"Santa María" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Laxe. Construíuse no s XIV en estilo gótico mariñeiro cunha nave e ábsida cadrada cuberta cunha bóveda de crucería. No interior conserva un retablo pétreo e o sepulcro dos Moscoso de Altamira (s XIII). A portada está formada por arquivoltas dóricas. A torre elévase á altura do arco triunfal e ten unha escaleira exterior de acceso.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Estrada. O seu estilo é románico da segunda metade do s XII. Ten planta rectangular, dunha soa nave, con bóveda de canón e ábsida dividida en dous tramos. A porta principal ten arquivolta con axadrezado. Sobre o testeiro atópase un Agnus Dei con cruz potenciada sobre o lombo.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Arteixo. Foi construída no s XII, en estilo románico, do que conserva a ábsida orixinal, abovedada con dous arcos apuntados e reformada no s XIX con compoñentes neoclásicos. O retablo é obra de Ferreiro e do pintor Landeira (s XVIII).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no Saviñao. Construída entre finais do s XII e comezos do s XIII, conta cunha nave de planta rectangular, muros de pequenos perpiaños e cuberta a dúas augas cun tellado de tella. A fachada presenta unha portada abucinada con tres arquivoltas de medio punto que se apoian en columnas con capiteis cúbicos. A espadana conta con dous vans e está rematada por un frontón con óculo. No interior consérvanse retablos con imaxes e pinturas murais do s XV.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Palas de Rei. Datada no s XIII, é de estilo románico e ten planta rectangular con nave, ábsida en dous planos e sancristía. No interior conserva pinturas góticas e a ábsida decorada polo mestre de Marzá, que representan a Virxe co Neno e a Anunciación. Destaca o relevo de san Bertomeu na fachada, así como uns canzorros figurados.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no Pereiro de Aguiar. De estilo barroco, presenta nave única con bóveda de canón, mentres que a ábsida se cubriu cunha bóveda de cruzaría. Destacan os retablos do s XVIII e no exterior a fachada, que está flanqueada por dúas torres, unha delas inacabada.

IGREXAS

Igrexa situada en San Martín de Montalbán (Toledo). Datada en época mozárabe (ss VII-VIII), pertenceu a un antigo mosteiro situado sobre unha vila romana. Está construída en cantaría e presenta planta cruciforme con ábsida de ferradura. A nave cubriuse cunha bóveda de canón e o cruceiro cubriuse cunha cúpula dun castelo árabe que se edificou enriba da igrexa. Case non presenta decoración exterior. En 2003 inaugurouse nas súas proximidades o Centro de Interpretación de Santa María de Melque. Foi declarada Ben de Interese Cultural (1931).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Merca. Construíuse en distintas etapas pero a maior parte da estrutura, con cuberta de madeira, data do s XVIII. No seu interior destacan o sepulcro pétreo de Pedro López Mosquera Villar y Pimentel, señor de Vilar de Paio Muñiz (1632), unha fornela dos ss XV-XVI e os retablos barrocos.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Vilasantar. Pertenceu ao antigo mosteiro beneditino do mesmo nome, que fundara o abade Reterico sobre os restos aquitectónicos doutro, chamado mosteiro de Mosontio. En 870 doouse ao Rei Afonso III e no s X reedificouno san Pedro de Mezonzo. En 995 pasou a depender de Santa María de Sobrado e no s XV cesou a súa actividade. A igrexa, de estilo románico, ten planta basilical con tres naves, conserva capiteis dos ss VI e VII, as bóvedas non se remataron e presenta cuberta de madeira a dúas augas na nave central. A cabeceira destaca pola súa ornamentación ao exterior, coas tres capelas da ábsida a diferentes alturas. Foi declarada Ben de Interese Cultural (1931).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Zas. Construída no s XVIII, conserva pouco da estrutura primitiva. A igrexa, reformada a mediados do s XX, ten planta de cruz latina e cuberta abovedada. A ábsida, poligonal, foi respectada e a fachada conta cunha porta arquitrabada, unha ventá cun arco de medio punto e un ollo de boi. en un retablo do s XVIII. A espadana, dun só corpo, tres vans e dous arcos de medio punto está coroada por un frontón triangular rematado por pináculos e unha cruz.

IGREXAS

Igrexa situada en Monterrei. Construída durante o s X, inicialmente debeu formar parte dun mosterio beneditino. En 1115 pasou a San Salvador de Celanova a consecuencia dunha doazón de Afonso VII, e con Carlos I pasou a depender de Monterrei. Ten tres naves separadas por piares e rematadas en ábsidas cuadrangulares por fóra e semicirculares por dentro, cubertas con bóvedas de aresta feitas de ladrillo. Presenta características propias dos estilos que se desenvolveron na Península Ibérica en época prerrománica (ss VI-X): visigodo, mozárabe e asturiano. Destaca o contraforte da esquina dunha das ábsidas laterais, posiblemente colocado para corrixir as deficiencias técnicas da construción inicial dos muros. As escavacións realizadas na década de 1960 mostraron a existencia de varias edificacións anexas. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1931.