"Red" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 824.

  • PERSOEIRO

    Compositor estadounidense. Realizou estudios en Harvard e posteriormente na Academia de Múnic. Ao seu regreso a EE UU, desenvolveu a docencia en Boston e dedicouse á composición. Da súa produción destaca a ópera The Pipe of Desire (1905), primeira ópera norteamericana que se representou no Metropolitan Opera House (1910). Ademais é autor de sinfonías e poemas sinfónicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Peregrino francés. Desempeñou diversos cargos na corte parisiense como o de tesoureiro de Filipe IV o Fermoso. Doou á catedral de Santiago de Compostela un relicario. Trátase dun peza gótica de prata dourada que representa o Apóstolo como peregrino, vestido con túnica longa, os pés espidos, capote pechado con mangas abertas e con fardel, bordón e cunchas gravadas no sombreiro de copa esférica e á ancha. Na man dereita sostén unha lámpada relicario con forma de torre e na esquerda unha cartela na parte superior coa inscrición do doador. Sitúase sobre un pedestal hexagonal decorado con placas esmaltadas que se apoia nas esquinas en figuras de leóns. Inicialmente, a reliquia foi un dente e tralo incendio da capelas das Reliquias en 1921, un fragmento dun óso.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico francés. Alumno da École Polytechnique de París, exerceu alí como profesor de física dende 1867. Investigou en física matemática e experimental, especialmente no campo da óptica xeométrica. En 1879 mellorou o método de Fizeau para medir o valor da velocidade da luz (c) e obtivo como resultado c=300.030 km/s.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor, gravador e escultor. Discípulo de Mariano García Patiño, as súas primeiras composicións figurativas incluían temas dionisíacos e eróticos. Bolseiro nun curso de cerámica do Seminario de Estudios Cerámicos de Sargadelos (1975), a partir do 1978 pertenceu ao grupo A Carón e, posteriormente, foi un dos fundadores do colectivo de comunicación obxectual A Galga, co que realizou algunhas exposicións. Como integrante do movemento Atlántica, participou en todas as súas mostras (1980-1983) e neste período realizou unha obra espacialista baixo a influencia do expresionismo abstracto e da arte pobre. Cunha bolsa do ministerio de Cultura (1979) viaxou a México, onde comezou a traballar coa técnica da augaforte e incorporou a temática precolombina nunha liña expresionista. Entre 1984 e 1986 formou o Gruporzán, co que editou a súa obra gráfica. Durante os anos noventa a súa obra evolucionou dende a figuración á paisaxe. A partir de 1998 elaborou mariñas afastadas do naturalismo, entre as que...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Fotógrafo. Membro do consello asesor do Centro Galego de Artes e Imaxe (CGAI), coordinou a área de fotografía do Proxecto Galicia. Director da produtora XCA-Xulio Correa Asociados, membro do consello asesor de Hércules de Ediciones e profesor de fotografía na Escola de Imaxe e Son de Vigo (1998). Publicou algunhas das súas obras nas revistas Galicia Moda, Vogue, Photovisión, Lápiz, Foto Profesional, El Temps, Cambio 16, El País, Divos e Luzes de Galicia. Entre outras exposicións colectivas, participou en Sete plantexamentos na fotografía galega de hoxe, no Museo do Pobo Galego en Santiago de Compostela; Arco 85, na Galería Finisterrae de Madrid; Echos d’Espagne-Quinzaine Internationale de la Photographie, en Bordeos; Création Photographique en Espagne, no Museo Cantini de Marsella; e na IV e V Fotobienal de Vigo (1990 e 1992). Individualmente, organizou diversas mostras na Galería Spectrum (Zaragoza, 1987), na Galería Portokalenia (València, 1988) e na Sala Os Peiraos...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparello que mide a velocidade aparente dun barco. A antiga consiste nunha peza de madeira en forma de sector circular que flota no punto onde caeu, mentres se vai soltando corda desde a embarcación en marcha, feito que permite coñecer a distancia percorrida pola embarcación nun tempo dado e, polo tanto, a velocidade. A corredeira mecánica mide mediante o movemento de rotación que toma un eixe con ás helicoidais somerxido na auga cando a embarcación está en marcha. Tamén existe a corredeira pneumática, que actúa pola presión dinámica que exerce a auga sobre o casco do barco e que é proporcional á velocidade deste.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe que trae como armas, en campo de prata, unha cabria de azul

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Concepto teolóxico, non moi precisado, que expresa a cooperación da Virxe María na obra redentora de Cristo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Redentor xunto con outro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. corredizo.

