"AND" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3994.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe orixinaria de Ribadeo. As súas armas levan, en campo de azul, sobre ondas de azul e prata, un barco de vela cun cabo groso.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Prenome masculino procedente do celta Brenainn, nome dun santo irlandés do s VI, latinizado baixo as formas Brendanus e Brandanus. Como antropónimo presenta a variante Barandán. San Brandán é un heroe fabuloso de aventuras marítimas, compiladas no s X baixo o título de Navigatio Sancti Brendani. Na mitoloxía popular galega Brandán vén a ser un descendente dos fillos de Breogán que poboaran Eirín. Precursor de Cristovo Colón, embarcou dende Irlanda con catorce monxes para ir predicar ás terras do oeste. No medio da travesía, levantouse unha violenta tempestade que non amainou ata o día de Pascua e que deixou o navío desfeito, sen mastros nin velame. De súpeto, os navegantes arribaron nunha curiosa illa sen árbores e sen pedras. Brandán púxose a celebrar unha misa e a illa tremou; foi daquela cando se decataron de que o que pisaban, era realmente unha xigantesca balea durmida. O santo bispo pregou a Deus para que mantivese a flote aquel monstro...
-
GALICIA
Escritor. Precursor da literatura do absurdo, que promoveu fundamentalmente coas novelas A farsa (1903), Os pobres (1906), Humus (1917) e O pobre de pedir (1931). Tamén escribiu teatro de vangarda.
VER O DETALLE DO TERMO -
PARROQUIA
Parroquia do concello da Vila de Cruces baixo a advocación de san Miguel.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Apelido que ten a súa orixe no topónimo galego do mesmo nome. Este é un antropotopónimo que remite ao xenitivo do nome persoal latinizado de orixe xermánica brandericus, composto pola raíz *brand(a) ‘espada’ e a terminación -ricus, formada a partir do xermánico *rikaz ‘poderoso’.
-
Antiga liñaxe de orixe xermánica, que fundou casa en Ortigueira. As súas armas levan, en campo de azul, un monte de sinople con dúas fogueiras.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Mosteiro que estivo situado en Vila de Cruces. As primeiras fontes documentais datan do 1087 cando a infanta dona Elvira, filla de Fernando I, doou á igrexa de Santiago a metade deste cenobio. Afonso VI, o seu irmán, completou a doazón no ano 1100. A Historia Compostellana cítao como unha das adquisicións feitas pola Igrexa de Santiago. O Papa Pascual II contou con este mosteiro entre as súas posesións na sé compostelá.
-
GALICIA
Mariño de guerra. Despois de ser gardamariña en Cádiz ascendeu a alférez de fragata en 1778. Combateu contra os ingleses no Canal da Mancha, no bloqueo de Xibraltar e contra o almirante Howe no propio estreito. Participou na defensa de Ferrol en 1800 e na Batalla de Trafalgar contra os ingleses (21.10.1805). Cando dirixía a Comandancia de Mariña de Vilagarcía participou no enfrontamento contra os franceses, en 1806. Mandou a Comandancia do Tercio de Vigo (1809) e, ao ano seguinte, a de Ferrol. Ascendeu a brigadier, encargouse do goberno militar de Ferrol e do mando dos tercios navais do norte. En 1839 foi nomeado tenente xeneral.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor cinematográfico austríaco. Comezou traballando no teatro coa compañía do Teatro Nacional de Austria. Foi coñecido internacionalmente a raíz da súa interpretación en Mephisto (1981), gañadora dun Oscar á Mellor Película estranxeira. Foi nominado ao Oscar como Mellor Actor secundario por Out of Africa (Memorias de África, 1985). Participou tamén en Never say never again (Nunca digas nunca xamais, 1983), The Russia house (A casa Rusia, 1990) e Two deaths (Dúas mortes, 1995)
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Comezar a ceder unha persoa nalgún asunto ou nalgunha opinión.
-
Afrouxarse ou ceder algunha cousa.
-
Mover o corpo con gracia e xentileza.
-
Moverse algunha cousa cun movemento de balanceo.
-
Curvar un ferro, unha táboa, unha trabe, un arame ou calquera outro obxecto ríxido suxeito por ambos os dous extremos.
-
-
RIOS
Río afluente do Ulla pola dereita. Nace no lugar de Vilaboa da parroquia de Arca (concello do Pino). O seu curso adopta unha dirección N-S coa que penetra no concello de Touro pola parroquia de Bama. Prosegue polas parroquias de Fontes Rosas, Prevediños, Enquerentes, Foxáns e Bendaña, na que desemboca, logo de drenar unha conca de 96,5 km2. Achega un caudal de 3,4 m3/s.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade da land de Brandenburgo, Alemaña, na beira do río Havel (90.400 h [1990]). Porto fluvial, encrucillada de camiños e posteriormente do ferrocarril e das estradas, converteuse nun importante núcleo industrial, destacando as ramas siderúrxica, téxtil, mecánica e química. A súa orixe atópase na fortaleza de Brennabor ou Brennaburg, que foi conquistada a principios do 928 por Enrique I. No 928 foi convertida por Otón I na sede dun bispado secularizado no s XVI. Ocupada cara ao 1150 por Alberte o Oso, obtivo o título de margraviato e despois o de electorado. No s XII Brandenburgo chegou a ser a residencia dos margraves ascanios. En 1848 foi sede da asemblea nacional prusiana. Entre os seus monumentos, moi afectados polos bombardeos da Segunda Guerra Mundial, destacan a catedral románico-gótica, iniciada no s XII, a igrexa gótica de Santa Catarina do s XV, a antiga casa do concello dos ss XIV-XV e algunhas pontes medievais. Ao final da Segunda Guerra Mundial quedou no...
