"fico" (En toda a entrada)

Acción ou efecto de axustar ou de axustarse.

Operación estatística que consiste en atopar a lei que resume, do mellor modo posible, a variación dunha variable aleatoria Y en función doutra variable X, da que depende. Faise o axuste a partir de parellas de valores (x, y) obtidos dunha mostra. Deixando de lado o axuste puramente gráfico, habitualmente tómase unha función f(x) e suponse que y = f(x) + ε, onde ε é un residuo aleatorio ou ruído; os parámetros que definen a función son determinados polo método dos mínimos cadrados.

Tipo de reacción pola que un suxeito fai desaparecer o estímulo que motivou a situación de desequilibrio entre el e o ambiente. Nun sentido amplo emprégase como sinónimo de adaptación.

1. Efecto que resulta da operación de axustar dúas pezas entre elas e que depende da súa diferenza de dimensións. Nas pezas montadas (unha delas, o macho, introducida parcialmente ou totalmente na outra, a femia), o axuste é con xogo cando esta diferencia é positiva, isto é, cando a femia é maior ca o macho, e con estreitura no caso contrario. O axuste, segundo sexa con estreitura ou con xogo, será, respectivamente, axuste fixo ou axuste móbil. Segundo a tolerancia admitida e a finalidade do axuste fixo, este será axuste suave, cando as pezas poden montarse simplemente coa man e a montaxe pode desfacerse con facilidade; axuste forte, cando hai que recorrer a ferramentas para realizar estas operacións; axuste forzado ou a presión, cando hai que utilizar unha prensa; axuste a compresión, cando a unión entre as pezas macho e femia ha de ser tan forte que cómpre facela quentando esta para dilatala, ou ben...

2. sistema de axuste por árbore normal

   Conxunto sistemático de axustes no que os diferentes xogos ou estreituras se obteñen referindo as diversas colocacións a unha árbore determinada.

3. sistema de axuste por colocación normal

   Conxunto sistemático de axustes no que os diferentes xogos ou estreituras se obteñen referindo as diversas árbores a unha colocación determinada.

Conxunto de operacións que realiza o axustador. As operacións de axuste poden ser clasificadas en operacións de trazado, de desbaste e de modelado, de acabado e mais de medida e verificación. As operacións de trazado teñen por obxecto debuxar sobre o material de partida ou na peza de fundición a forma que se quere obter, sinalando as superficies límite e marcando os eixes ou os centros xeométricos, ou ambos os dous. Nestas operacións, o axustador utiliza fundamentalmente instrumentos que lle proporcionan superficies de referencia: platina, tenaces e nivel; instrumentos que lle permiten trazar liñas: lapis, gramil, compás de puntas, regra e modelo; instrumentos para obter ángulos determinados: escuadro, falso escuadro, goniómetro, divisor; xunto con instrumentos que lle permiten marcar de forma indeleble puntos das liñas ou centros. Ademais, emprega instrumentos de medida. As operacións de desbaste e de modelado dan a forma fundamental á peza. As operacións de acabado...

Proceso que se efectúa por medio da calibración dos diferentes sistemas de representación de cores, que inclúen diversas aplicacións gravadas nun mesmo equipo ou rede. Ten como obxectivo a unificación de parámetros para conseguir que, seleccionando unha mesma cor en todas as aplicacións, os documentos impresos ou virtuais que se obteñen ao traballar con cada unha delas sexan idénticos.

Política económica de reformas dos desequilibrios dunha economía, dun sector ou dunha variable macroeconómica, producidos polo crecemento, os cambios na demanda e as irregularidades concorrentes. Os organismos internacionais (FMI, OCDE, BIRD, BERD) son os seus promotores e cooperadores.

...

Nome aplicado aos cetáceos da suborde dos misticetos, especialmente os pertencentes á familia dos balénidos, dos neobalénidos e dos estríctidos; os da familia dos balenoptéridos denomínanse comunmente rorcuais ( rorcual). As baleas son mamíferos exclusivamente mariños que poden acadar ata os 30 m de lonxitude e un peso de 150.000 kg. As baleas típicas carecen de dentes, no seu lugar teñen unhas formacións córneas denominadas barbas, estas son unhas composicións de queratina que presentan unha forma triangular e colgan da mandíbula superior aloxándose na inferior. As barbas actúan como filtro para reter o plancto do que se alimentan, especialmente crustáceos eufasiáceos coñecidos co nome de krill. Nadan coa boca aberta e, cando a pechan expulsan a auga coa axuda da lingua, de xeito que o alimento queda retido. Como todos os cetáceos e a diferenza dos peixes, as baleas teñen a cola disposta no plano horizontal, con dous espiráculos ou orificios nasais, situados...

Cada unha das láminas que presenta este mamífero na mandíbula superior que pola súa dureza ten diferentes aplicacións.

Lámina de calquera material semellante ao que se extrae da mandíbula superior do cetáceo do mesmo nome.

En Galicia existiron ata a década de 1980 tres factorías baleeiras, situadas en Cangas do Morrazo, Caneliñas de Cee e O Portiño de Morás en Xove, que se encargaban da súa pesca e da preparación dos produtos para a súa distribución no mercado. A carne, rica en proteínas, destinábase ao consumo humano e a graxa para a obtención de aceites.

rorcual azul.

rorcual común.

Denominación que reciben certos cetáceos de gran tamaño e de cor branca como a beluga ou, como no caso da coñecida Moby Dick, cachalotes albinos.

xibarte.

