común

1. adx Antónimos: individual, particular, singular, particular.

   1. Que o comparten ou é propio de dúas ou máis persoas ou cousas á vez.

      Ex: O carácter común dese tipo de individuos ocasiona conflitos.

      Sinónimos: xeral. Antónimos: individual, particular, singular, particular.

   2. Que pertence ou fai referencia á maioría ou a todos.

      Ex: Na empresa hai unha sala de xuntas común para todas as reunións. A pensión ten un baño común para todos os hóspedes.

      Sinónimos: xeral. Antónimos: individual, particular, singular, particular.
2. adx Antónimos: infrecuente.

   1. Que sucede de forma habitual ou aparece abundantemente.

      Ex: É unha planta moi común nestes lugares. Coa chegada da primavera é moi común este tipo de casos alérxicos.

      Sinónimos: corrente, frecuente, habitual, corrente. Antónimos: infrecuente.

   2. Que está difundido entre a gran maioría da xente.

      Ex: Son crenzas comúns que moitas veces teñen o seu fundamento.

      Sinónimos: corrente, frecuente, habitual, corrente. Antónimos: infrecuente.
3. adx

   Que non sobrepasa o nivel ordinario e non ten nada de especial.

   Ex: É un viño común. Vive con xente común coma calquera de nós.

   Sinónimos: corrente, vulgar, corrente. Antónimos: especial, particular, peculiar, particular.
4. s m

   Conxunto de persoas que forman unha institución pluripersoal. Na tradición oral recóllense ditos como: “O que é do común, é de todos e non é de ningún. O que serve ao común non serve a ningún. Quen fai ben ao común, non fai ben a ningún”.

   Ex: Non fagas caso do común e ten en conta o que che di un bo amigo.

   Sinónimos: comunidade.
5. s m

   Conxunto de terreos, especialmente de monte, que pertencen a un concello ou parroquia.

   Ex: Foi apañar batume ó común.

Frases feitas

• De común acordo. Acordado conxuntamente.

• En común. Conxuntamente, compartindo algo.

• Polo común. De xeito habitual.