"CAI" (Contén)

1. Persoa encargada de realizar pagamentos e cobros nunha empresa, nunha entidade financeira ou nun organismo da administración pública.

2. Aparello electrónico interactivo, dotado de pantalla e teclado, que permite aos clientes dunha entidade financeira efectuar diversas operacións de caixa e retirar o seu diñeiro dispoñendo soamente dunha tarxeta magnética dotada dun código de identificación persoal.

1. Caixa grande usada habitualmente como embalaxe.

2. Caixa sen tapa, encaixada no oco dun moble, que se utiliza para gardar cousas e que se pode desprazar cara a dentro ou cara a fóra para abrilo ou pechalo.

3. Caixa longa de madeira ou doutros materiais e con tapa destinada a depositar un cadáver ao que se vai dar sepultura.

4. Cada un dos espacios nos que se divide unha parede por medio dos machóns.

5. Caixa de madeira situada sobre a pedra do muíño onde se bota o gran para que vaia caendo pouco a pouco na quenlla.

6. Obxecto de madeira semellante a unha caixa aberta por un lado que utilizaban as lavandeiras para protexerse da humidade.

7. alforxa.

PERSOEIRO

Emperador romano (37-41). Fillo de Xermánico e de Agripina a Vella, criouse seguindo ao seu pai polos campamentos militares; neles recibiu o alcume de Calígula, diminutivo do lat calĭga ‘calzado militar que empregaban os soldados romanos’. Sucedeu a Tiberio como emperador coa axuda de Sertorio Macrón. Durante os primeiros meses inaugurou unha política de tolerancia, abolindo a Lex Maiestatis, reducindo o imposto sobre as vendas, devolvendo o poder de elección aos comicios e gobernando de acordo co Senado. Despois, afectado por unha enfermidade, o seu comportamento dexenerou e gobernou despoticamente. Á fronte do exército emprendeu campañas paródicas nas Galias e na Xermania, nomeou cónsul o seu cabalo e cando esgotou o tesouro imperial dedicouse ao asasinato de membros destacados da aristocracia aos que lles requisaba os seus bens. Chegou a proclamarse deus e recibiu culto en vida. Morreu asasinado polo tribuno da cohorte pretoriana Casio...

MUNICIPIOS

Municipio da Ribeira Alta do río Xúquer, Comunitat Valenciana, situado nunha extensa chaira (20.397 h [1996]). A agricultura ten moita importancia para a economía da rexión: destacan os cultivos de árbores froiteiras, principalmente laranxas, e tamén de fabas, millo e trigo.

CIDADES

Cidade de Portugal, no distrito de Lisboa, ao O do cabo da Roca (10.558 h). Tradicionalmente foi un centro pesqueiro, pero hoxe en día é un dos destinos turísticos máis importantes do país. Os principais lugares de interese son as praias e os balnearios de augas termais. Desde 1870 converteuse no centro de veraneo dos reis de Portugal e, despois de que en 1910 se abolise a monarquía, do presidente da República. A industria céntrase na explotación de hulla e de mármore. Foi un importante porto de partida para os navegantes durante a época dos descubrimentos. Poboada polos árabes e romanos, os seus restos localízanse nas poboacións circundantes de Alcoitão e Alcabideche.

PERSOEIRO

Patricio romano. Durante a guerra civil (49-46 a C) foi prefecto da flota pompeiana. Despois de Farsalia reconciliouse con Xulio César, pero foi un dos líderes principais na conspiración que preparou o seu asasinato (44 a C). Posteriormente, foi gobernador de Siria e aliouse con Bruto contra o triunvirato. Foi vencido en Filipos e un liberto deulle morte.

PERSOEIRO

Poeta. De familia acomodada, desempeñou un cargo oficial en Bitinia, no estado maior do propretor Memmio, entre os anos 56 e 57. Pertenceu ao grupo dos neotéricos. Influído pola lírica grega arcaica (Safo), pola poesía alexandrina (Calímaco, Apolonio e os epigramistas), pola tradición poética latina e polos seus inmediatos predecesores, os chamados poetae novi, considérase o creador da lírica erótica latina. A súa obra reuniuse baixo o título Catulli Veronensis liber (Libro do veronense Catulo), colección de 116 poemas de métrica e extensión diversa, organizada a partir de criterios métricos e de xénero. A maior parte destes versos, os máis coñecidos da súa produción, aluden ao seu desafortunado amor por Lesbia, que probablemente fose Clodia, irmá do tribuno Publio Clodio; outros eloxian ou satirizan a sociedade do seu tempo. Entre eles destacan a elexía “A cabeleira de Berenice” e os poemas mitolóxicos “Attis” e “Bodas de Tetis e Peleo”. En 1943 o compositor alemán Carl...

PERSOEIRO

Político, escritor e militar. Desterrado por Sila en Asia o 81 a C, estudiou en Rodas e volveu a Roma no ano 73 a C, cando foi nomeado pontífice. Loitou con Pompeio polos dereitos dos tribunos da plebe e, desde o cargo de cuestor (70 a C), comezou as manobras para adquirir o poder. Á morte da súa primeira esposa Cornelia (68 a C) casou con Pompeia, neta de Sila. Nomeado pretor da Hispania Ulterior (62 a C) emprendeu unha expedición contra os lusitanos no 61-60 a C á procura de vitorias e chegou a Galicia, onde conquistou Brigantium e acadou un importante botín. Interveu na conxuración de Catilina e, cando regresou da Hispania (60 a C), formou con Pompeio e Craso o Primeiro Triunvirato. Desde o consulado (59 a C) aprobou leis favorables á plebe e ás provincias, e conseguiu o proconsulado das Galias e da Iliria por un período de cinco anos. A conquista das Galias comezou no 58 a C, e a súa fama en Roma aumentou polas riquezas das súas conquistas e coa publicación dos informes das súas campañas...

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto inglés. Estudiou en Roma e estableceuse en Londres. Introdutor en Inglaterra das formas do barroco italiano, en 1674 realizou os relevos que decoran a base do monumento que lembra o grande incendio de Londres de 1666. Entre as súas obras destacan A loucura e A melancolía (1675?), realizadas para a porta do antigo hospital Bedlam. Como arquitecto traballou con Christopher Wren na catedral de San Paulo.