"Zas" (Contén)

Termo da xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘espello’.

Organismo unitario composto por todas as forzas políticas e sindicais antifascistas, agás o PCE, constituído en xullo de 1944 coa finalidade de alentar en todo o Estado español o derrocamento do réxime de Franco. En Galicia, a CNT vai xogar un papel sobranceiro tanto no seu artellamento, como na tentativa de integrar sectores próximos ao Partido Galeguista. A Alianza comezou a tomar forma no Pleno da Confederación Regional Galaica da CNT, celebrado nos arrabaldes da Coruña a comezos de 1945 con asistencia de numerosos delegados, non só sindicais senón tamén dalgunhas partidas guerrilleiras que actuaban no L de Galicia. Unha vez coñecido o informe do comisionado do Consello nacional da ANFD, Manuel Fernández, o pleno decidiu apoiar a creación inmediata dos grupos locais da Alianza, contando co resto das correntes antifranquistas. En cumprimento do acordo, os cenetistas galegos Manuel Fernández e Xan García Durán, representantes do Consello da ANFD, contactaron en abril de 1945 con Ramón...

No Nadal de 1933 a CNT viña de colleitar un rotundo fracaso na súa última tentativa insurreccional e o PSOE, á súa vez, de perder as eleccións. En Europa, o fascismo deixara reducidas a cinsas potentes organizacións socialistas austríacas e alemanas. A maiores, a crise económica, o endurecemento patronal e o xiro á dereita dos partidos republicanos, ameazaban as conquistas obreiras do primeiro bienio republicano. Nese contexto, primeiro en Catalunya e logo na Comunitat Valenciana, vanse producir senllas tentativas de unidade entre as diversas correntes proletarias, que tomarán a denominación de “Alianzas Obreiras”. Estas, sen embargo, non estarán apoiadas nin pola CNT, nin polo PCE. Como é sabido, a conxunción de todas as forzas obreiras cun obxectivo revolucionario, tan só vai ser posible en Asturias, nos días da frustrada Revolución de outubro de 1934. En Galicia, a actitude dos libertarios vai ser, pola contra, máis aberta. Na alborada de decembro de 1935, a CRG tomou posición definitiva...

Pezas de cantería que dan lugar a un recinto cilíndrico e a unha cuberta que pecha a cámara de pedra, plana ou con forma de media laranxa. Empréganse sobre todo nos fornos de pan.

Aza.

Antibiótico antifúnxico producido pola bacteria Streptomyces fragilis ou por síntese artificial. Utilízase tamén como axente antineoplástico.

Antigo concello anexionado ao de Vigo por resolución das Cortes españolas de data 30.4.1904, executada o 5.10.1904. Durante o Antigo Réxime Bouzas era unha xurisdición da provincia de Tui que abranguía as parroquias de Beade, Bembibre, Bouzas, Coia e Coruxo, baixo o señorío do bispo e cabido tudense. Ao establecerse o municipalismo consonte ás disposicións emanadas da Constitución de Cádiz, a antiga xurisdición converteuse en axuntamento en 1812, adscrito á provincia de Galicia e ao distrito do Val do Fragoso. En 1814, derrogada a Constitución, volveuse á administración señorial, disolvéndose o concello. Durante o trienio liberal (1821-1823), restableceuse o concello, integrado no partido e provincia de Vigo a partir de 1822. Suprimidos de novo o municipalismo e mais a Constitución en 1823, hai que agardar ata 1835 para que se constitúa de novo o concello, adscrito esta vez ao partido de Vigo e á provincia de Pontevedra. Neste derradeiro período (1835-1904) as parroquias que integraban...

María Xosé Rodríguez Bouzas.

Porto de Vigo.

Liñaxe de orixe castelá que se espallou por toda a Península. Gonzalo Fernández Altamirano, logo de estar no sitio de Córdoba, engadiu ás súas armas, coa autorización do Rei Fernado III o Santo, un bordo de goles con catro cabezas de mouro; a partir daquela, os seus descendentes de Andalucía tomarían Cabezas por apelido. Estendeuse a León, Zamora, Asturias, Aragón e Galicia, e unha rama pasou, mesmo, a Portugal. As súas armas levan, en campo de azul, trece besantes de prata, postos de tres en tres e un de non; bordo de goles con catro cabezas de mouro, ao natural, con turbantes brancos.

Levantamento militar de signo liberal promovido o 1 de xaneiro de 1820 na vila de Las Cabezas de San Juan (Andalucía) polo comandante Rafael del Riego, ao mando dunha brigada que debía embarcar en Cádiz para sufocar o movemento independentista americano. Como consecuencia do alzamento, que supuxo a restauración da Constitución de 1812, principiou o chamado Trienio Liberal.