"RSA" (Contén)

Conxunto de serras que atravesan en dirección practicamente meridiana (NNL-SSO) o centro do territorio da Comunidade Autónoma de Galicia. De N a S, dende a punta de Estaca de Bares ata o Faro de Avión, sucédense a serra da Coriscada, a serra da Faladoira, a serra da Loba, o cordal de Montouto, a serra da Cova da Serpe, a serra do Careón, a serra do Farelo, a serra do Faro, os montes do Testeiro, a serra do Suído e a serra do Faro de Avión. Erguidas sobre materiais predominantemente precámbricos e paleozoicos, intensamente afectados polo dobramento herciniano, as máximas altitudes rexístranse no sector meridional cos 1.187 m do monte Faro, na serra homónima, e os 1.154 m do Faro de Avión.

Obra publicada por Ir Indo Edicións desde o ano 1999 e que continúa unha importante traxectoria da editorial a prol da cultura galega. Ademais do editor Bieito Ledo Cabido e do director Xosé A. Perozo, o equipo que elabora a EGU está composto por 28 redactores, todos eles licenciados cunha formación específica en lexicografía, bioloxía, historia, antropoloxía, arte, xeografía, literatura, música, etc; 59 asesores, expertos nos principais eidos de coñecemento, que documentan o labor dos redactores, e máis de 500 colaboradores, especialistas nas diferentes disciplinas, xunto cos profesionais da fotografía, edición, maquetación, deseño e gráficos, informática e cartografía. Á parte da calidade da edición (encadernación de guaflex, impresión en cuadricromía, maquetación moderna), cómpre destacar as características da EGU, que inclúe 30.000 ilustracións en cor (con cadros sinópticos, gráficos, táboas, etc), 200.000 entradas e unha cartografía actualizada das 53 comarcas administrativas galegas...

Pequena composición poética, formada por unha única estrofa de entre 8 e 16 versos, normalmente heptasílabos, ou por coplas de arte menor, real ou mixta. Probablemente teña a súa orixe na poesía provenzal, lingua na que esparsa significa ‘cobra solta’. Non obstante , trátase dunha composición típica da lírica dos cancioneiros, frecuente en recompilacións, como o Cancionero General de Hernando del Castillo ou o Cancioneiro Geral de Garcia de Resende. Aínda que o termo non apareza no Cancionero de Baena, si se rexistran algúns poemas que poden considerarse anuncios desta forma poética que terá o seu maior esplendor na segunda metade do s XV. A diferenza da cantiga e do vilancete, a esparsa non retoma versos alleos que glosa despois; é unha composición autónoma e independente, considerada como a precursora do madrigal e do epigrama. O asunto tratado nas esparsas é, maioritariamente, o amoroso, con especial predilección pola coita ou expresión da tristeza e melancolía que provoca a pena ou...

Aplícase ao arco ou bóveda que presenta un extradorso regular.

Reforzar un paramento pola súa parte posterior.

Acción burlesca.

Poema épico-histórico latino, en hexámetros, de Marco Anneo Lucano. De grande elaboración retórica, describe a guerra civil entre César e Pompeio. Componse de 10 libros, pero parece que Lucano pensaba escribir outros dous máis e finalizar o poema coa morte de César. Pénsase que foi composto en dous períodos distintos: os 3 primeiros libros, centrados nos comezos da guerra civil (dun xeito relativamente favorable a César), serían escritos antes do seu enfrontamento con Nerón, e os 7 restantes, de tendencia republicana, publicaríanse postumamente. O título orixinario da obra era Belli civilis libri decem, pero con posterioridade recibiu o nome de Pharsalia (‘Grecia’), cidade onde tivo lugar a batalla en que César venceu o seu inimigo. É unha obra anticlásica e innovadora (vinculada ao movemento estoico), xa que desde o comezo intenta renovar a épica e impor un novo estilo rompendo coas convencións do xénero que estaban fixadas desde Homero e Virxilio. Tense debatido se o...

Combate entre Xulio César e Cneo Pompeio durante a Guerra Civil que tivo lugar o 9 de agosto do 48 a C en Tesalia. As tropas de Pompeio, compostas por 11 lexións e un corpo de cabalería formado por 7.000 xinetes, foron derrotados polas oito lexións de veteranos que dirixía César apoiadas por un corpo de cabalería de 1.000 xinetes.

Relativo ou pertence a Farsalia, antiga cidade de Grecia.

Antiga cidade de Irán, situada a uns 15 km ao N de Nínive, construída por Sargon II de Asiria (721 a C - 705 a C) como capital do seu reino. Escavada pola expedición francesa de Paul-Émile Botta a mediados do s XIX, descubríronse os monumentos que integraban Dūr-Šarrukīn. Posteriormente o Oriental Institute de Chicago realizou novas escavacións (1929-1934).

(Vladimir 1854 - Moscova 1900) Neurólogo ruso. Describiu a polineurite de orixe alcohólica que leva o seu nome.

Conxunto de trastornos mentais asociados a unha polineurite e que consisten en amnesia anterógrada, desorientación e tendencia á cofabulación e perda da memoria. O alcoholismo é a miúdo a causa determinante.

Antiga cidade de Babilonia, correspondente á actual Senkere. Constituída no IV milenio a C, foi capital dun reino que, xunto co de Isin, tivo un gran poder en Mesopotamia meridional entre 1960 e 1735 a C. Caeu despois baixo o dominio da dinastía babilónica de Hammurabi.

Grupo lácteo creado en Vigo, co nome de Lacto Agrícola Rodríguez SA, en 1947 e dedicado ao envasado de leite e á comercialización de produtos derivados. Na decáda de 1950 converteuse no primeiro grupo lácteo galego e estivo formado polas empresas Arjeriz, Vega de Oro, Central Lechera de Pontevedra e Industrias Lácteas Agrupadas. En 1991 adquiriuno Union Laitière Normande (ULN) a través da súa filial española Iberlat que, á súa vez, se fusionou con Central Lechera Asturiana en 1997.