"Rodríguez" (Contén)

PERSOEIRO

Historiador. Doutor en Historia, foi profesor de ensino medio nos institutos de Soria e Xelmírez e Rosalía de Castro de Santiago de Compostela. Foi profesor na facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago (1954-1976). Colaborador desde 1955 do Instituto de Estudios Gallegos Padre Sarmiento, foi comisario das escavacións arqueolóxicas da Guarda. Participou, tamén, nas escavacións arqueolóxicas dos castros de Santa Tegra e Fazouro e da vila romana de Currás. Colaborador de numerosas revistas especializadas, das súas obras destacan La expedición de Almanzor a Santiago de Compostela (1967) e Tuzoniun. Estudio de una comarca en los primeros años de la restauración (1875-1894) (1985). Membro correspondente desde 1956 da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Pintora. A súa obra caracterizouse pola rixidez das formas causada por un xeometrismo acusado e pola investigación, sobre todo, das posibilidades do ferro. Participou na mostra Novos valores da Bienal de Pontevedra (2001) coa obra Ser.

GALICIA

Xeógrafo, matemático e político. Na Universidade de Santiago de Compostela doutorouse en Teoloxía en 1812 e en Artes en 1814; tamén obtivo o grao de bacharel en leis e canons. Na universidade compostelá foi profesor de retórica, lóxica e matemáticas, ata que en 1818 gañou a cátedra desta última especialidade. En 1817 comezou a traballar na Carta Geométrica de Galicia, que rematou en 1834 (aínda que a impresión do mapa demorouse ata 1845). A súa actividade política liberal levouno a ser procesado pola Real Audiencia en 1814; en 1815 restituíronlle os seus dereitos. Adherido ao levatamento de 1820, foi secretario da Deputación Provincial de Galicia. En 1825 sufriu novas represalias políticas, que cesaron en 1826. En 1834 obtivo a cátedra de Física, Mecánica e Delineación na Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago. Co cambio de réxime foi nomeado director do Observatorio Astronómico de Madrid e catedrático da Escuela de Ingenieros Geógrafos. Entre 1836 e 1844 foi deputado en...

GALICIA

Músico. Formou parte do grupo Fuxan os Ventos dende 1974 (voz, guitarra, baixo e acordeón) co que gravou seis discos: Fuxan os Ventos (1976), O Tequeletéquele (1977), Galicia canta ao neno (1978), Sementeira (1979), Quen a soubera cantar (1981), Noutrora (1984) e Sempre a mais despois (1999). Durante dous anos (1981-1983) foi xefe de promoción de Ruada SA, primeira editorial discográfica galega, e en 1983 incorporouse como técnico de son a Radio Nacional de España na Coruña. Dende 1985 forma parte da Radio Autonómica Galega, inicialmente como xefe de emisións e posteriormente como realizador e director musical. Impartiu cursos e conferencias sobre realización e técnicas de comunicación radiofónica. Coautor do libro Galicia canta ao neno, unha recompilación de cantos do Nadal en Galicia no que se ocupou da transcrición musical e ilustracións. Afeccionado á pintura e ao debuxo, realizou algúns traballos de ilustración...

GALICIA

Poeta e historiador. Foi chanceler do consulado de España (1944-1963) na República Dominicana. Da súa produción destaca Guerra de la Independencia: Ensayo histórico político de una epopeya española (1945), Río Tambre (1973), Poema da morte do guerrilleiro e do vello das brancas guedellas (1976), Brasil. Historia, xente e samba-canción (1977), Os mártires de Carral. Poema maior dos mártires galegos ou da redenzón (1981) e Memorial de saudades (1996).

PERSOEIRO

Escritor. Estudiou maxisterio e exerceu como profesor ata que foi encarcerado durante a Guerra Civil por pertencer á Esquerda Republicana. Exiliouse en Bos Aires e Chile, onde foi delegado do Consello de Galicia. Colaborador das publicacións La Hora e Galicia, publicou o poemario Saudade (1953).

