"Ons" (Contén)

PERSOEIRO

Avogado. Estudiou Filosofía e Dereito na Universidade de Salamanca. Foi subsecretario da Gobernación e, despois da revolución do 1868, Presidente do Consello de Estado. En Madrid fundou o xornal El Guirigay e colaborou no Semanario Pintoresco. Ademais de numerosos traballos xurídicos, no 1834 publica o libro Poesías (1834), onde recolle composicións en castelán de estética neoclásica.

GALICIA

Debuxante e pintor. Aos 13 anos emigrou á Arxentina e instalouse en Bos Aires. Alí comezou a colaborar na revista Caras y Caretas da que chegou a ser caricaturista, faceta na que acadou éxito, sendo recoñecido como un dos principais debuxantes políticos de Bos Aires. No 1919 pasou a dirixir a revista e máis tarde foi fundador e director de Plus Ultra. Ademais de prestixiado pintor, pertenceu á Academia Real, foi Membro Correspondente da Real Academia Galega e Presidente da Comisión de Escuelas de la Provincia de Bos Aires.

GALICIA

Avogado do Estado. Afeccionado aos estudios históricos e filosóficos, publicou na revista Nós os traballos titulados “O monopolio do comercio do diñeiro” e “Un punto de vista do nacionalismo”.

GALICIA

Escritor. Máis coñecido na súa patria adoptiva, Uruguai, polo pseudónimo El Viejo Pancho. Aos catro anos trasladouse coa súa familia a Navia, Asturias, por mor da profesión de mestre do seu pai, e alí cursou os estudios primarios. Aos quince anos regresou a Ribadeo para facer estudios mercantís e aos dezaoito decidiu emigrar a América. Logo dunha breve estadía en Montevideo viaxou á Arxentina, onde permaneceu dous anos e comezou a escribir os seus primeiros versos. No 1877 trasladouse a Tala, en Uruguai, e continuou a súa tarefa creadora na prensa local e na elaboración de obras teatrais para o Grupo de Afeccionados de Tala. Xa casado, marchou ao Brasil onde permaneceu catro anos ata que en 1887 volveu a Tala, onde retomou os estudios para se facer procurador, profesión que exerceu o resto da súa vida. En 1902 asumiu a nacionalidade uruguaia e en 1908 ocupou un posto na Cámara de Representantes, polo Partido Nacional. Nos últimos anos viviu algún tempo en Montevideo. A súa obra...

ESPA¥A

Concello do territorio de Bizkaia, Euskadi (2.894 h [1996]).

GALICIA

Cursou estudos de maxisterio, profesión que exerce no colexio de Panxón (Nigrán), ademais de se dedicar á literatura e ás artes plásticas, faceta na que se pode citar a súa participación nas exposicións colectivas da Praza da Princesa de Vigo (1972-1973). Colaborador habitual nos xornais galegos e distintas revistas (Faro de Vigo, La Voz de Galicia, A Nosa Terra, Xo!, etc), recibiu en 1991 o Premio Especial á Comunicación do Museo de Fene. Guionista do programa infantil da TVG Tarde Taina (1990-1991), é membro do Consello de redacción da revista satírica Xo!, e membro das Fundacións Álvaro Cunqueiro e Inés Ollero.
No tocante á súa actividade literaria comezou escribindo literatura infantil. En 1985 mereceu o primeiro premio do XVIII Concurso Nacional de Contos Infantís O Facho por Historia...

PERSOEIRO

Poeta de transición entre a escola galaico-portuguesa e a poesía alegórico-dantesca italianizante. A súa vida e produción literaria esténdese ao longo dos reinados de Enrique II, Xoán I, Enrique III e Xoán II. Ligado dende sempre á Corte, acompañou a Fernando de Antequera cando se coroou como Fernando I de Aragón en Zaragoza no ano 1414. Empregou a poesía como medio de subsistencia, elaborando pezas en loanza dos seus protectores e mecenas (Álvaro de Luna, Fernando de Antequera ou Xoán II, entre outros). Tamén a vea satírica deixou bos exemplos na súa produción, como os ataques a Garci Fernández de Gerena, quen renegou da fe cristiá polo amor dunha moura. Os últimos estudios realizados sobre a súa obra distinguen dúas etapas poéticas, coincidentes coa evolución lingüística e literaria que se vive nesta época de transición (finais s XIV - comezos s XV), e que son resultado da convivencia e confrontación entre dúas concepcións distintas da poesía: na primeira fase, na que emprega maioritariamente...