    2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘libra (de peso)’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase ao nó que corre e que permite apertar ou afrouxar con facilidade unha atadura.

    2. Que se desliza sobre carrís.

    3. Que non ten rizos.

    4. Aplícase ao viño livián, con pouco corpo, pastoso e agradable.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Camiño estreito e máis fondo ca o terreo que o rodea.

    2. Camiño estreito que serve de paso para as leiras e terreos próximos.

    3. Pedra do muíño empregada para moer ao xirar sobre outra fixa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Cotobade baixo a advocación de san Gregorio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Apelido de orixe toponímica que xa se documenta no s XIII en latín: “Alfonsus P. de Corritoria” (doc ano 1229 en Emilio Duro Peña, El Monasterio de S. Pedro de Rocas y su colección documental, 1972, p 150). En romance, no s XIV: “Pero Mãso da Corredoyra” (doc ano 1394 en Mª C. Barreiro Fernández, A documentación notarial do Concello de Noia (séculos XIV-XVI): lectura, edición e léxico, 1995, p 30).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Revista anual bilingüe da comisión de cultura do Centro Galego de Zaragoza que apareceu en 1976 co subtítulo de “Folleto informativo”. De amplo contido cultural e literario, contou coa colaboración de J. Trapero Pardo, Benito Pérez, Pedro González, Manuel Fontela, Arcadio López-Casanova, Xesús Manuel Valcárcel, Xosé Mª Cidoncha e incluíu debuxos humorísticos de Álvaro Cebreiro, Fernando Quesada e Castelao.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xesús Rodríguez Corredoira de Castro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintora. Coñecida como María Corredoyra, iniciou a súa formación na Coruña con Félix Castro e Enrique Saborit. Participou en concursos e exposicións colectivas como a Exposición Rexional Galega de Santiago de Compostela (1909), na que recibiu a Medalla de Ouro polo conxunto da obra presentada, entre a que destaca A neta; nunha exposición en México (1910), en Bos Aires (1911) e na Exposición de Arte Galega celebrada no Centro Galego de Madrid (1912). En 1914 trasladouse a Madrid para ampliar a súa formación con Eduardo Chicharro (1914-1915) e con José María López Mezquita (1915-1916), ao tempo que recibiu clases teóricas de Joaquim Sorolla. Regresou a Galicia en 1916 e, ao ano seguinte, participou na Segunda Exposición de Arte Galega celebrada na Coruña con cadros figurativos entre os que destaca A galega dos cacharros. En 1922 realizou o seu primeiro cadro de interiores, Interior da igrexa das Capuchinas, presentado á Exposición de Arte Galega de Ferrol....

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Camiño estreito e máis fondo ca o terreo que o rodea.

    2. Parte do eixe do carro en forma de rebaixe que permite o xiro entre as treitoiras.

    3. Domingo anterior ao de Entroido no que, tradicionalmente, se fai a corrida do galo. Os protagonistas son os mozos e mozas que van tirando farelo, relón de fariña e mesmo formigas vivas que apañaron para a ocasión.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Apelido que ten a súa orixe nun alcume profesional aplicado aos individuos que tiñan por oficio transportar as mercadorías. Xa se documenta no s XII: “Pelagio Corredor” (doc ano 1132 en Santiago Montero Díaz “La colección diplomática de San Martín de Jubia [Ferrol]”, BUSantiago 7, 25, 1935, p 78).

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que ou quen corre.

      2. Persoa que toma parte nunha carreira.

      3. Soldado que se enviaba antigamente para descubrir e observar o inimigo.

      1. Persoa que fai de intermediaria en operacións mercantís, poxas, peñores, etc, polo que percibe unha comisión ou retribución.

      2. Pregoeiro oficial dun municipio ou doutra administración pública encargado da comunicación ou difusión de avisos e disposicións, entre outras obrigas. Antigamente, denominábase corredor de trompeta ou trompeta, por mor do instrumento que utilizaba para chamar a atención.

      3. corredor de bolsa

        Axente encargado da mediación nas operacións do mercado de valores por conta dun particular.

      4. corredor de cambios

        Axente encargado de solicitar letras ou diñeiro prestado, e que axusta os cambios de interese.

      5. corredor de comercio

        Axente mediador encargado da promoción e intervención de contratos mercantís entre as partes, dando fe dos mesmos na súa condición de feudatario público colexiado. A súa intervención acredita a identidade e a capacidade dos contratantes, ademais do outorgamento do acto ou contrato. Dá fe dos asentos contables dos libros de contas e das pólizas expedidas. Actúa nas prazas mercantís que non dispoñen de bolsa de comercio.

      6. ...

    VER O DETALLE DO TERMO