"Sus" (Contén)

1. Soster algo ou a alguén para que non caia de maneira que o seu peso descanse nun punto de apoio.

2. Proporcionar a alguén os medios e condicións necesarias para vivir, especialmente o alimento.

3. Defender ou soster unha determinada idea ou opinión.

4. Sosterse algo ou a alguén sobre un elemento que lle serve de punto de apoio.

5. Servirse de algo como medio para poder vivir e proporcionar ao organismo o alimento necesario.

1. Acción de sustentar ou sustentarse.

2. Aquilo que serve para sustentar ou sustentarse, especialmente a comida.

3. Aquilo que serve de protección ou amparo a alguén.

PERSOEIRO

Arqueólogo, historiador e etnógrafo. Formouse na Escuela Oficial de Telegrafía e na Escuela Central Superior de Comercio de Madrid. Comezou a traballar no Centro de Telégrafos de Madrid e en 1930 foi destinado a Ourense, onde entrou en contacto cos membros da Xeración Nós e cos que comezou a colaborar nas campañas de recollida de datos do Seminario de Estudos Galegos. Foi delegado da Federación de Mocedades Galeguistas en Verín e, coa Guerra Civil Española, foi trasladado á Coruña e mobilizado en 1937. Ao rematar a guerra dedicouse á docencia na Academia Verinense (1941-1968), e á investigación, fundamentalmente da historia da vila, da comarca verinesa e da provincia de Ourense e de aspectos etnográficos. Nomeado comisario local de escavacións arqueolóxicas (1943), realizou traballos arqueolóxicos e comezou a súa colaboración en diversas publicacións como o Boletín da Comisión de Monumentos de Ourense ou o Archivo Español de Arqueología. En 1949 foi elixido presidente...

PERSOEIRO

Relixiosa carmelita. De nome Teresa de Cepeda y Ahumada, en 1535 entrou no convento de La Encarnación (Ávila). Propúxose reformar a orde do Carmelo para facela retornar ao antigo rigor. En 1562 fundou o primeiro convento reformado, o de San José de Ávila. Despois realizou, en medio de dificultades e mesmo persecucións, moitas outras fundacións. A tarefa renovadora e as súas experiencias místicas ata a fundación do primeiro convento narrounas en Vida, da que se conserva só a segunda redacción, pois a primeira foi requisada pola Inquisición. Os azares das fundacións posteriores explicounos en Libro de las fundaciones. Estes dous documentos autobiográficos compleméntanse coas Cartas. Entre as súas obras de carácter doutrinal destacan Camino de perfección (1562-1564) e o tratado ascético-místico Moradas del castillo interior (1577). O seu estilo é coloquial, cheo de formas da lingua viva da época, de locucións populares e de comparacións tiradas...

PERSOEIRO

Relixiosa carmelita. Ingresou con 15 anos no convento de Lisieux, ofrecía as súas enfermidades para o ben das misións. Morreu de tuberculose. Escribiu, por orde da súa superiora, Historia dunha alma (1897). Canonizada en 1923, o Papa Pío XI proclamouna patroa das misións e en 1997 o Papa Xoán Paulo II Doutora da Igrexa e da Santa Faz. Represéntase con hábito carmelita, crucifixo con rosas entre as mans como atributo persoal, xa que cando estaba a morrer dixo que faría chover rosas e grazas do ceo. A súa festividade celébrase o 1 de outubro.

GALICIA

Xornalista e escritor. Foi profesor axudante de dereito político na Universidad Complutense de Madrid, facultativo do Instituto Bibliográfico Hispánico ou integrante da Dirección General del Libro y Bibliotecas. Como xornalista colaborou en El Compostelano, El Correo Gallego, La Noche, “As nosas páxinas galegas” do ABC e en Mundo Gallego, foi redactor xefe da revista Chan (1963-1985) e redactor da axencia EFE. Colaborou en diversas revistas especializadas como Revista Internacional de Sociología, Revista de Estudios Políticos ou Boletín da Real Academia Galega e tamén en Bibliografía de traduciones españolas de obras sociológicas y sociales publicadas de 1870 a 1915. Escribiu, entre outras obras, La idea de progreso social en Concepción Arenal (1957). Como tradutor recibiu o Premio Nacional de Tradución Fray Luis de León en 1966 por Felipe II, de C. Petrie. Foi correspondente da Real...

