"CIA" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter liberal que apareceu no ano 1821. Dirixiuna Manuel Pardo de Andrade e tiña a misión de informar ao público en xeral sobre asuntos políticos.

1. 1. Acción de corresponder ou de corresponderse.

   2. Relación establecida entre cousas que se corresponden.

2. 1. Comunicación entre dúas ou máis persoas por escrito mediante o intercambio de cartas.

   2. Conxunto de cartas, impresos e todo tipo de documentos ou envíos que circulan por medio do correo, incluídas as comunicacións telegráficas e telefónicas. A inviolabilidade da correspondencia é un dereito persoal, e calquera acción na súa contra constitúe un delito. A correspondencia relativa ás operacións dos comerciantes denomínase correspondencia mercantil.

3. Unha correspondencia entre dous conxuntos A e B vén definida como un subconxunto do produto cartesiano A¥B. Nunha correspondencia entre A e B, o conxunto A chámase dominio e o conxunto B imaxe. Se cada elemento do dominio se corresponde cun ou ningún elemento do conxunto imaxe, a correspondencia é unha función. Pódese falar de composición ou produto de correspondencias. Se C 1 é unha correspondencia entre A e B, e C 2 é unha correspondencia entre B e C, C 2 ¥C 1 é a correspondencia entre A e C, definida deste xeito: (a,b)ÎC 2 ¥C 1 se existe un bÎB tal que (a,b)ÎC 1 e (b,c)ÎC 2 . O produto de correspondencias é asociativo....

4. Manifestación literaria dun concepto procedente do esoterismo, que defende a existencia de analoxías ocultas entre os diferentes elementos que compoñen o universo. Reflíctese nos textos no entrecruzamento de sensacións, de xeito que unha se entenda en termos doutra, producindo relacións e coincidencias inesperadas entre elas, por exemplo, asociacións de sons e formas, ou cores, e olores que confirman a lei suprema da creación, a variedade na unidade e a unidade na variedade. Este procedemento está na base da figura retórica coñecida como sinestesia. A publicación de Arcana Coelestia (1745-1756), de Enmanuel Swedenborg, supuxo un avance importante no desenvolvemento do concepto. Preséntao como unha resposta á necesidade humana de localizar un elemento común a toda a realidade material, que xustifique a súa unidade. A obra establece tamén un vínculo cos símbolos, ao concibir o home como unha síntese do mundo material, representada polo seu corpo, e do celeste ou sobrenatural, a onde...

5. Principio que relaciona a mecánica clásica coa cuántica. Estableceuno Niels Bohr en 1923 ao afirmar que os resultados da mecánica clásica poden servir de guía na elaboración da mecánica cuántica e dan, deste xeito, unha imaxe coherente do mundo real. Na nova formulación da mecánica cuántica, o principio de correspondencia establece que o valor medio dun determinado estado cuántico ten que ser reducido, no límite (cando a constante de Planck h tende a cero), ao valor clásico da magnitude correspondente.

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu en Pontevedra en 1874 e cesou en 1913. Tivo unha segunda etapa que se iniciou en 1889 baixo o subtítulo de “Diario de Pontevedra”. Os seus contidos, de tendencia conservadora, foron evolucionando cara a posturas máis liberais. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Xosé Millán.

1. Relativo ou pertencente ás corticiáceas.

2. Fungo da familia das corticiáceas.

3. Familia de fungos, da subclase das afiloforomicetídeas, á que pertencen os xéneros Lyomyces, Merulius, Peniophora, Phlebia, Terrana e Vuilleminia.

PERSOEIRO

Arquitecto e deseñador. Estudiou na Escola de Artes Decorativas de António Arroio (1943-1948), da que foi profesor, e pintura na Escola Superior de Belas-Artes de Lisboa, onde exerceu dende 1976 como profesor na sección de arquitectura. Foi tamén profesor na Sociedade Nacional de Belas-Artes (1968) e na facultade de Arquitectura da Universidade Técnica de Lisboa. O seu traballo centrouse no campo do deseño de interiores. Entre as súas intervencións destacan o reitorado da Universidade de Lisboa (1960) e a oficina da TAP en Madrid.

GALICIA

Pintor. Trasladouse en 1964 a Barcelona, onde estudiou pintura con Josep Maria Baixas i Castellví (1969) e na Escola de Llotja (1973), na que cursou estudios de litografía e gravado en 1977. Dende 1982 dedícase exclusivamente á pintura. As súas primeiras obras foron naturezas mortas e paisaxes; nestas últimas introduciu o eixe da súa pintura: a figura humana. Nun primeiro momento foron tres ou catro figuras espalladas polo cadro, despois representou multitudes ou grupos, para pouco a pouco reflectir novamente tres ou catro persoas caracterizadas polas miradas intensas dos seus rostros. Formalmente, as súas figuras están ben perfiladas pero tamén se achegan á abstracción. A cor lembra os fauvistas, mentres que a sinuosidade da liña recorda os expresionistas, pero en ningún caso son obras de carácter dramático. Cultivou tamén o cartelismo (Letras Galegas, Barcelona, 1987) e a ilustración (Contos e lembranzas, de J. A. Pet Posse). Participou en numerosas exposicións colectivas e realizou...

GALICIA

Emigrou a La Habana (1914) onde fundou a Sociedad Natural de Ortigueira (1928) e a Federación de las Sociedades Españolas de Cuba (1957), e presidiu a Sociedad Artístico-cultural Rosalía de Castro. En 1971 estableceuse en Miami onde fundou a Casa de los de Santa Marta de Ortigueira (1972).

1. Mesa que se pon preto do altar onde se coloca o necesario para a celebración dos actos litúrxicos.

2. Aparador ou andel no que se poñían as bebidas para servírllelas ao rei ou ao señor.

1. Que acredita.

2. Documento no que consta o cargo ou a situación oficial dunha persoa.

3. carta credencial.