Nome que reciben as baleas da familia dos balénidos que se caracterizan por ter a mandíbula inferior arqueada e non presentar aleta dorsal.

Balea ártica de ata 20 m de lonxitude, con 250-350 barbas de ata 4 m de longo, manchas brancas debaixo da cabeza, que carece de calosidades, e beizo inferior branco. É unha especie case que extinguida; a poboación do Océano Atlántico desapareceu no século XIX e sobrevive, en pequeno número, preto de Alasca e das illas Baffin.

...

Deixar sen nada dentro algún receptáculo sacando o que contén. SIN: baldeirar, desocupar, librar.

Deixar baleiro un lugar facendo saír o que hai dentro ou abandonándoo. SIN: baldeirar, desaloxar, desocupar, evacuar.

Sacar algunha cousa dun receptáculo. SIN: desocupar, librar.

erter o contido dun recipiente.

Formar un obxecto deitando metal fundido ou calquera outra materia branda dentro dun molde baleiro.

Practicar un baleiro nun sólido.

Sacar datos dun escrito.

Quedar algunha cousa sen contido. SIN: baldeirarse.

Saír o contido dun recipiente na súa totalidade. SIN: baldeirarse.

Facerse unha cavidade no interior dalgunha cousa. SIN: baldeirarse.

...

Deixar sen nada dentro algún receptáculo sacando o que contén.

Deixar baleiro un lugar facendo saír o que hai dentro ou abandonándoo.

Sacar algunha cousa dun receptáculo.

Verter o contido dun recipiente.

Formar un obxecto deitando metal fundido ou calquera outra materia branda dentro dun molde baleiro.

Practicar un baleiro nun sólido.

Sacar datos dun escrito.

Quedar algunha cousa sen contido.

Saír o contido dun recipiente na súa totalidade.

Facerse unha cavidade no interior dalgunha cousa.

...

Composición vogal semellante ao madrigal con ritmo de danza e a voces diversas (ss XV e XVI).

Serie de danzas, con texto ou sen el, precedidas dunha peza inicial.

Composición instrumental de carácter coreográfico que, ás veces, forma parte constituínte dunha suite (Frescobaldi, Schein).

Plataforma feita de táboas e pólas atadas con cordas que se utiliza para transportar mercancías ou persoas, xeralmente nos ríos e lagos.

Árbore duns 20 m de altura, de follas palmeadas e flores brancas e pilosas, que vive nas selvas chuviosas de América, dende o sur de México ata o norte de Perú. Aínda que existen plantacións (Costa Rica), a maior parte da madeira procede de árbores salvaxes.

Madeira da árbore do mesmo nome, branca, moi lixeira (peso específico 0,21-0,25) a causa do aire que enche os seus abundantes poros, e notablemente resistente. Pola súa flotabilidade foi empregada dende a Antigüidade na construción de embarcacións, boias, salvavidas, etc. Tamén se utiliza en maquetería e aeromodelismo.

Acción e efecto de bañar ou bañarse. SIN: bañadura.

Líquido disposto para bañarse ou no que alguén se dá un baño.

Recipiente para bañarse. SIN: bañeira.

Cuarto amañado especialmente para bañarse ou asearse. OBS: Tamén se chama cuarto de baño e xeralmente consta de bañeira, lavabo, retrete e demais servicios hixiénicos. SIN: aseo.

Instalación destinada ao baño, especialmente de tipo medicinal. SIN: balneario.

  Revestimento superficial dun obxecto que consiste nunha película de metal, verniz, esmalte ou outra substancia para embelecelo ou protexelo.

Artesa onde se salga a carne de porco para a súa conservación. Normalmente está formado por un tronco de árbore, especialmente de castiñeiro, cunha tapadeira en forma de taboleiro e un burato na parte inferior do mesmo tronco para que vaia saíndo a salmoira.

1. Recipiente onde se lle bota a comida aos animais, especialmente aos porcos. SIN: bacía, maseira.

2. Caixa de madeira onde se vai picando a comida dos animais, especialmente o toxo.

...

Alga da orde das banxiais.

Orde de algas da subclase das banxiofícidas de talo xeralmente heterotrófico e con reprodución sexual.

Fita ou correa coa que se ata o liño ou estopa á roca para logo fiar.

ext Cordel ou fita delgada que serve para atar ou suxeitar algunha cousa.

Trampa feita con fíos ou lazos para cazar animais no monte.

Estado do que é bárbaro, que presenta inferioridade ou falta de civilización. O concepto de barbarie (ou o seu afín pobo bárbaro) foi introducido por Llewis H. Morgan no seu estudio Ancient Society (A sociedade antiga, 1877). Segundo el, o estado de barbarie era unha fase intermedia entre o estado salvaxe e o estado civilizado; na barbarie o home domina xa unhas técnicas elementais: fai lume, domestica animais, constrúe edificios rudimentarios, etc. Este esquema, desenvolvido por Engels, sobre todo en Ursprung der Familie, des Privateigentums und des Staates (A orixe da familia, da propiedade privada e do estado, 1884), foi seguido no s XX por científicos como Gordon Childe no seu ensaio Social Evolution (A evolución social, 1951). A connotación pexorativa deste termo explica que a Antropoloxía e a Socioloxía estiveran relegadas.

Brutalidade ou crueldade extrema. SIN: bestialidade, salvaxismo.

Carencia de cultura, modais, instrución, etc. SIN: incultura, rusticidade.