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Susan Sarandon, da súa filmografía destacan The Front Page (1976), Pretty Baby (1978), Thelma and Louise (1991), The Client (1995), Dead Man Walking (1996, Oscar á mellor interpretación feminina) e Romance & Cigarettes (2005). En 1995 recibiu o Premio Donostia pola súa carreira cinematográfica.

PERSOEIRO

Inmunólogo e xenetista xaponés. Estudou nas universidades de Kyoto e California (San Diego). En 1987 recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina pola súa contribución ao coñecemento do sistema inmunolóxico humano, do que se estableceron os mecanismos xenéticos que determinan a resposta inmune e sinalou a especificación na formación de anticorpos e da reacción antíxeno-anticorpo.

GALICIA

Escritor. Coñecido como Suso de Toro, está considerado como un dos escritores máis destacados da literatura galega contemporánea. Formado en historia da arte moderna e contemporánea, e militante do Movimiento Comunista de España (1973) e do Partido Obreiro Galego (1977), participou en actividades de diversas organizacións sindicais estudantís e de traballadores. Colaborador de diversos medios de comunicación, como Diario de Galicia e La Voz de Galicia, a súa obra, traducida e publicada en varios idiomas, e adaptada en parte á cinematografía, caracterízase polo seu afán crítico cara á sociedade galega actual. Cunha mestura de elementos rurais e urbanos, xunto á utilización dunha linguaxe popular, o autor pretende poñer en evidencia e ridiculizar todo aquilo que representa unha mera copia nos diversos ámbitos da sociedade, especialmente no político, cultural e social. A súa produción, que abrangue os campos da novela, o ensaio e a obra dramática, iniciouse co seu...

GALICIA

Escritor e mestre. Colaborador de A Nosa Terra e do Anuario Brigantino, onde publicou diversos traballos e monografías sobre persoeiros locais, coordina a revista A Xanela. Escribiu Xoán Vicente Viqueira e o nacionalismo galego (1987) e Alcumes recollidos en Betanzos (1989), en colaboración con Xulio Cuns.

ILLAS

Arquipélago de Xapón, formado por cinco illas que pertencen ao ken de Nagasaki, situadas entre o estreito de Tsushima e o de Corea (697 km2; 60.000 h). A cidade principal é Izuhara.

PERSOEIRO

Escultora. Formouse en decoración e en cerámica na Escola de Artes e Oficios da Coruña. Destacan as súas esculturas públicas como a Cigarrera, na praza da Palloza da Coruña (1989); Pescadora, no paseo de Cariño; Sirena de San Amaro, no paseo marítimo da Coruña; ou Maternidad (1988). Foi premiada no I Certamen de Artes Plásticas Isaac Díaz Pardo (1989).

GALICIA

Cantautor. Coñecido como Suso Vaamonde, comezou a súa andaina musical nos grupos Os Copens e Marco Balorento, de Vigo, en 1966. Dous anos despois formou parte de Voces Ceibes, ata que decidiu cantar en solitario. Viaxou por distintos países europeos e estableceuse en Caracas. Condenado por inxurias contra España nun acto contra as centrais nucleares, non regresou ata 1984. Desde ese momento dedicouse a dar diversos concertos en toda España e Portugal. Posteriormente, produciu a outros grupos co seu propio selo discográfico, Trebón, como A Roda e Charanga do Cuco de Velle, e diversas bandas municipais. Da súa discografía, en que reivindica os dereitos e as liberdades do pobo, da terra e da lingua, destacan Nin rosmar un laído (1978), Os soños na gaiola (1978), Limiar (1979) e Celso Emilio Ferreiro na voz de Suso Vaamonde (1980), ademais dos temas “Romance de cego” (1971) e “Romance de cego in memoriam de Federico Garcia Lorca” (1978), incluídos...