GALICIA

Avogado. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1960), exerce como avogado na cidade de Vigo. Asesor xurídico do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, decano do Ilustre Colexio de Avogados de Vigo, Presidente do Consello da Avogacía Galega, membro da Comisión Permanente do Consejo General de la Abogacía Española e membro de honra da Academia de Xurisprudencia e Lexislación. Foi cofundador da Xunta Democrática de Galicia e do Movemento Socialista de Galicia, pertenceu ao secretariado do Partido Socialista Galego (PSG), Tenente de Alcalde do Concello de Vigo en 1979 pola coalición Unidade Galega e Secretario Xeral do Partido Galeguista (1981-1984). Deu a coñecer traballos en publicacións relacionadas coas súa profesión (Poder Judicial, Foro Gallego, Otrosí Vigo, Revista Xurídica de Galicia, etc), e colabora habitualmente na prensa galega. Entre os seus traballos relacionados coa literatura galega pódense citar O conflito...

GALICIA

Exerceu ao longo do século XVIII como docente de Humanidades no lugar de Fefiñáns, preto de Cambados. Escribiu varias obras gramaticais como Método para la formación de los tiempos, así de las cuatro conjugaciones regulares como de todos los verbos deponentes, con la explicación de oraciones, la razón de ellas e sus principios, y otras importantes curiosidades a la clase mínimos y menores (1735).

PERSOEIRO

Autor portugués do que se conserva só unha única composición fragmentaria, transmitida polo Cancioneiro da Biblioteca Vaticana, coñecida como a “serrana de Sintra”. A rúbrica que a precede (“Pregunta que ffez Alvaro Afomso, cantor do senhor Inffante, a h~uu escollar”) permite identificar o autor co Álvaro Afonso, Mestre da Capela Real portuguesa, reformada e prestixiada polo Infante Don Pedro de Portugal, rexente entre 1440 e 1447, durante a minoría de idade de Don Afonso V. Nesa época, ou un pouco antes, foi composta a peza de Álvaro Afonso e, polo tanto, aínda que se conserve nun cancioneiro trobadoresco galego-portugués, debe ser excluída desa tradición literaria. Reforzan esa decisión, ademais do criterio cronolóxico, o xénero compositivo (unha pregunta), a métrica (unha oitava en versos de arte maior, máis dous versos iniciais doutra estrofa), a lingua (con solucións lingüísticas correspondentes ao século XV), e o estilo poético (típico da lírica de cancioneiro do catrocentos). A peza...

GALICIA

Pintor. Despois dunha estadía en Suíza, onde realizou a súa primeira exposición na Galerie Tosin (Basel, Suíza 1975), volveu a Galicia e participou en numerosas exposicións, tanto individuais como colectivas, entre as que destacan as realizadas na Galería Van Gogh (Vigo, 1975), no Real Club Náutico de Vigo (1980), Galería Noveccento (Vigo, 1981), Casa da Cultura (Vigo, 1983), Caixa de Aforros Municipal de Vigo (Vigo, 1984). Obtivo o II premio do certame Arte Xoven Galego II (Vigo, 1979) e a Mención de Honor Arte Xoven Galego III (Vigo, 1980). A súa pintura caracterízase por unha tendencia abstracta vinculada a un certo construtivismo, unha sorte de paisaxe desolado no que os planos aluden a un rigor xeométrico, cheo dunha atmosfera irreal.

PERSOEIRO

Físico francés. Está considerado o precursor dos traballos de Gay-Lussac ao afirmar, un século antes ca el, a existencia dun estado de repouso absoluto localizado a unha temperatura equivalente a uns -240° da escala Celsius. Precursor, tamén, de Coulomb no estudo da resistencia ao frotamento entre dous corpos. Mellorou a exactitude dos aparellos existentes para medir presións e temperaturas. Converteuse en membro da Académie des Sciencies no ano 1699.

PERSOEIRO

Doutor en Dereito e en Teoloxía no Seminario Compostelán. Foi ordenado sacerdote en 1884. Desde o diario compostelán El Libredón combateu a democracia e o sistema parlamentario. Entre as súas obras podemos citar: Examen crítico de las nuevas escuelas de Derecho penal (1899), Naturaleza y origen histórico del Derecho de castigar (1902), que foi a súa tese de doutoramento, Las personas responsables de los delitos y faltas según la Legislación española (Santiago de Compostela, 1914) ou El impuesto municipal en los pueblos rurales (1919). En lingua galega presentou aos Xogos Florais de Betanzos o seu estudo Eisixenzas ferroviarias de Galicia y-a necesidade de resolver iste problema, que foi recollido nun volume titulado Xogos Frorais de Betanzos (1918).