"Urbán" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 46.

  • PERSOEIRO

    Novelista. Profesor nas universidades de Montpellier, Aix e París (1949-1955) e catedrático na Universidade de Lisboa, a súa abundante obra denuncia a degradación e a explotación do home, cunha clara conciencia política. O libro de contos As pombas são vermelhas (1977) recolle a súa experiencia durante os anos da revolución. Da súa obra tamén destacan o libro de viaxes Santiago de Compostela (1949), o ensaio A saudade na poesia portuguesa (1968) e a novela A impossível evasão (1972). Pertence á Academia de Ciências de Lisboa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao espazo situado nas proximidades dunha cidade caracterizado pola mestura de elementos da paisaxe rural como o parcelamento agrario, as hortas e o hábitat rural tradicional, con outros derivados da urbanización como novas vivendas para activos non agrarios, áreas industriais, infraestruturas e equipamentos que consumen moito espazo. Foi un proceso no que á desconcentración residencial das cidades nas áreas rurais próximas se engadiu a instalación nas mesmas de toda unha serie de infraestruturas consumidoras de grandes cantidades de espazo como aeroportos, estacións para o abastecemento e a depuración de auga, depósitos de residuos sólidos urbanos, plantas de tratamento de residuos perigosos, creación de polígonos empresariais e industriais e grandes centros comerciais e de ocio. Deste xeito nestes espazos a nota máis característica é a xustaposición de caracteres urbanos e rurais dun xeito máis ou menos anárquico. Este espazo asóciase deste modo a unha gran variedade de usos do...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao espazo situado fóra da cidade pero que está en relación con ela.

    2. Espazo que ten como característica fundamental a de ser un distrito periférico que se atopa dentro do espazo de alcance de movementos pendulares dunha área urbana e que adoita ser unha xurisdición política independente, sobre todo nos países anglosaxóns. Desde un punto de vista espacial, adoitan ser espazos de transición entre as cidades e as áreas rurais, onde entran en competencia as funcións urbanas coas rurais; e presentan baixos niveis de densidade demográfica e un alto volume de movementos pendulares que se dirixen ás áreas propiamente urbanas debido á vinculación funcional das poboacións residentes. A variabilidade de paisaxes existentes reflicten as diferentes etapas do desenvolvemento suburbano. En moitos países industrializados, en especial nos anglosaxóns, a construción de urbanizacións residenciais suburbanas de elite comezou a producirse a inicios do s XIX. Cara a finais do s XIX e comezos do s XX foi un fenómeno bastante estendido, xa que se desprazaron familias de clase media...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rexemento voluntario de infantaría de liña creado en Bos Aires o 17 de setembro de 1806 por Pedro Antonio Cerviño Núñez, director da Escuela Náutica, para defender a cidade dun ataque británico similar ao acontecido meses antes. Constaba de 600 homes distribuídos en 8 compañías de fusileiros de liña e unha de granadeiros lixeiros, 10 tambores, 1 pito ou pífano militar e, completando a fanfarra musical, as gaitas tomadas como trofeo de guerra ao 71º rexemento de Highlanders de Escocia. Tivo dúas bandeiras de seda branca: unha coronela coas Armas Reais nun lado e a cruz encarnada do Apóstolo Santiago, o seu patrón, no outro; e unha batallona co escudo do Reino de Galicia por un lado e o escudo de Bos Aires polo outro. Foi destinado á Banda Oriental de Uruguay, unha vez ocupada esta a comezos de 1807, pero non entrou en combate pola inmediata caída de Montevideo. O 2 de xullo de 1807 enfrontouse nos Corrales de Miserere ás tropas do xeneral J. Whitelocke e, despois da xornada do 5...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Toucado masculino, propio da zona musulmá de África, dalgúns países do Próximo Oriente e de India, que consiste nun casquete que leva enrolado todo ao redor, facendo unhas cantas voltas, unha longa faixa de tea ou seda.

