liña París-Lyon e en 1887 na de París-Roma. En 1894 creou o retransmisor automático. As súas innovacións foron adaptadas aos cables submarinos por Picard.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Fillo de Iacopo Bellini e irmán de Giovanni Bellini, co que colaborou en diversas ocasións. Estivo influenciado polo seu cuñado Mantegna. En 1479 a Señoría de Venecia enviouno á corte do Sultán Mehmet II en Constantinopla (1479-1481), o que influíu moito na súa sensibilidade polas formas pitóricas orientais (A predicación de san Marcos en Alexandría). A súa pintura, dun gran valor documental, reflicte un interese vivo pola vida da súa cidade que describiu con espectacularidade (Procesión da reliquia da santa Cruz, 1496 e Milagre da ponte de san Lourenzo, 1500). Foi un retratista excelente (Mehmet II).

PERSOEIRO

Lingüista. Catedrático de Gramática Comparada no Collège de France e secretario da Societé de Lingüistes de Paris. Adscríbese á corrente estruturalista. Fixo importantes achegas ao eido da Gramática Comparada, no que destacou polo seu dominio do indoeuropeo. A importancia dos seus traballos débese, por unha banda, ao seu interese pola cultura dos pobos, que supuxo unha reformulación da lexicografía anterior e da semántica, que tradicionalmente privilexiaba como obxecto de estudo os aspectos puramente fonolóxicos e, pola outra, á súa agudeza filolóxica, que o levou a empregar rigorosas análises textuais como base das súas hipóteses, e a verificalas por medio da nova luz que lanzaban sobre os textos. Posteriormente, foise orientando cara á Lingüística Xeral, atendendo a aspectos concretos da Morfoloxía, Sintaxe, Lexicografía e Semántica, a miúdo cuestionando as metodoloxías e orientacións teóricas tradicionais. Nesta área cómpre citar a súa achega ao debate sobre o principio de arbitrariedade...

PERSOEIRO

Pintor e escritor. En 1884 ingresou no taller de Fernand Cormon onde coñeceu a Van Gogh, Toulousse Lautrec e Louis Anquetin, con quen desenvolveu a técnica do cloisonnisme. En 1887 pintou en Pont-Aven o primeiro cadro sintetista, técnica que desenvolveu Gauguin. Defendeu a arte de Cézanne. De 1894 a 1904 viaxou por Italia, Exipto e a Península Ibérica, e retornou a un academicismo italianizante. Cultivou tamén a tapicería e a ilustración de libros. Publicou poemas, ensaios e artigos na Rénovation Esthétique (1905-1910) e as cartas de Van Gogh en 1893.

PERSOEIRO

Historiador da arte. Foi profesor na Universidade de Lyon, conservador do museo de Jacquemart-André e director da Gazette des Beux-Arts. É especialista en arte medieval hispánica e do sur de Italia. Escribiu: Les primitifs espagnols (Os primitivos españois, 1906-1909), e dous volumes sobre a pintura hispánica da Baixa Idade Media na Histoire de l’art (Historia da arte, 1908 e 1911) dirixida André Michel.

1. Relativo ou pertencente aos betsileos.

2. Individuo dun pobo betsileo do grupo malgache.

3. Pobo do grupo malgache instalado no centro de Madagascar. A base económica tradicional do millón de individuos que integran o grupo é a agricultura, fundamentalmente de arroz, que cultivan mediante un sistema de regadío por canles. Así mesmo, destacan como artesáns.

PERSOEIRO

Escritora romanesa en lingua francesa. Tratou temas sobre persoeiros, autobiográficos e recordos persoais cunha visión aristocrática. Escribiu, entre outras obras, Le perroquet vert (O loro verde, 1924) e Fevilles de calendrier (Follas de calendario, 1939).