"Sion" (Contén)

Acción e efecto de inverter ou inverterse.

Cambio de sentido da corrente eléctrica.

Transformación xeométrica do plano ou do espacio que, dado un punto O, denominado centro de inversión, e un número k, denominado potencia, fai corresponder a cada punto P outro punto P’, de maneira que O, P e P’ son aliñados, e os segmentos O--P  e  O--P’ completen a relación  O--P· O--P’= k. A inversión é unha transformación isogonal.

Inferencia dunha proposición chamada inversa doutra chamada invertida, de maneira que o suxeito da primeira é o contrario da segunda. Só A e E dan inversos.

1. Operación que afecta á disposición dun intervalo, elevando o son grave unha oitava ou baixando tamén unha oitava o son máis agudo.

2. Disposición dun acorde en que non coincide a nota máis grave coa nota fundamental.

1. Anomalía consistente no feito de que un ou máis órganos están no lado contrario ao que ocupan normalmente.

2. inversión uterina

   Invaxinación do útero de maneira que a parte interna é convertida en externa polo descenso máis ou menos acusado do fondo do útero á cavidade uterina ou vaxinal.

...

Alteración dos caracteres anatómicos e histolóxicos dun órgano que se debe á influencia dunha causa morbosa. Non é unha causa da enfermidade, senón un efecto, e o seu estudo pertence á anatomía patolóxica.

Prexuízo que experimenta unha das partes cando hai unha desigualdade nos seus obxectos ou prestacións.

Delito ou falta que se comete por danos corporais producidos sen a intención de matar. O consentimento libremente que expresa o paciente exime de responsabilidade nos supostos de transplante de órganos, feitos de acordo co que dispón a lei, e de esterilizacións e cirurxía transexual.

Alteración patolóxica dun tecido ou dun órgano vexetal.

Causar unha lesión a algo ou a alguén.

Causar a alguén algún dano ou prexuízo.

Sufrir alguén unha lesión.

Construción de época romana colocada a intervalos máis ou menos regulares nas calzadas ou vías para servir de repouso e facilitar os relevos dos cabalos, correos, etc. Habitualmente marcaban a fin dunha etapa e poden ser a orixe dunha vila ou cidade.

Casa moi grande e luxosa.

Aplícase ao eclesiástico que vivía en comunidade dentro do claustro.

Funcionario militar romano encargado de preparar o aloxamento da tropa durante as campañas.

1. Obra que se encarga a unha persoa ou a un conxunto de persoas para que a cumpran.

2. Función ou obra que realiza unha persoa ou cousa.

Conxunto das persoas que son enviadas a algún lugar para realizar unha tarefa cunha finalidade concreta.

1. Envío de sacerdotes e misioneiros, xeralmente a novas terras, para propagar unha doutrina relixiosa. É un fenómeno propio de todas as relixións universalistas, apréciase no budismo, no islamismo, no mazdeísmo, e nalgunhas escolas do hinduísmo nos tempos modernos, e dáse sobre todo do cristianismo. Evanxelizada entre os anos 43 e 49, Roma converteuse pola súa condición de capital do Imperio nun centro importante de organización xerárquica das misións. Durante o s IV, co establecemento constantiniano da fe cristiá como relixión imperial, fíxose posible a manifestación do afán universalista desta fe. A primeira comunidade cristiá exterior ao Imperio foi a dos sirios orientais da Mesopotamia sasánida. India recibiu o Evanxeo antes do s VII, no ámbito da mesma Igrexa Sirio-oriental. Ao N de Mesopotamia formáronse tamén, no s III ou IV, as igrexas de Armenia e Xeorxia, e ao tempo foron evanxelizados Etiopia e os godos, que, xunto con aquelas igrexas, se separaron de Roma e tiveron unha...

2. Acción creadora e histórico-salvífica da segunda e da terceira persoa da Trindade chamada así na doutrina trinitaria, no sentido de que o Pai envía ao Fillo e ao Espírito Santo coa palabra de Deus e como principio de vida nova para os homes.

3. Edificio ou residencia que serve de sede ou centro das actividades propias dos misioneiros e sacerdotes.

4. santa misión

   Serie continuada de prédicas, leccións doutrinais e exercicios piadosos que fan durante algúns días nunha parroquia ou localidade un ou varios sacerdotes chamados misioneiros. A pesar de que o nome e a práctica son moi antigos, as misións non se institucionalizaron ata a primeira metade do s XIX. Un dos seus principais predicadores foi santo Antón María Claret, que fundou a Congregación de Misioneiros Fillos do Inmaculado Corazón de María, ou misionistas.

1. ...

1. Relativo ou pertencente á misión ou ás misións.

2. Persoa dedicada á evanxelización dun país de maioría non cristiá, onde non está establecida a xerarquía indíxena.

Predicador dunha misión popular.

Persoa que propaga unha relixión ou unha ideoloxía.