"qu" (Contén)

1. Calidade de mesquiño.

2. Cousa ou acción mesquiña.

1. Que ou quen non ten nobreza nin xenerosidade.

2. Que ou quen escatima no que gasta ou no que dá.

3. Que é pobre ou ten falta do necesario.

4. Que é insuficiente ou pouco abundante.

PERSOEIRO

Dramaturgo portugués. A súa obra sitúase nunha época intermedia entre o naturalismo e o neorromanticismo, aínda que cultivou desde o drama histórico, como en Os Castros (1898) e O sonho da India (1898), ata a crítica social baixo a influencia de Ibsen, como en O Regente (1898) e Almas doentes (1905).

1. Que ou quen se queixa continuamente por todo.

2. Que ou quen emprega unha excesiva delicadeza nas palabras ou accións.

3. Que ou quen fai demostracións de cariño demasiado afectadas.

4. Que ou quen ten moito meco.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Merca baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Martiño que dá nome ao concello da Mezquita, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca de Viana, situano na provincia de Ourense no SL da Comunidade Autónoma de Galicia, situado a 42° 00’ 30’’ de latitude N e 7° 02’ 30’’ de lonxitude O. Limita ao N con Viana do Bolo (comarca de Viana) e coa provincia de Zamora, ao L coa provincia de Zamora, ao S con Portugal, e ao O coa Gudiña (comarca de Viana). Abrangue unha superficie de 104,3 km 2 , cunha poboación de 1.406 h (2007) distribuída nas parroquias de Cádavos, Castromil, Chaguazoso, A Esculqueira, Manzalvos, A Mezquita, O Pereiro, Santigoso e A Vilavella. A súa capital é a vila da Mezquita, na parroquia do mesmo nome, que dista 236 km de Santiago de Compostela e 124 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Ourense, ao arciprestado da Gudiña, e ao partido xudicial de Verín.
Xeografía física
As terras da Mezquita están en plenas serras orientais, nos contrafortes da serra Segundeira, dominadas por materiais graníticos. O segundo elemento que caracteriza este territorio...

GALICIA

Parroquia do concello de Taboadela. baixo a advocación de San pedro.

IGREXAS

Igrexa situada na Mezquita. Este templo pode corresponderse coa antiga capela do pazo de San Martiño, pola existencia de dous escudos de armas que loce na fachada. Ten unha soa nave e no interior destaca o retablo neoclásico de X. A. Ferreiro. A fachada, tamén neoclásica, acolle a porta flanqueada por columnas acaroadas baixo tímpano. O campanario, austero nas formas, compón o terceiro corpo da fachada construído en cantaría.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Merca. Construíuse en 1210, pero hai noticia doutro templo anterior, baixo a mesma advocación, vinculado ao mosteiro de Celanova. O estilo é románico de transición ao gótico. Ten unha nave e planta lonxitudinal con contrafortes que sobresaen en planta, a ábsida é semicircular con arco triunfal apuntado sobre semicolumnas, e na fachada destaca a porta rematada polas arquivoltas lixeiramente apuntadas e o gran tímpano centrado por unha cruz latina. No segundo corpo ábrense dúas ventás superpostas e remátase nun piñón cun Agnus Dei. Ao lado dereito está acaroada unha torre. Destacan os canzorros nos beirados, os capiteis da portada principal e a decoración das portas laterais. Foi declarada Ben de Interese Cultural (1931).