"To" (Contén)

1. Home que, antigamente, educaba mozos novos.

2. Persoa que fai de conselleiro ou de guía de alguén.

PERSOEIRO

Relixioso e escritor. Situado dentro da escola mercantil, foi un dos primeiros autores que sinalou a dependencia entre a importación de metais preciosos e a inflación. A súa obra principal foi Tratos y contratos de mercaderes y tratantes (1569), publicada co título de Suma de tratos y contratos.

PERSOEIRO

Bailarina. Coñecida como La Argentina, trasladouse a España, onde se incorporou ao ballet do Teatro Real de Madrid. Xunto con Encarnación López, La Argentinita, protagonizou a modernización da danza española no s XX. Realizou varios espectáculos por Europa, e creou en 1929 a primeira compañía de ballet español en París. Dos seus espectáculos destacan Goyescas, de Granados e El amor brujo de Falla. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Especializado en series de televisión e documentais, filmou a súa primeira longametraxe, titulada Se necesita chico, en 1963. Posteriormente rodou La cabina (1973), premiada cun Emmy; La guerra de papá (1977), Espérame en el cielo (1987) e Planta 4ª (2003), pola que obtivo o premio á mellor dirección no Festival de Montréal. Para televisión dirixiu as series Verano azul (1978), Turno de oficio (1986), Farmacia de guardia (1990) e Manolito gafotas (2004).

1. Acción de merecer.

2. Conxunto de accións que fan que alguén mereza algo.

PERSOEIRO

Político e xurista. Foi deputado pola provincia de Ourense (1839) e polo distrito de Carballiño (1858-1862). Durante o Levantamento de 1846 formou parte da Xunta Superior Provisional de Goberno de Galicia. Militou no liberalismo progresista ata que, en 1858, se afiliou á Unión Liberal. Foi senador pola provincia de Ourense (1871-1872).

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Victoria Abril, principiou a súa carreira profesional en televisión no programa Un, dos, tres (1976). Destacou polos seus papeis eróticos, como en Cambio de sexo (1976), e desenvolveu gran parte da súa carreira en España, Italia e Francia. Protagonizou, entre outras, La muchada de las bragas de oro (1979), L’Addition (1983), Max mon amour (1985), El Lute: camina o revienta (1987, Concha de Plata no Festival Internacional de Cine   Donostia-San Sebastián), Átame! (1989), Amantes (1991, Silberner Bär na Berlinale), Kika (1993),   Libertarias (1995), Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto (1995, Concha de Plata en Donostia 1995 e Goya á mellor actriz 1996), Entre las piernas (1998), Sin noticias de Dios (2000) e El séptimo día (2004).

GALICIA

Político e xadrecista. Primeiro alcalde nacionalista da Coruña (1979-1981), foi deputado do Parlamento Galego e portavoz de Unidade Galega tras a súa creación (1992). Ocupou diversos cargos no Partido Socialista Galego-Esquerda Galega, do que foi secretario xeral. En 1992 promoveu a creación de Unidade Galega, organización que se integrou no BNG, e desde 1994, é membro do consello nacional e da permanente do BNG e deputado no Parlamento Galego.

1. Aquilo que fai digno de recompensa ou de estima a algo ou a alguén.

2. Conxunto de calidades que fan digno de estima e consideración a algo ou a alguén.

3. Calidade das obras do home que son xustificadas pola graza e realizadas libremente. Este concepto está implícito no Novo Testamento, en que se afirma que o Deus xusto dá a vida eterna en virtude do merecemento das boas obras. A Reforma, máis atenta á gratuidade da graza, só lle recoñece mérito á obra redentora de Xesús Cristo.

4. Conxunto de probas e razóns que lle serven ao xuíz para ditar a resolución dun conflito.

1. Que merece estima ou admiración.

2. Persoa que traballa sen soldo para facer méritos e poder obter unha praza remunerada.