"Nava" (Contén)

GALICIA

Parroquia do concello de Sober. baixo a advocación de San pedro.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1349-1387), fillo e sucesor de Xoana II de Navarra e de Filipe III, conde de Évreux. Casou en 1353 con Xoana, filla de Xoán II de Francia, trono ao que sostiña aspiracións. Xoán II, temeroso dos seus contactos cos ingleses, cedeulle polo Tratado de Nantes (1354) dominios en Normandía, pero finalmente apresouno en Rouen en 1356. Fuxiu da prisión e venceu a revolta da Jacquerie, de acordo co delfín, ao mesmo tempo que actuaba contra el na revolta de París de Étienne Marcel (1358). Na derrota de Cocherel (1364) perdeu unha gran parte dos seus dominios franceses. Aliado de Pedro I de Castela, declarou a guerra a Pedro IV de Aragón en 1362, que concertou os acordos de Uncastillo (1363) e Sos (1364). A repartición de Navarra, proxectada por Pedro III e Carlos V de Francia, obrigouno a pactar co rei de Castela en Libourne, en 1366, e cedeulle unha parte de La Rioja, Araba e Gipuzkoa. Axudou a Pedro I de Castela na súa loita contra Enrique de Trastámara e restituíronlle os territorios...

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1387-1425), fillo e sucesor de Carlos II. O seu casamento en 1375 coa infanta Leonor, filla de Enrique II de Castela, puxo fin ao longo período de hostilidade entre estes reinos. Asinou diversos tratados de paz con Castela e Aragón. Concluíu un acordo con Ricardo III de Inglaterra en 1393 polo que recuperaba Cherburgo. Polo Tratado de París de 1404, que asinou con Carlos VI de Francia, renunciou aos condados de Champagne, Brie e Évreux, e á cidade de Cherburgo, e recibiu o ducado-paria de Nemours. Comprometeuse con Fernando I de Aragón a impedir que Antón de Luna, partidario de Xaime o Desgraciado, conde de Urgell, recibise axuda desde Navarra e Francia. Recoñeceu en 1390 o papa de Aviñón, pero, unha vez que foi proclamado Martiño V, someteuse á obediencia de Bieito XIII. En 1423 instituíu o título de príncipe de Viana, privativo dos herdeiros do Reino de Navarra, a favor de Carlos, primoxénito da súa filla Branca e de Xoán, infante de Aragón. Reformou a facenda...

1. Período de tres días que precede á Coresma.

2. Festa popular, celebrada neste período, que se caracteriza polas máscaras, bailes, comidas tradicionais, etc. Ten a súa orixe nas antigas bacanais (en honor do deus Baco), nas saturnais (en honor de Saturno) e nas lupercais (en honor do deus Pan), así como noutras festas orxiásticas e misteriosas que se celebraban en Grecia e Roma. O cristianismo non conseguiu destruír estas tradicións totalmente, malia as persecucións das antigas relixións por parte da Igrexa. A partir do s VI o carnaval acadou un grande esplendor en Italia, particularmente en Venecia. Na Idade Media, o carnaval foi menos licencioso ca na Antigüidade, pero máis groseiro e desprovisto de misterio. Tanto en Italia como en Francia e España, adoitábase rematar o carnaval co popular enterro do carnaval, que consistía en queimar un boneco de palla despois de pasealo polas rúas e prazas das poboacións, en medio dun gran bulicio.

3. [Ho

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de C. del Campo e N. Boulanger, foi catedrático do conservatorio de Sevilla que dirixiu dende 1964 a 1978. Da súa produción destacan numerosas obras para piano, órgano, cantatas e ciclos de cancións.

