"eo" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu na Coruña o 1 de xaneiro de 1855 e que cesou en xullo do ano seguinte. Imprimiuse nos obradoiros de Míguez, e o seu redactor xefe foi Xoán Pedro Vicenti. Incluía novas de carácter comercial, industrial, agrícola e do mar. Xurdiu como continuidade de El Coruñés, xornal do ano 1850, nome que recuperou a partir de 1856.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter liberal que apareceu no ano 1821. Dirixiuna Manuel Pardo de Andrade e tiña a misión de informar ao público en xeral sobre asuntos políticos.

PUBLICACIÓNS

Publicación de tendencia moderada que apareceu o 20 de maio de 1860, subtitulada como “Periódico de intereses morales y materiales”. Impresa por Manuel Soto Freire, foron os seus directores Xosé María Castro Bolaño e Manuel Vázquez de Parga. Saía cada dez días. Entre os redactores figuraban Nicolás Pardo Pimentel, Pedro Rozzi, Teolindo María Romero, Antonio Castro Martínez e Nicandro García Taboada, entre outros. A primeira época desta publicación chegou ata 1861. A súa segunda época, na que foi case sempre bisemanario, iniciouse o 8 de marzo de 1865 e cesou o 27 de abril do ano seguinte. Nesta etapa modificou o subtítulo inicial polo de “Periódico de interés general”. É posible que tivera unha terceira etapa entre 1877 e 1879 e unha cuarta a partir de 1899. Incluíu as seccións “Artículos de fondo”, “Sueltos”, “Extracto de la Gaceta”, “Despachos telegráficos”, “Variedades”, “Sección mercantil” e “Crónica”. Entre os temas que inseriu destacan as polémicas sobre os foros e a introdución do...

PUBLICACIÓNS

Publicación en galego, castelán e portugués editada en Rio de Janeiro a partir de 1903 e subtitulada “Semanario independiente de intereses generales”. Dirixida por Antonio de la Cuesta e coordinada por E. Rodríguez Hervella, participaban como redactores Carmelo Seoane e Julio Mirelis. Entre os seus colaboradores literarios figuraban Fortunato Cruces, Pérez del Jugerto, N. Díaz de Escobar, Mario Seoane de Drunmond e Antonio Fernández Arreo. Na súa primeira páxina reprodúcense retratos de distintas personalidades da colonia galega, á parte dun gravado da baía de Rio de Janeiro e da estatua ecuestre de D. Pedro I. Incluíron tamén diversas traducións en castelán de artigos da prensa brasileira.

PUBLICACIÓNS

Publicación quincenal que apareceu en Bos Aires entre o 15 de novembro de 1943 e novembro de 1945, do que saíron corenta números. Esta revista, editada por exiliados galegos, estaba pensada para o público daquelas terras. Foi dirixida por Lorenzo Varela, Luís Seoane e Arturo Cuadrado. Figuran como colaboradores, ademais de Enrique e Rafael Dieste, Otero Espasandín, Pedro Larralde e Alberto Guirri, á parte doutros que firmaban con pseudónimos. O contido era claramente cultural e incluía información sobre literatura, arte, cine, teatro e pensamento; nalgúns artigos aparece a crítica política en defensa da democracia e da liberdade. Inseriu recensións sobre a obra Adolescencia, de Otero Pedrayo, Proceso a Jacobusland, de Emilio Pita, e Sempre en Galiza, de Castelao. Algúns escritores latinoamericanos como Francisco Ayala, Ernesto Sábato, Vicente Huidobro ou Julio Cortázar tamén publicaron algúns exemplos de literatura epistolar.

1. Herbácea gabeadora dos xéneros Calystegia e Convolvulus, da familia das convolvuláceas, de follas dispostas de xeito alterno e sen estípulas, flores cos pétalos soldados en forma de funil e froitos en cápsula. En Galicia están presentes as especies: Calystegia sepium, con follas de ata 15 cm de lonxitude, flores brancas ou rosadas de ata 4 cm de diámetro, propia de beiras de ríos e lugares húmidos; Calystegia sylvatica, de flores brancas de ata 75 mm de diámetro, propias de matogueiras do sudoeste do país; Calystegia soldanella, de follas arredondadas e carnosas, flores rosas con listas brancas de ata 40 mm de diámetro, propia de dunas e praias; e Convolvulus arvensis, de flores brancas ou rosas de 30 mm de diámetro, propia de cultivos, camiños e medios litorais.

2. 2 chantaxe.

3. Alga das especies Chorda filum ou Himantalia elongata, caracterizadas pola súa morfoloxía de fita alongada e engrosada.

PERSOEIRO

Político costarriqueño. Estudiou na Escuela de Abogados de San José. Membro do Partido Republicano Nacional, foi deputado e presidente da Asamblea Nacional (1925-1926), ministro de Educación (1929-1930) e Fomento (1931-1932). Vicepresidente da República (1932-1936), ocupou a presidencia entre 1936 e 1940.

1. Relativo ou pertencente ás corticiáceas.

2. Fungo da familia das corticiáceas.

3. Familia de fungos, da subclase das afiloforomicetídeas, á que pertencen os xéneros Lyomyces, Merulius, Peniophora, Phlebia, Terrana e Vuilleminia.

PERSOEIRO

Escritor. Baixo o pseudónimo de Antón de Sirgal, publicou os folletos de poemas Caciquismo en solfa (1923), Recordando tempos con mor de outros tempos (1957) e Os caciques e a “nena”, segunda parte do Caciquismo en solfa. Desde Primo de Rivera a Franco (1966), que contén o diálogo en prosa “Parolas entre Antón de Sirgal e Farruco de Buxergos”.

1. Relativo ou pertencente ás cortinariáceas.

2. Fungo da familia das cortinariáceas.

3. Familia da orde das cortinariais á que pertencen os xéneros Cortinarius, Hebeloma, Inocybe, Naucoria e Rozites.

PERSOEIRO

Poeta romanés. Recompilador de poemas populares, a súa obra cántalle ao campesiñado en Balade şi Idile (1893) e Fire de tort (1896). Traduciu ao romanés a Divina Comedia, de Dante Alighieri.

REXIÓNS

Rexión de Turquía (59.395 km2; 5.497.600 h [1990]).

PERSOEIRO

Compositor e guitarrista francés. Virtuoso da guitarra do s XIX, caracterizouse por unha perfección formal cunha interpretación pura e enérxica. Da súa produción musical destacan os seus estudios op 38.