"Ea" (Contén)

1. de homenaxear.

2. Que ou quen recibe unha homenaxe.

PERSOEIRO

Escultor. Recibiu o Prix de Rome (1764-1768). Foi un grande anatomista, feito que reflectiu entre outras obras en L’Écorché (1766) e Diane (1781) e nos retratos que fixo da burocracia intelectual. Foi autor, entre outros, dos bustos de Diderot (1771), Sophie Arnould (1775), Franklin (1778) e Voltaire (1788). En 1785 realizou unha estatua de George Washington para o Capitolio de Virginia.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Coñecido como Eduardo Galeano, foi redactor xefe do diario La Marcha (1960-1964), director de Época (1964), e en Bos Aires fundou e dirixiu a revista Crisis. Na súa obra pretendeu reflectir a intrahistoria dos pobos e das xentes de América Latina en base a pequenas historias. Escribiu Los días siguientes (1963), Guatemala, país ocupado (1967), Las venas abiertas de América Latina (1971), Días y noches de amor y de guerra (1978) e Patas arriba. La escuela del mundo al revés (1998). A súa triloxía Memoria del fuego, composta por Los nacimientos (1982), Las caras y las máscaras (1984) e El siglo del viento (1986), foi premiada polo Ministerio de Cultura de Uruguay e recibiu o American Book Award da Washington University.

ENTRADA LARGA

Reacción de síntese de haluros orgánicos por descarboxilación de sales de prata de ácidos carboxílicos, en presenza de halóxenos:

FORMULA

CIDADES

Cidade do estado de California, EE UU, situada á beira do Océano Pacífico (185.000 h [estim 1999]). Promovida a principios do s XX como centro estival, o posterior descubrimento de xacementos petrolíferos (1919) proporcionoulle o seu desenvolvemento industrial.

PERSOEIRO

Pintor. De formación autodidacta, inicialmente a súa obra orientouse na crítica do Franquismo, polo que foi detido en diversas ocasións. Posteriormente, a súa crítica dirixiuse ao terrorismo de ETA polo que recibiu ameazas e o ataque a algunha das súas obras. Cultivou un esquematismo xeométrico con temas propios do realismo social. Entre as súas obras destacan Los cubos de la memoria, no porto de Llanes, e El bosque pintado, no Oma-Kortezubi (Bizkaia). En 2001 recibiu a Medalla ao Mérito no Traballo.

1. Periódico de tendencia caciquil, seguidor de Riestra, editado en Redondela a partir de 1902. Cesou a súa edición en decembro de 1917. Subtitulouse “Semanario independiente” e estivo dirixido por Buenhijo Pérez Sobrino. No apartado literario incluíu poemas, diálogos onde se analizan temas municipais, e recensións da revista Vida Gallega. En 1918 puido comezar unha segunda etapa.

2. 1. Representación intelectual dunha cousa, entendida como o acto ou obxecto do pensamento. Segundo as diferentes concepcións gnoseolóxicas, as ideas son interpretadas como correspondentes á esencia mesma das cousas, como simples nomes que designan un número indefinido de cousas, ou como representacións totalmente sensibles. Mentres que para R. Descartes existían tres tipos de ideas: as adventicias, que proveñen do exterior; as innatas, coas que nacemos; e as facticias, que son ou ben unha suma das anteriores ou ben froito da imaxinación; I. Kant distinguiu entre a idea, en sentido tradicional, e a denominada idea transcendental da razón, ou modo de determinar nun contido obxectivo a esixencia da razón humana de sobrepasar a experiencia sensible, fenoménica e condicionada. Con elementos psicolóxicos, as ideas son estudiadas pola ideoxenia, a psicoloxía experimental e a psiquiatría. Desde esta perspectiva distínguese entre a idea delirante, crenza falsa de base patolóxica, e a idea fixa de natureza...

   2. Termo lóxico, interpretado a miúdo como unha realidade ontolóxica, que se corresponde á idea como concepto. Entre as diversas interpretacións filosóficas destacan a de Platón, que considerou as ideas realidades independentes supramundanas, e a de G. W. F. Hegel, que as entendeu como as unidades absolutas do concepto.

3. Coñecemento ou concepción fundamental de algo.

4. Propósito ou intención de facer algo.

5. Plan para a realización de algo.

6. Pensamento ou dito espontáneo.

7. Opinión ou crenza que se ten sobre algo ou alguén.

8. Habilidade ou disposición para facer algo.

9. ...

1. 1. Representación intelectual dunha cousa, entendida como o acto ou obxecto do pensamento. Segundo as diferentes concepcións gnoseolóxicas, as ideas son interpretadas como correspondentes á esencia mesma das cousas, como simples nomes que designan un número indefinido de cousas, ou como representacións totalmente sensibles. Mentres que para R. Descartes existían tres tipos de ideas: as adventicias, que proveñen do exterior; as innatas, coas que nacemos; e as facticias, que son ou ben unha suma das anteriores ou ben froito da imaxinación; I. Kant distinguiu entre a idea, en sentido tradicional, e a denominada idea transcendental da razón, ou modo de determinar nun contido obxectivo a esixencia da razón humana de sobrepasar a experiencia sensible, fenoménica e condicionada. Con elementos psicolóxicos, as ideas son estudiadas pola ideoxenia, a psicoloxía experimental e a psiquiatría. Desde esta perspectiva distínguese entre a idea delirante, crenza falsa de base patolóxica, e a idea fixa de natureza...

   2. Termo lóxico, interpretado a miúdo como unha realidade ontolóxica, que se corresponde á idea como concepto. Entre as diversas interpretacións filosóficas destacan a de Platón, que considerou as ideas realidades independentes supramundanas, e a de G. W. F. Hegel, que as entendeu como as unidades absolutas do concepto.

2. Coñecemento ou concepción fundamental de algo.

3. Propósito ou intención de facer algo.

4. Plan para a realización de algo.

5. Pensamento ou dito espontáneo.

6. Opinión ou crenza que se ten sobre algo ou alguén.

7. Habilidade ou disposición para facer algo.

8. Parte fundamental dunha doutrina.

9. ...

1. Relativo ou pertencente á idea.

2. Que só existe no pensamento.

3. 1. Que responde a un arquetipo ou a un concepto perfecto.

   2. Que reúne as mellores calidades posibles ou que é o mellor na súa liña.

4. 1. Modelo ou representación perfecta de algo que se pode tomar como patrón.

   2. Aquilo ao que se aspira por consideralo o mellor.

5. Conxunto de ideas, valores ou crenzas que ten unha persoa ou grupo.

6. 1. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en La Habana a partir de xullo de 1926. Cesou a súa primeira etapa en agosto de 1928. Subtitulouse “Paladín de la cultura y defensor de la colonia gallega de Cuba”. Dirixida por Xosé Mª Sánchez Brea, incluía información sobre as actividades da colonia galega na illa. Na súa segunda época, desde agosto de 1928 ata maio de 1930, converteuse en revista mensual e inseriu crítica musical e teatral, novas sociais e literatura.