GALICIA

Arquitecto e publicista. Foi arquitecto municipal de Baiona (1968-1973) e asesor técnico da Universidade de Vigo (1994-1998). Defensor do patrimonio arquitectónico, conseguiu a declaración de Ben de Interese Cultural da antiga estación de ferrocarril e do antigo Pazo de Xustiza de Vigo. Das súas obras destaca o complexo parroquial dos Padres Capuchinos de Vigo. Mostrou as súas fotografías arquitectónicas nas exposicións Arquitectura modernista, Vigo 1900-1920 (1980) e Castelos de Galicia (1995). Formou parte da xunta de goberno do Colexio de Arquitectos e presidiu a comisión de Cultura. Foi membro fundador do Instituto de Estudios Vigueses e do Instituto de Estudios Tudenses. Colaborou na sección de arqueoloxía do Instituto de Estudios Gallegos Padre Sarmiento. Foi coautor de Vigo 1900-1920, arquitectura modernista (1980), Manuel Gómez Román, mestre da arquitectura galeguista (1995) e Vigo, arquitectura urbana (2000); e autor de Fortalezas de la antigua provincia...

GALICIA

Actriz. Coñecida como Luma Gómez, estudiou na Escola Superior de Arte Dramática de Córdoba. Iniciou a súa carreira profesional en Madrid, onde participou en diversos espectáculos do grupo Pequeño Zoo (1970-1977). De volta en Galicia participou en espectáculos de Teatro Antroido (Laudamuco, señor de ningures), Teatro Andrómena (Lenta Raigame) ou Teatro do Estaribel (Bailadela da morte ditosa). Co CDG traballou en Woyzeck, Os vellos non deben de namorarse, O enfermo imaxinario, As alegres casadas, Un soño de verán, Valle-Inclán 98 ou Eu estaba na casa e agardaba que viñese a chuvia. Con Producións do Nororeste fixo Medea, Rei Lear e Os xustos. É administradora da compañía Teatro do Noroeste, coa que interveu en A gran noite de Fiz, Galileo Galilei, As vodas de Fígaro, Macbeth, Historias peregrinas, Noite de reis, Unha rosa é unha rosa, Feirantes, A celestina, Alta Comedia ou Campo sur, e participa na dirección da Sala Iago, espazo de programación escénica permanente, de Santiago...

GALICIA

Produtor e director cinematográfico. Emigrou a Portugal de moi novo. Volveu a Galicia, onde estableceu un concesionario de automóbiles e unha liña de autobuses entre Ourense e Parada de Sil. A comezos da década de 1940 marchou a Madrid para traballar en Suevia films, empresa do seu irmán Cesáreo. Comezou a súa carreira con dúas coproducións con Llama Films Un fantasma llamado amor (1956) e Héroes del aire (1957), dirixidas por Ramón Torrado. A principios da década de 1960 fundou Arturo González P C. Nun primeiro momento produciu varias películas dirixidas por José Antonio Nieves Conde e iniciou unha longa relación profesional con Alfredo Fraile como produtor executivo. En 1963 conseguiu o contrato en exclusiva con Manolo Escobar, con quen fixo Los guerrilleros (P.L. Ramírez, 1963) e outros 17 títulos máis protagonizados polo cantante almeriense, algúns en coprodución con México e Panamá. Participou na produción de La muerte tenía un precio (S. Leone,...

GALICIA

Pintor e debuxante. Destacou principalmente como paisaxista, xénero no que amosou un gusto pola cor que o situou dentro dos modos fauvistas. Deformaba a cor, xunto co debuxo, ata uns extremos case expresionistas para obter unhas imaxes irreais. Como debuxante realizou obras de pequeno formato, cun gusto caracterizado polo decorativismo e o detalle preciosista. Recibiu a Mención Honorífica e Premio na Exposición Nacional de Bellas Artes (1933), a Medalla do Ouro na Primeira Exposición Provincial de Belas Artes (1943) e o Premio Especial da IV Exposición Provincial de Artes (1944).

