cima
(< lat cyma < gr κῦμα ‘onda, brote’)
-
s
f
-
Parte máis elevada dunha cousa.
Ex: A cegoña construíu o niño na cima dunha torre.
Sinónimos: bico, cimeira, cume, cumio, cúspide. -
Punto máis elevado dunha montaña ou dun outeiro.
Ex: Descansamos ó chegar á cima do outeiro.
Sinónimos: bicarelo, bico, petouto, pico, picota, picoto, picouto. -
Parte ou grao de maior elevación dalgunha cousa. Ex: O xerente é a cima da xerarquía da empresa.
Ex: O xerente é a cima da xerarquía da empresa.
-
Situación de maior importancia ou grandeza dalgunha cousa que se indica. Ex: O tenor acadou neste teatro a cima da súa carreira.
Ex: O tenor acadou neste teatro a cima da súa carreira.
-
- [ARQUIT]
-
[BOT]
-
s
f
Inflorescencia definida na que o eixe principal ten crecemento limitado e remata nunha flor, igual cós eixes secundarios sucesivos.
-
cima bípara
dicasio.
-
cima escorpioide
Monocasio no que a ramificación ten lugar sempre polo mesmo lado do eixe.
-
cima helicoide
Monocasio no que as pólas sucesivas arrancan alternativamente dun lado e do outro.
-
cima multípara
pleocasio.
-
cima unípara
monocasio.
-
s
f
-
s
m
[HERÁLD]
Parte superior do pavillón real, dun monte ou da punta dun roquete.
Frases feitas
-
Cima de loc prep Enriba de. Ex: Collín a roupa que había cima da túa cama.
-
Cima do leite. Tona que se forma na superficie do leite.