"Uri" (Contén)

1. Prefixo de orixe latina que se emprega na composición de palabras co significado de ‘ouro’.

2. Prefixo empregado nas palabras compostas relativas a complexos de ouro trivalente.

PERSOEIRO

Abadesa dun mosteiro de París por designación de santo Eloi, o seu fundador. Cóntanse dela varios feitos sobrenaturais: un anxo pousou na súa cabeza unha coroa luminosa, unha monxa do seu convento quedou coa boca torta por rirse das súas austeridades, etc. Morreu martirizada nunha cadeira con cravos. A súa festividade celébrase o 11 de marzo.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Ourense en 1903 que non tivo continuación. Fundada por Xoán Fernández, Alexandre Cerecedo e Xerardo Álvarez Limeses, o seu director, contou coa colaboración de: Alfonso Carballo, X. Neira, Eduardo Vicenti, Emilia Pardo Bazán e Basilio Álvarez, entre outros. Informaba sobre as festas do Corpus dese ano e contiña poemas, artigos de historia, ciencia e literatura, e datos sobre as cidades de Vigo e Ourense. Incluía tamén fotografías de Pacheco (Ourense) e Ferrer (A Coruña), xunto a debuxos de Taxes e Pérez Maffei.

PERSOEIRO

Compositor francés. Seguidor de Vincent de Indy, formou parte do grupo de compositores franceses chamado Os Seis. Escribiu música para o cine, música instrumental, música orquestral, música coral, ópera cómica e ballets.

1. Relativo ou pertencente ao ouro.

2. Que contén ouro.

3. Dise dos compostos nos que o ouro é trivalente.

4. Tricloruro de ouro.

1. Pavillón da orella.

2. 1. Cavidade do corpo dos vertebrados que conduce o sangue das veas e que o leva ao ventrículo. Ten as paredes constituídas por tecido muscular, pero non é unha bomba impulsora do sangue tan potente como o ventrículo. Os peixes teñen unha soa aurícula; no resto dos vertebrados queda dividida en dúas por un tabique vertical.

   2. Cada unha das dúas cavidades do corazón de moitos moluscos. Cada aurícula recibe o sangue dunha parte do corpo.

3. 1. Apéndice foliáceo, xeralmente pequeno, de forma semellante a unha orella, situada no pecíolo ou ben na base do limbo da folla ou doutras estruturas vexetais.

   2. Lóbulo foliar inferior campaniforme dalgunhas hepáticas.

1. Que ten orellas ou apéndices semellantes a orellas.

2. Que ten aurículas.

1. Relativo ou pertencente ao oído ou á orella.

2. 1. Relativo á audición.

   2. confesión auricular

      Confesión feita ao oído, privadamente.

   3. testemuña auricular

      Testemuña que escoitou a quen falou.

3. 1. Transdutor electroacústico que transforma un sinal eléctrico en ondas de son e que, a diferenza dun altofalante, se dirixe directamente á orella do oínte. Hai auriculares electrodinámicos (os máis xeneralizados), electromagnéticos, electroestáticos e piezoeléctricos. A resposta de frecuencia dun bo auricular vai dende os 16 aos 22.000 Hz.

   2. Parella de elementos, unidos por unha banda elástica de plástico ou metal, que se adapta aos pavillóns do oínte grazas ao acolchamento que os envolve e á lixeira presión que exerce a banda. Cada un deles recibe unha canle do sinal estereofónico.