VER O DETALLE DO TERMO -
REXIÓNS
Rexión do N de Alemaña. Tradicionalmente comprendía a Altmark (Marca Vella), a Mittelmark (Marca Mediana) e a Neumark (Marca Nova); ademais estaban unidas a estas tres marcas as pequenas rexións de Uckermark, Prignitz e Ruppin, e os bispados secularizados de Brandenburgo, Havelberg e Levus. Na división provincial prusiana de 1815, Altmark integrouse na provincia de Saxonia, e as outras, xunto coa Baixa Lusacia, constituíron a provincia de Brandenburgo. Os territorios desta última, despois da anexión de Neumark a Polonia en 1845, constituíron unha land da República Democrática Alemana en 1949, ata que en xullo de 1952 foi abolido o sistema federal. A Mittelmark corresponde aproximadamente aos actuais bezirke de Postdam e Frankfurt do Oder. No ano 1990, unha vez reunificados os dous estados alemáns, creouse a land de Brandenburgo. Estivo habitada primitivamente polos semmons e despois foi invadida por diversas tribos eslavas que foron conquistadas por Carlomagno...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Land do norte de Alemaña (29.476 km2; 2.573.291 h [estim 1998]). A súa capital é Postdam. Corresponde aproximadamente á rexión histórica de Brandenburgo aínda que a actual land non incorpora Berlín, que polo seu carácter de capital nacional e a súa particular traxectoria durante a segunda metade do s XX (na que permaneceu dividida entre as dúas repúblicas alemanas), forma unha land independente. Está baixo un dominio climático continental moderado, rexistrando unha temperatura media anual de 9,6°C e un total de precipitacións de 667 mm ao ano. As principais actividades económicas baséanse na explotación dos seus recursos naturais, tanto os agropecuarios como os minerais, especialmente os xacementos de carbón vexetal e as industrias químicas e metalúrxicas. Destacan os seguintes núcleos urbanos: Postdam, Brandenburgo e Cottbus. A actual land de Brandenburgo foi creada no ano 1990, cando a República Democrática Alemana se integrou...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Casa margravial do Sacro Imperio. Foi rexida por catro dinastías; primeiramente, os ascanios de Weimar (1134-1320), que se dividiron en dúas ramas, Brandenburgo-Stendal-Tangermünde, extinguida no 1320, e Brandenburgo-Stargard-Salzwedel, extinguida en 1317; logo os Wittelsbach de Baviera (1320-1373); os Luxemburgo (1373-1415) e, por último, os Hohenzollern de Nuremberg (1415-1918). Estes últimos conseguiron a dignidade dos príncipes-electores do Sacro Imperio (1417). Desta última dinastía naceron varias liñas, a principal reinou en Prusia e as secundarias en diversos principados do Imperio: Brandenburgo-Bayreuth, despois chamada Brandenburgo-Culumbach; Brandenburgo-Ansbach e Brandenburgo-Schwedt; estas, ao se extinguiren, pasaron a Prusia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cultura local de Hallsttat no norte de Alemaña (I milenio a C). Deriva da cultura Lautitz.
-
-
Relativo ou pertencente a Brandenburgo ou aos seus habitantes.
-
Natural ou habitante de Brandenburgo.
-
-
PERSOEIRO
Escritor. Formado baixo a influencia de Sainte-Beuve, Taine, Stuart Mill e Renan. Chegou a ser un vangardista oposto ao Romanticismo. Destacan as súas biografías sobre grandes persoeiros como Shakespeare, Heine, Ibsen e Goethe, entre outros.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
VER O DETALLE DO TERMO
Situado en Arzúa, é de orixe medieval aínda que foi reconstruído no 1554. De planta rectangular, a fachada principal, realizada en cachotería de granito, presenta un sinxelo arco de medio punto e nos seus dous andares ten ventás con montante. No tramo central e nas esquinas consérvanse as ameas, probablemente reutilizadas do antigo torreón medieval. Asentado na cornixa, sobre a porta de ingreso, atópase o escudo coas armas dos Aguiar e dos Mosquera. A capela, que foi restaurada en 1664, alberga un sartego de arcosolio que acolle os restos do fundador do morgado do pazo (1635), Fernán Montero de Mella, e da súa esposa, Inés de Villa e Aguiar.
-
PERSOEIRO
Restaurador italiano. En 1939 fundou en Roma o Instituto Centrale del Restauro. Levou a cabo unha teoría sobre a restauración do patrimonio cultural.
VER O DETALLE DO TERMO