GALICIA

Produtor cinematográfico. Empresario e presidente do Celta de Vigo, creou a produtora Suevia Films-Cesáreo González en 1940. De-señou unha política de produción destinada aos xéneros máis comerciais e mesmo populistas. Así, a partir da súa primeira produción Polizón a bordo (Florián Rey, 1941), comezou a producir proxectos rendibles como Campeones (Ramón Torrado, 1942), La nao capitá (F. Rey, 1946), Reina Santa (Rafael Gil, 1947) ou Botón de ancla (R. Torrado, 1947). Nesta primeira etapa destaca o que se deu en chamar “gallegada” ou “melodrama regional gallego”, estratexia para a que contou co director coruñés Ramón Torrado e que se desenvolveu en títulos como Mar abierto (1946), El emigrado (1946) e Sabela de Cambados (1948). Ao longo da década seguinte, traballou no cine folclórico tradicional andaluz (La niña de la venta, La estrella de Sierra Morena, Morena Clara), pero tamén aproveitou as modas que xurdían no cine español, como a do cupletismo (Mi último tango e La reina del Chantecler)...

GALICIA

Músico e director de coros. Estudiou solfexo co mestre de capela da catedral e realizou os estudios de maxisterio. Emigrou a Bos Aires e alí dirixiu o Orfeón Gallego. De regreso a Galicia, dirixiu o Orfeón Unión Orensana e foi o primeiro director da Coral De Ruada. Membro da Real Academia Galega, recibiu a Cruz de Alfonso X el Sabio.

GALICIA

Economista. Licenciado en Económicas pola Universidad Complutense, foi profesor mercantil, corredor de comercio e axente de cambio e bolsa. En 1987 fundou FG Inversiones Bursátiles, sociedade que presidiu. Nomeado presidente da Corporación Bancaria de España (Argentaria), trala fusión co BBV (1999) converteuse en copresidente da nova entidade BBVA, xunto con Emilio Ybarra e, en 2001, pasou a ser o presidente único.

GALICIA

Pintor. Coñecido como Nelson Zumel, traballou en Madrid como marchante e coleccionista de arte especializado en pintores españois do s XIX e da primeira metade do s XX. Ata 1975 a súa obra, esencialmente paisaxes, foi de carácter realista e mostrou un paulatino afastamento da anécdota. Logo comezou unha abstracción baseada na menor importancia do motivo a pintar e na maior relevancia da paleta de cor que o achegou ao informalismo ata que, desde 1992, as súas obras mostraron o predominio da mancha de cor. Presidente da Fundación Nelson Zumel e director honorario do Museo Nelson Zumel de Lugo, en 1996 creou o Premio de Pintura Nelson Zumel destinado ao descubrimento de novos talentos. Membro da Accademia Internazionale d’Arte Moderna de Roma e académico correspondente da Real Academia de Nobles y Bellas Artes de San Luis, recibiu numerosos nomeamentos e galardóns, dos que destacan o Grelo de Ouro (1997) e a presidencia de honor da Fundación O Grelo (1999).

GALICIA

Actor e manipulador de monicreques. Traballou con Danthea, Xalgarete, Troula ou Cachirulo, e colaborou con Els Comediants en Nit de Nits. Logo de crear a compañía 002, participou na creación de Títeres Trompicallo (1997).

PERSOEIRO

Actriz. Participou en espectáculos como O Mariscal (1994), co Centro Dramático Galego; A rúa das balconadas (1991) e A culpa foi de Mozart (1995), cos Monicreques de Kukas; e Os titirinautas (1989) ou Caleidoscopio (1991) con Falcatrúa. Tamén colaborou con Danthea ou Teatro Galileo e en 1997 creou a compañía Títeres Trompicallo.

PERSOEIRO

Escritor. Publicou para teatro Huesped, reo y verdugo (Premio da Comedia Moderna 1908), Un ideal que sucumbe, Heroicidad, El Dos de Mayo e Entre amigos; e as novelas Fantasía, El Marqués de Vilmar, Trinidad Augusta e Memorias de un ministro.