    2. Toucado feminino de tecido flexible -seda, veludo ou fibra-, cosido de maneira que se axuste á cabeza imitando o turbante oriental.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antropónimo masculino que procede do latín urbanus ‘cidadán, pertencente á cidade’, e posteriormente ‘educado, pulido’, en oposición a rusticus ‘campesiño, labrego’; de urbs ‘cidade, urbe’, voz de orixe prelatina. Tamén é posible que a relación co adxectivo ‘cidadán’ sexa por etimoloxía popular e que urbanus sexa unha transformación do xentilicio Urbanius, testemuñado en época clásica a carón de Urbinius e de orixe non romana.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Iniciativa comunitaria financiada polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional e o Fondo de Cohesión, co fin de fomentar a creación e a aplicación de modelos de desenvolvemento que contribúan á rexeneración económica e social de zonas urbanas en crise. A URBAN I (1994-1999) estaba dirixida aos barrios urbanos con grandes dificultades de illamento, precariedade e exclusión dos habitantes coa axuda de intervencións encamiñadas a mellorar o medio social e físico no seu conxunto. O éxito desta primeira iniciativa levou á súa renovación para o período 2000-2006 (URBAN II). A nova iniciativa tiña dous obxectivos fundamentais; estimular a elaboración e aplicación de estratexias innovadoras para a rexeneración económica e social das cidades, pequenas e medianas poboacións e barrios das grandes cidades en declive; e aumentar e intercambiar os coñecementos e as experiencias en relación coa rexeneración e o desenvolvemento urbano na UE.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (? s III) Papa (220-230), sucesor de Calisto I. Segundo o Liber Pontificalis, instituíu 25 títulos presbiterais. Iconograficamente representouse vestido de pontifical e leva un acio ou unha copa na man (atributo persoal). A súa festividade celébrase o 25 de maio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Châtillon-sur-Marne 1040? - Roma 29.7.1099) Papa (1088-1099). De nome Odón, foi prior de Cluny, bispo de Ostia e legado pontificio en Alemaña. Interveu na Querela das Investiduras e durante o Concilio de Clermont-Ferrand (1095), promoveu a Primeira Cruzada. Condenou a investidura laica, o nicolaísmo e a simonía. Excomungou a Enrique I de Francia e loitou contra o Emperador Enrique IV. A súa festividade celébrase o 29 de xullo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Papa (1185-1187). De nome Uberto Crivelli, foi cardeal (1182) e bispo de Milán (1185). Por cuestións familiares emprendeu unha loita contra Federico I Barbarrubia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Papa (1261-1264). De nome Jacques Pantaleón, foi arquidiácono de Liexa (1240), bispo de Verdún (1253) e patriarca latino de Xerusalén (1255).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Papa (1362-1370) De nome Guillerme de Grimoard, foi monxe beneditino e abade de Saint Victor en Marsella.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Papa (1378-1389). De nome Bartolomeo Prignano, foi bispo de Acerenza (1363) e de Bari (1377). A súa elección rompeu a serie de papas franceses, algo que motivou a elección de Clemente VII (1378) e o inicio do Cisma de Occidente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Papa (1590). De nome Giambattista Castagna, foi arcebispo de Rossano (1553), gobernador de Perusa (1559), nuncio en Madrid (1564) e Venecia (1573) e cardeal (1583). Tivo un peso importante durante o pontificado de Sisto V pero, aínda que a súa elección suscitou moitas esperanzas, morreu aos poucos días.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Papa (1623-1644). De nome Maffeo Vincenzo Barberini, durante a Guerra dos Trinta Anos, intercedeu ante Filipe IV (1640) demandando clemencia para os revolucionarios franceses. Fundou o colexio Propaganda Fide en Roma (1627), e reduciu notablemente o calendario festivo (1642).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Redactor dos diarios Solvák (1928) e Gardista (1940), destacou pola triloxía novelística Zivý bič (O látego vivinte, 1927), Hmly na úsvite (Brétemas á alba, 1930) e Vosídlach (Na emboscada, 1940). É autor das memorias Zelená krv (Sangue verde, 1970).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor e xornalista. Cofundador da revista Cosmópolis (1894), voceiro do movemento modernista en Venezuela, cultivou sobre todo o conto e a novela de ambiente crioulo. Destacan En este país (1916), La casa de las cuatro pencas (1037) e a póstuma El criollismo en Venezuela (1945).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e avogado. En 1810 uniuse aos independentistas e combateu con Francisco Miranda e Simón Bolívar. Deputado, ministro e membro do Consejo de Estado da Gran Colombia, axudou á segregación de Venezuela, da que foi vicepresidente e presidente (en 1832 e 1848).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade da persoa que posúe boas maneiras, que convive en grupo respectando a personalidade dos outros e que observa as normas de convivencia e de trato social. Máis alá dos aspectos sociais e morais, a urbanidade cultiva a estética das boas formas prestándolle especial atención ás normas de hixiene relativas á comida, ao vestiario e á vivenda. Durante os ss XVII-XIX constituíu unha materia especial nos sistemas educativos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Ciencia e técnica da ordenación das cidades e o territorio. Polo seu carácter multidisciplinar, debe ser contemplado desde a achega de diferentes ramas do coñecemento: arquitectura, xeografía, administración pública, historia, ecoloxía, enxeñaría e outras. Diferéncianse tres modelos de interpretación do modo de concibir a construción das cidades. Nun primeiro lugar está o urbanismo como creación artística, a idea da cidade como obra de arte que se repite no mundo clásico, no Renacemento e no Barroco, e que forma parte tamén de concepcións morfoloxistas modernas que atribúen unha maior importancia ás formas antes que á función ou a compoñente social. En segundo lugar está a idea de cidade en construción, que ten que ver coa racionalidade científico-técnica. Neste caso, a cidade contémplase como un problema que debe resolverse xuntando para a súa solución diferentes perspectivas. Nun principio esta racionalidade sería meramente xeométrica, cos proxectos de Tales de Mileto, as bastidas da...

    2. Rama do dereito administrativo que establece o réxime xurídico, o uso e o aproveitamento urbanístico do solo articulando un conxunto de instrumentos e técnicas de ordenación.

    VER O DETALLE DO TERMO