PERSOEIRO

Actriz e cantante. Coñecida como Estrellita Castro, despois de triunfar no Ateneo Mercantil de Sevilla, percorreu toda Andalucía e Extremadura cun grupo de artistas flamencos e realizou unha xira por España e por América que a levaría a La Habana, lugar no que se exiliou trala Guerra Civil. No seu exilio viaxou a Berlín e rodou nos estudios da UFA, da man de Benito Perojo, algunha das súas películas máis destacadas, como El Barbero de Sevilla, Suspiros de España e Mariquilla Terremoto, as tres producións de 1938. Posteriormente viaxou a Roma e representou un papel en Los hijos de la noche (1939). Intérprete de cancións moi coñecidas como Rocío, María de la O, Mi jaca, Mi tarara, Suspiros de España e Ojos Verdes, participou tamén, entre outros, nos filmes Mi patio andaluz (1933), Rosario la cortijera (1935), Torbellino (1941), Los misterios de Tánger (1942), La niña del patio (1967), La...

PERSOEIRO

Raíña de Navarra e condesa de Foix (1483-1513), filla de Gastón V de Foix e de Magdalena de Francia. Herdou Navarra e Foix trala morte do seu irmán Francisco I Febo en 1483. Casou con Xoán II de Albret (1484) e durante o seu reinado aumentaron as loitas entre beaumonteses e agramonteses. Isto facilitou a ocupación de Navarra por Fernando o Católico en 1512, que foi proclamado rei en 1513. Como consecuencia, Catarina converteuse en raíña da Navarra ultrapirenaica, cargo que ocuparía ata a súa morte.

PERSOEIRO

Fotógrafo ecuatoriano. Alternou a súa actividade como profesor de debuxo coa pintura e a fotografía. A partir dos anos cincuenta do s XX participou en diversas exposicións pitóricas. Entre as súas principais mostras fotográficas destacan: Arte y paisaje del Ecuador, celebrada en Quito e Nova York en 1963, Solidaridad con Nicaragua, realizada no Museo de Arte Latinoamericano de Managua en 1985, e a súa participación na V Fotobienal de Vigo en 1992. Recibiu en 1983 o premio Casa de las Américas en La Habana e a Medalla de Ouro ao mérito artístico outorgado en 1984 polo municipio de Otavalo (Ecuador).

CAPITAIS

Capital do estado de Morelos, México (316.782 h [estim 1995]). É o centro dunha importante rexión agrícola. Os principais cultivos son o azucre, os plátanos, o arroz, o millo e o algodón. Tamén destaca a súa industria, sobre todo a de tabaco, cemento, papel e fariña. É un dos principais centros turísticos do país. Foi a capital dos tlahuiques, tributarios dos aztecas. Hernán Cortés conquistouna en 1521, e iniciouse a transformación urbana a partir de 1530. Do seu patrimonio cultural cómpre salientar o xacemento arqueolóxico de Ticomán (600-150 a C), o palacio de Hernán Cortés (s XVI), a catedral (1529) e a capela Abierta de Félix Candela.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1270-1274) e conde de Champagne, fillo de Teobaldo I. Rexente do seu irmán Teobaldo II, sucedeuno como rei. O seu goberno supuxo un intento de conservar a paz. Negouse a participar na insurreción nobiliaria que dirixiu Filipe, infante de Castela, contra Afonso X o Sabio (1269-1270). Deixou como herdeira a súa filla Xoana I de Navarra.

PERSOEIRO

Rei de Navarra e conde de Foix (1518-1555), de Bigorre e de Armagnac, vizconde de Béarn, fillo de Catarina I de Navarra e de Xoán II de Albret. En 1521 tentou restablecer a unidade do seu reino, que rompera Fernando o Católico en 1512. Ocupou as cidades de Saint Jean-Pied-de-Port, Pamplona e Estella, pero a derrota fronte aos exércitos de Carlos I en Quirós fixérono abandonar as súas conquistas. Acompañou a Francisco I de Francia nas súas expedicións italianas e foi apresado na Batalla de Pavia. Casado con Margarida de Valois, sucedeuno a súa filla Xoana III de Navarra.

PENÍNSULAS

Escandinavia.